Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Leven van een stewardess

Deel 30: Ik moest toegeven
dat ik verliefd op hem was

L

Lisette mocht tijdelijk in het zomerhuis van kennissen bivakkeren tot ze woonruimte had gevonden. Dus hoefde ze ook niet bij mij te logeren. We zaten samen op het terras onder de straalkachels aan de thee toen haar ex-minnaar langsliep. Met zijn echtgenote. Als blikken konden doden was Lisette op dat moment ter plekke gestorven. 

Hij keek angstvallig de andere kant op terwijl hij zijn vrouw nog steviger vasthield. Maar zij was genadeloos. Ik was even bang dat ze zelfs zou blijven staan om mijn vriendin nog wat naars toe te bijten maar dat viel gelukkig mee. Wat een ellende krijg je toch van vreemdgaan.

Egoïstische actie

Weer barstte Lisette in snikken uit. Ze had zo’n spijt. “Ik mis Dick ook nog eens vreselijk. Wat heb ik dit fout aangepakt! Het was een compleet egoïstische actie. Ik was zelf zo toe aan een beetje spanning maar met name omdat ik mezelf niet meer zo leuk vond; moeder van twee kinderen en amper nog aan het werk. En ik vond zijn aandacht zo leuk dat ik niet anders wilde dan op zijn avances ingaan."

Ik begreep haar ergens wel. Zeker als je niet helemaal lekker in je vel zit en iemand gaat je vertellen hoe leuk hij je vindt, dan is de verleiding moeilijk te weerstaan. Maar uiteindelijk heb je ook nog rekening te houden met de gevoelens van je wettige echtgenoot en in het geval van Dick had ze die slecht ingeschat. Ik beloofde binnenkort contact met Dick op te nemen en met hem te praten. Wie weet viel er nog iets te lijmen.

De hele nacht in zijn armen

Mijn ‘riedeltje’ Europa was snel voorbijgegaan. Ik vloog met een paar leuke collega’s en we hadden een nachtje Stockholm, nachtje Berlijn, een nachtje Londen en een middag en nacht in Glasgow. Dat was vooral erg gezellig geweest. We moesten er de volgende dag wel ontzettend vroeg uit, maar het is altijd leuk shoppen in de Schotse Style Mile en de Londense West End. Zeker de laatste is ontzettend leuk met veel vintage winkeltjes en leuke boetieks. 

’s Avonds op mijn kamer stroomden de berichtjes van Dirk binnen. Hij miste me. Wilde me voelen, kussen en de hele nacht in zijn armen houden. Ik genoot van zijn tekstjes en zo lagen we uren te appen. Ik moest toegeven dat ik inmiddels echt wel verliefd op hem was geworden. Ik miste hem namelijk ook. Misschien konden we binnenkort eens samen vliegen?

Samen weg

Of beter nog; gewoon samen een week weg naar een lekkere bestemming. Kuala Lumpur of zo. Zuidoost-Azië vind ik altijd heerlijk, maar New York of andere Amerikaanse stad was ook goed. Ik vroeg het hem en hij antwoordde direct: "Met jou wil ik de hele wereld over. Natuurlijk gaan wij samen weg! Wat dacht je van Suriname?"

Wat denk ik van Suriname? Geen idee eigenlijk. Ik had een paar keer op Paramaribo gevlogen maar echt het land ingaan, was er nog nooit van gekomen. Ik hoorde altijd alleen maar enthousiaste verhalen van collega’s die wel de moeite hadden genomen om de jungle in te gaan. Dus antwoordde ik bevestigend. "Lijkt me geweldig Dirk! Wanneer gaan we dit plannen?"