Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Lekker in je vel-challenge 2016

'De werkelijke challenge
moet nog beginnen'

journaliste

Kimberley van Heiningen

R

Redacteur Kimberley van Heiningen deed 12 weken lang mee aan onze Lekker in je vel-challenge. Deze week schrijft ze voor ’t laatst over haar zoektocht naar een gezondere levensstijl en viert ze haar overwinningen.

Nu begint de échte challenge

De twaalf weken zijn voorbij, de kilo’s zijn eraf en eigenlijk rest mij maar één vraag: ben ik nog steeds verslaafd? Verslaafd aan alles wat God (of dr. Hofstra) verboden heeft? Verslavingsinstanties beweren immers dat je áltijd een verslaafde blijft, zelfs wanneer je al jaren niet meer gebruikt. Ik ben pas een luttele drie maanden clean en ik vond dat al een flinke uitdaging. Nu denk ik dat de werkelijke challenge nog moet beginnen.

Hoe hou ik me straks staande in een wereld vol verleidingen zonder experts onder mijn sneltoets? Ik bedoel, had ik eens gezondigd, dan beulde Carlos me twee keer zo hard af. En bleef mijn gewicht ‘ineens’ stilstaan, belde dr. Hofstra me alleen maar vaker. In het ‘echte leven’ zal ik heus weleens een tweede (of derde) wijntje inschenken en dan zwaait niemand met zo’n priemend vingertje. Staat een eerste hap cheesecake (op een onbewaakt moment) gelijk aan een terugval als suikerjunk? Komt er met iedere slok van iets wat niet uit de kraan komt, gewoonweg weer een kilo aan? De tijd zal het leren.

Overwinningen moet je vieren

Ik heb al zoveel overwonnen tijdens deze challenge. Ik weet inmiddels wat ik kan worden (meer dan gedacht) en wat écht een hopeloze zaak is. Zo word ik nooit een volleerd yogi, maar ik ben wel stijve plank-af. Ik word nooit een foodie met een voorliefde voor koken, maar ik kies wel bewust wat ik in mijn mond stop én schuw de keuken niet meer als voorheen.

Ik heb leren trainen, leren koken, leren slapen, leren ontspannen. Ik heb potjandorie leren doorzetten op momenten dat ik écht niet meer kon. Natuurlijk heb ik weleens gezondigd en had ik er op sommige momenten echt geen zin meer in, maar ik ben vooral trots op mezelf. Halverwege was ik al 6,5 kilo kwijt! Daarentegen groeide mijn zelfvertrouwen; ik voel me zoveel beter over mijn lichaam. Hoef mezelf niet meer te verstoppen achter allesverhullende vesten, maar trek gewoon weer zo’n sexy leren rokje uit de kast. Ik ben uitgerust en minder opgefokt. Kortom: missie geslaagd.

Onder ‘hopeloze zaak’ valt nog altijd dat bikinilijf à la Doutzen Kroes, maar daar zit ik eigenlijk niet mee. Overwinningen moet je vieren en hoe doe je dat nou beter dan flanerend op het strand van de één of andere last minute-vakantiebestemming? Dat laat ik me door onzekerheid toch zeker niet door de neus boren?! Die bikini zit toch duizendmaal beter dan voorheen, wat maakt de uiteindelijke grootte van de lapjes stof dan nog uit? “Soms moet je jezelf kietelen, anders lach je nooit,” zei mijn wijze oma ooit. En dat ga ik hierbij doen. Strand, ik kom eraan!

En, wat vind jij? Laat je horen!