Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

vrouw met liefdesverdriet
Leven van een stewardess

Deel 50: Was hij met
háár op vakantie gegaan?

D

De stoom kwam bijna uit mijn oren. Die ongehoorde sneuneus van een Dirk had niet lang over onze breuk getreurd en was doodleuk met een andere stewardess naar Suriname vertrokken.

Ik had hem verder niet meer gesproken en op mijn appje was ook geen antwoord meer gekomen. Maar terwijl ik nietsvermoedend een beetje door Instagram scrolde keek ik ineens in het lachende gezicht van Dirk en, je gelooft het niet, Irma

Samen op vakantie

Die muts waarvoor Christine me een paar maanden terug nog waarschuwde! Ik had zowel Irma als Christine sindsdien niet meer gesproken en was het eigenlijk een beetje vergeten. Maar dat die twee nu samen op vakantie waren vond ik echt ongehoord stom. Dat zij elkaar überhaupt kenden!

Ik bladerde door de posts die zij op social had gemaakt. Lachend met Dirk op een terras, lachend met hem in de jungle, lachend in een pick-up, lachend op het strand... Flikker toch op! Ik gooide mijn telefoon op bed.

Overdosis GHB

Ik had er gewoon buikpijn van. Wat een lul was het toch. Ik begreep gewoon niet hoe hij mij zo snel kon vervangen. En dan ook nog voor háár. Zo’n hert dat minstens twintig jaar jonger was dat hij. Dan dat ik was ook trouwens.

'Mam, kom je nog naar beneden?', riep Daan vanuit de keuken. Hij was gisteren voor een laatste check in het ziekenhuis geweest en mocht weer terug naar Utrecht. De overdosis GHB had verder geen zichtbare schade achtergelaten en hij hoefde niet meer op controle.

Nat washandje

Ik hoopte maar dat hij en zijn broertje wat beter zouden opletten in het uitgaansleven. Voor je het wist werd je drankje gespiked en lag je in het ziekenhuis. Ik keek even in de spiegel. Het huilen stond me nader dan het lachen.

Wat was ik kwaad op Dirk. Nadat ik met een washandje water in mijn gezicht had gedept, ging het wel weer. Ik keek naar mezelf in de spiegel en ademde diep in en uit. 'Kom op Veer. Het is maar een vent', sprak ik mezelf toe. 'Hij verdient je tranen niet.'

De bel

Daan keek op toen ik de keuken inliep. 'Gaat het?' Ik knikte, glimlachte en zette water op voor thee. Daan zou later die middag weer naar huis vertrekken. Sebas was al een paar dagen geleden weggegaan. Ik probeerde niet aan Dirk te denken.

'Jij zou toch op vakantie gaan?', vroeg Daan. Ik stond gelukkig met mijn rug naar hem toe. 'Ik ga niet meer', kon ik nog net normaal uitbrengen. Op dat moment ging de bel. Daan deed open.

Aan de keukentafel

Oh gatver. In de hal hoorde ik de stem van mijn ex Rogier. 'Ik dacht, ik breng je wel even terug naar Utrecht. Dan zie ik je ook nog even wat langer. Je ziet er goed uit vent. Blij dat het allemaal goed met je afgelopen is.'

Ik hield er niet van als Rogier onverwachts bij me thuiskwam. Het was misschien een uitzondering nu, maar toch. Vader en zoon gingen naast elkaar aan mijn keukentafel zitten. 'Thee pap?' Voor de lieve vrede hield ik mijn mond en pakte een extra kopje uit de kast. Mannen. Ik had er echt even mijn buik vol van.