Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

zonsondergang aan het strand
Leven van een stewardess

Deel 55: Ik kon Dirk
maar beter te vriend houden

H

Hoewel het heerlijk was om tijdens het werk aan niets anders te hoeven denken, had ik vooral behoefte aan rust. Gelukkig sloten mijn rustperiode en vrije dagen op elkaar aan, dus hoefde ik de rest van de week niet meer weg.

Wat ik nu wilde, was uitwaaien op het strand, bij voorkeur met Sandra. Ik zocht haar nummer op. “Hé San, ben je druk?” Terwijl we die avond samen over het strand wandelden, sprak ik mijn bezorgdheid uit. “Ik heb je hiervoor gewaarschuwd”, zei ze belerend. “Als dat hele gedoe rondom Daan niet was gebeurd, en jij met hem was meegegaan naar Suriname, dan had jij nu misschien in de gevangenis gezeten!” Beschaamd staarde ik voor me uit. Ze had helemaal gelijk. De alarmbellen hadden al veel eerder af moeten gaan.

 

Heeft hij er wat mee te maken?

“Je moet erachter zien te komen of hij er iets mee te maken heeft gehad.” Zuchtend stemde ik in. Als Dirk verantwoordelijk was voor deze puinhoop, dan mocht Irma er niet voor opdraaien. Maar hoe moest ik dit aanpakken? “Moet ik de politie bellen?”, polste ik San. “Nou, ik zou eerst via hem achter wat meer informatie proberen te komen. Het zou me niets verbazen als hij toch weer bij jou aanklopt.” 

Ik deblokkeerde zijn nummer en wachtte rustig af. Lang duurde het niet. Na een half uurtje verscheen Dirks naam op mijn scherm. Die man wist inderdaad echt van geen ophouden. Opnemen dan maar? Ik had hem tenslotte zelf gedeblokkeerd.

'Waar haal je het lef vandaan?'

Met lichte tegenzin drukte ik op het groene telefoontje. Ik kwam meteen ter zake. “Hoi, weet je al wat meer over Irma?”, stotterde ik. Dat kwam er onzekerder uit dan dat de bedoeling was. “Waar haal je het lef vandaan om mij te blokkeren!! Met wie denk je dat je te maken hebt!?”, bulderde hij aan de andere kant van de lijn. De manier waarop hij die laatste zin uitsprak, gaf me de kriebels.

Ik had inderdaad geen idee met wie ik te maken had. Was de man met wie ik meer dan een half jaar samen was geweest, met wie ik zulke intieme gesprekken had gehad, echt een harteloze crimineel? Dat opvliegerige van hem had me eerder niet gestoord, maar nu kon ik het amper handelen. Wat ik ooit in deze man gezien had, wist ik echt niet meer.

Ik kon hem beter te vriend houden

“Er is de laatste tijd zoveel gebeurd, Dirk. Ik had wat rust nodig”, wist ik uit te brengen. Ik merkte dat ik dit hele gebeuren een stuk spannender vond dan dat ik van tevoren had gedacht. “Goed, Veertje, dat begrijp ik.” De verdacht milde reactie van Dirk verbaasde me. Van Irma had hij nog steeds niets gehoord. Misschien moest ik hem nog maar even te vriend houden. Op die manier kon ik waarschijnlijk wat meer informatie bij hem lospeuteren.  

Vrouw jubileumconcert

Kom je ook naar het waanzinnige VROUW Jubileumconcert op 30 oktober a.s.? Bestel snel je tickets en zing samen met vriendinnen lekker mee met Jan Smit, Ruth Jacott, Tino Martin, Mike Peterson en Edsilia Rombley.