Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

vrouwen feest
Leven van een stewardess

Deel 40 : 'Ze stond voor gek,
ik had medelijden met haar…'

O

Op mijn indeling stond dus een stop van 48 uur in Havana. Ondanks het feit dat ik dan in totaal vier nachten weg zou zijn, had ik er echt ontzettend veel zin in.

Ooit huurde ik er een klassieke Amerikaan en toerde met een aantal collega’s een paar uur door de indrukwekkende stad. Misschien kon ik dat deze trip nog een keer doen. Ik ben dol op Havana met haar barokke gebouwen op de Plaza de la Catedral of juist de koloniale gebouwen van la Habana vieja, de oude stad.

Tussen de veertigers

De tijd lijkt hier stil te hebben gestaan. Het historisch verleden op Plaza de Armas is bijna voelbaar. Of misschien kon ik nu eindelijk eens een excursie maken naar de Viñales-vallei waar de beste tabak van de wereld geteeld wordt. Kortom, ik verheugde me om weer eens in dit deel van de wereld te verblijven.

De afgelopen dagen had ik Europese bestemmingen aangedaan en nu had ik een paar dagen vrij. Gisteren was ik weer eens als vanouds met een paar vriendinnen het dorp ingegaan. Iedere laatste vrijdag van de maand wordt er door een dj van onze leeftijd gedraaid in een grappige kroeg in ons dorp. Daar komt jong en oud op af en zo sta je uiteindelijk tussen de veertigers en de achttienjarigen te dansen op muziek uit de jaren tachtig en negentig. Of in ieder geval, zo eindigde onze avond.

Overspel

Ik was met Lisette en Brenda op pad. Lisette was het voorzichtig weer aan het proberen met Dick. Ze waren nu al een paar keer 'op date' met elkaar geweest. En langzaam maar zeker leek er iets van het vertrouwen gerepareerd te worden.

Maar ze waren er nog lang niet. Lisette had door haar overspel echt iets flink kapot gemaakt bij Dick. Hij was niet voor niets binnen een paar maanden van haar gescheiden. Maar ze konden toch ook niet zonder elkaar.

Aanstekelijke lach

En Brenda, die was gewoon gelukkig. Al vijfentwintig jaar samen met haar man, twee jongvolwassen kinderen, een enorme bos krullen en de meest aanstekelijke lach die je je kunt voorstellen. Met Brenda hoefde je je nooit te vervelen. Ze werkte bij de plaatselijk supermarkt en kende iedereen in het dorp.

Ze wist ook altijd precies wie met wie wat deed, dus ook gisteren werden Lisette en ik weer even bijgepraat. "Ken je die zoon van Ellen nog? Die bij mijn Melle in de klas zat?", zei ze samenzweerderig. “Die heeft van de week de nacht doorgebracht bij Elise! Je weet wel, die compleet wanhopige dronken lor."

Vooral treurig

"Melle had zijn maatje nog proberen tegen te houden maar die was zo aangeschoten dat Elise er waarschijnlijk best aantrekkelijk uitzag. Maar de volgende ochtend was hij zich rot geschrokken en met het krieken van de dag haar huis ontvlucht.' Brenda en Lisette konden er wel om lachen. Ik vond het vooral treurig.

Jemig zeg, ik moest er niet aan denken dat een van mijn jongens met een dergelijke vrouw zou meegaan. Ik kende Elise inderdaad alleen maar flink aangeschoten en de dame had geen knappe dronk. En dat terwijl ze er echt wel goed uitzag voor haar leeftijd. Maar als je er compleet naast gaat praten en zwalkend door het dorp gaat rond negen uur ’s avonds dan is er toch echt wel wat mis met je.

Pootje over

Brenda wist ook nog te vertellen dat Elise hard huilend buiten op het bankje haar hart uitgestort had over haar mislukte liefdesleven. Ze stond er niet al te fraai op. En ja hoor, nog geen vijf minuten later kwam Elise pootje over de dansvloer op.

In haar hoofd zag het er waarschijnlijk heel gecoördineerd uit, maar wij zagen een vrouw op middelbare leeftijd met slordig blond haar, een rode neus en uitgelopen mascara een soort Penney de Jager-act doen waar ze de halve dansvloer voor nodig had. Om haar heen maakten de jonge jongens opmerkingen. Ze stond voor gek, ik had medelijden met haar…