Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Twee tandenborstels in een beker in de badkamer
Leven van een stewardess

Deel 24: 'Hij had zijn tandenborstel
laten staan zag ik'

O

Oh wat was het leuk met Dirk geweest! Zoals afgesproken kwam hij naar het strand. Ondanks dat we elkaar jaren amper gesproken hadden, klikte het alsof er nooit tijd tussen gezeten had. 

Hij had nog steeds dat jongensachtige ondanks dat hij inmiddels ook al weer 48 was. Lekker haar, een lieve lach en de meest prachtige blauwe ogen die ik kende. En hij vond ook mij nog steeds even leuk als een paar jaar geleden.

We wandelden uren langs de Noordzee en eindigden in een van de gezellige dorpscafé’s waar we nog uren met elkaar dronken en spraken. En uiteindelijk ging hij mee naar mijn huis. En ja, hij had zijn tandenborstel meegenomen en laten staan zag ik ’s avonds. Ik vond het wel leuk, merkte ik. Hij mocht wel vaker komen.

Lang leve de techniek

En gisteren was mijn kind nog jarig en vloog ik de hele dag Europa door om begin van de avond te landen in Istanbul. Ik hield van die stad. Zo jammer dat er de laatste tijd zoveel onrust was geweest. Er zaten toch echt minder toeristen aan boord. De meesten gingen werken of hadden anderszins zakelijke afspraken en zelfs een aantal collega’s was niet happig om ’s avonds nog even een hapje en een drankje in de stad te doen.

Alleen de captain vond het wel gezellig om even mee te gaan naar de uitgaanswijk Karaköy om gezellig samen wat te eten op een van de verwarmde terrassen. Daarna nog even door naar Club360 in de hippe wijk Taksim waar we vanaf het dak de hele stad konden zien.

Met een glas limonade

Een cocktail drinken kon niet want we moesten de volgende ochtend vroeg vliegen, maar het belette me niet om Daan vanaf het dak te facetimen en met een glas limonade in mijn hand Happy birthday toe te zingen. Lang leve de techniek.

Sebas stond naast zijn broer keihard mee te zingen en zo hingen we uiteindelijk lachend op. Was ik er toch een beetje bij. Rogier had het dit jaar echt een beetje laten afweten. Hij hoefde niet te vliegen maar had het te druk met andere dingen om even naar Utrecht te gaan. Ach ja, hij zoekt het maar uit. Het is niet meer aan mij om me daar druk over te maken. Daan zat er ook niet mee, dus daar was de kous weer mee af.

Mierzoet goedje

Aan boord terug vanmorgen gebeurde nog iets wonderlijks. Op een gegeven moment stond er een wat oudere Turkse vrouw in het gangpad baklava uit te delen aan de medepassagiers. Ze reisde samen met haar man en had dit mierzoete goedje meegenomen voor haar kinderen in Nederland.

Maar, zo legde ze uit, het was veel te veel dus dacht ze dat het misschien wel leuk was om wat meer mensen mee te laten proeven. Ook maakte ze een rondje langs alle pantry’s dus ook mijn collega's werden verwend. Geen dag aan boord is hetzelfde, er gebeurt altijd wel wat leuks.