Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Een man speelt met zijn trouwring
Leven van een stewardess

Deel 25: Hij kon het niet verkroppen
dat de liefde van zijn leven hem zo belazerd had

W

Wat gaan de weken toch snel. Zeker doordat ik ook meestal nog een paar nachten in het buitenland ben, vliegt de tijd letterlijk en figuurlijk. De dagen zijn al weer een stuk korter en ik heb ook al weer een paar keer mijn ruiten moeten krabben voordat ik naar Schiphol kon rijden. Maar de donkere dagen voor kerst nodigen ook altijd uit voor middagen om de haard en grote bellen rode wijn met vriendinnen.   

En dat laatste was wel even nodig met Lisette. Inmiddels waren ook de andere vriendinnen bijgepraat en hadden we al een aantal keer samen gezeten om naar Lisette te luisteren en haar daar waar nodig bij te staan. Het zag er niet goed voor haar uit.

Dick had verder niet meer willen praten met zijn eega en had meegedeeld van Lisette te willen scheiden. Hij kon het niet verkroppen dat de liefde van zijn leven hem zo belazerd had, en zag een doorstart niet zitten. Geen therapie, geen lijmpoging, niets. De bijl ging in het huwelijk en dat was dat. De advocaat was het ouderschapsplan en convenant al aan het opmaken.

Zak en as

Lisette zat in zak en as. Haar hele leven lag aan diggelen. Ze moest op zoek naar woonruimte, haar dochtertjes moesten worden ingelicht en ondertussen kreeg ze ook verontrustende appjes van de man met wie ze had liggen rollebollen. Ook zijn vrouw had onraad geroken en was op oorlogspad. "Ik moet verhuizen naar een andere stad", had ze al huilend gezegd. "Dit komt gewoon nooit meer goed, ik durf me niet meer op straat te vertonen."

Ik kon er niets aan doen maar ergens bekroop me toch ook een 'wie zijn billen brandt moet op de blaren zitten'-gevoel. Ik voelde met haar mee, maar Jezus hee, hoe stom kun je zijn met je nietszeggende affaire. Ik had me er vroeger natuurlijk ook weleens schuldig aan gemaakt, maar meer dan een heel kortstondige fling van een nacht was het nooit geweest. En Rogier en ik hadden er ook een stilzwijgende afspraak over. Ik was er inmiddels ook heel anders in gaan staan. Ik wilde geen relatie meer die als los zand aan elkaar hing. 

Huwelijkse voorwaarden

Ik had Lisette aangeboden dat ze, als de nood echt aan de man was, bij mij kon crashen. Maar mijn huis was ook niet echt ingericht op een moeder met twee kleine meiden. Maar goed, wellicht vond ze binnen afzienbare tijd iets geschikts. Zeker was dat ze niet in het huis kon blijven dat ze met Dick deelde. Dat paste niet in haar budget en omdat ze ook op huwelijkse voorwaarden waren getrouwd en het huis uit Dicks boedel kwam, had ze nergens recht op.

Wellicht wat alimentatie voor de kinderen en als Dick een beetje hart had, zou hij haar een tijdje financieel kunnen ondersteunen. Maar goed, zover was het nog niet helemaal. Het zou eerst nog een heel ongemakkelijke kerst worden. Voor mij waarschijnlijk ook. Ik verwachtte namelijk nog steeds een belletje van Robin...