Leven van een stewardess | Lunch bij het strand
Leven van een stewardess

Deel 23: Stiekem verheugde ik me al
op deze man zonder zijn kleren

M

Mijn zoon is volgende week jarig en tot mijn spijt ben ik dan weer eens in het buitenland. Ik denk dat ik van de 21 keer dat hij tot nu toe jarig was, er zeker 5 heb gemist. Telkens omdat ik aan het werk was. 

Gelukkig bestaan er tegenwoordig Skype en FaceTime, dus we kunnen elkaar wel zien. Maar vandaag de dag is het sowieso nog maar de vraag of hij op zijn verjaardag tijd heeft voor zijn moeder.

Misschien dat hij in het weekend tijd had om even iets gezelligs samen te doen. Ik appte Daan. "Eigenlijk wilde ik dit weekend sowieso naar jullie toekomen", antwoordde hij. Gezellig!

Ik belde meteen mijn ex om te vragen of hij er iets voor voelde om samen als gezin wat te gaan eten, maar Rogiers voicemail ging direct aan. Misschien zat hij nu wel in het buitenland? Sinds onze scheiding hield ik me niet meer zo bezig met zijn rooster.

Ze had enorme spijt

Lisette stond gistermorgen ook nog op de stoep, maar ik was zo groggy van de nachtvlucht uit Rio dat ik later die dag maar even afgesproken had.

Het zag er niet al te best voor haar uit. Dick was laaiend en op dit moment niet bereid haar te vergeven. En zij had spijt. Enorme spijt. Ze zag er slecht uit. Donkere kringen onder haar ogen en een ingevallen gezicht. Alles wat ze liefhad, leek nu door haar vingers te glippen.

“Ik slaap op de logeerkamer en Dick heeft al vier dagen niet tegen me gesproken. Wat ik ook tegen hem zeg, hij reageert niet. Ik heb Floor en Annabel maar voorgelogen dat ik griep heb en papa niet aan wil steken en daarom maar een beetje afstand hou. Ze zijn nog zo klein. Ze lijken het niet helemaal te bevatten gelukkig."

Hij praat niet met me

Wat een zootje. Ik begreep echt niet wat haar bezield had om in te gaan op de avances van die gast. En dan ook nog zo slordig zijn dat het allemaal uitkwam.

"Heb je Dick verteld wie het was? Is er een kans dat Dick hem opzoekt of, nog erger, het aan zijn vrouw vertelt?" 

Lisette was weer in snikken uitgebarsten: "Ik weet niet wat Dick wel of niet wil weten. Ik heb hem vooral verteld dat het mij ontzettend spijt. Dat het eigenlijk niets voorstelde en dat ik alleen maar kan beloven dat het per direct gestopt is. Maar hij praat niet met me, dus ik weet nu even niet hoe het er voor staat." 

Tussen twee huilbuien door vertelde ze dat ze zich vooral richtte op haar dochtertjes van vier en zes. Dat hield haar nog een beetje overeind.
Misschien was dat ook wel het verstandigste. Dick zou uiteindelijk wel bijdraaien, dacht ook ik. De tijd zou het leren.

Zijn enthousiaste reactie

Vandaag had ik zelf nog even de stoute schoenen aangetrokken en Dirk een berichtje gestuurd. Of hij zin had om deze week iets samen te doen? Het duurde welgeteld twee seconden eer zijn enthousiaste reactie terugkwam. Ook hij hoefde de rest van de week niet te vliegen en had wel zin om mijn kant op te komen. Dus spraken we af om morgen te gaan lunchen bij mijn favoriete strandtent.

"Zal ik mijn tandenborstel meenemen?", appte hij. Die liet er geen gras over groeien. "Ik dacht eerder aan een winterjas en laarzen. Het is koud aan zee," stuurde ik plagerig terug. Maar stiekem verheugde ik me al op deze man zonder zijn kleren...