Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Leven van een stewardess

Deel 59: Eindelijk weer eens
een normaal vluchtje

E

Eindelijk had ik weer een 'normale' lekkere vlucht. Deze keer stond er een Lima met een dagje over op het programma. Het was heerlijk om even alles achter me te laten. Dat gezeik met Dirk ging me namelijk niet in de koude kleren zitten. Ik was er de dagen voor mijn vlucht dan ook erg mee bezig.

Wat houd ik toch van luchthavens! Mijn auto stond bij de garage, dus reisde ik voor het eerst sinds lange tijd met de trein naar Schiphol. De sfeer op dit traject is anders dan elk ander traject. De mensen in de trein naar Schiphol zijn ook anders. Misschien is men een beetje zenuwachtig of juist opgewonden over de vakantie die in het vooruitzicht ligt. Of juist een beetje bedrukt dat het weer over is. Ik kan er mijn vinger niet precies op leggen, maar er hangt altijd een aparte energie in de trein.

Lopende informatiezuil

Reizen in uniform is ook altijd een bijzondere gewaarwording. Op een of andere manier denken mensen dat ik een lopende informatiezuil ben. Ik schijn alles te weten: zowel de aankomst- en vertrektijden van vliegtuigen áls treinen. Ook wordt er aan mij gevraagd of ik toevallig weet op welk perron mensen moeten zijn, in welke hal ze op Schiphol in moeten checken of waar de dichtstbijzijnde pinautomaat is. Ik reis zo weinig met het openbaar vervoer dat ik deze rol voor lief neem. Het is wel geinig ook. Zeker op de heenweg. Maar als je terugkomt van een lange nachtvlucht, maar twee uur hebt geslapen én een jetlag hebt waar je 'U' tegen zegt, dan vind ik het niet meer zo grappig.

 

Fietsen door Lima

Maar goed, Lima. Hoofdstad van Peru en we hebben een extra dag, zodat ik volop kan genieten van dat wat mijn werk zo fantastisch maakt; op reis zijn. Net als een aantal andere grote steden, ligt Lima aan zee. De Grote Oceaan om precies te zijn. Het hotel waar wij met de crew overnachten ligt in de stad en we zitten overal vlakbij. Al aan boord maakten we plannen wat we tijdens onze vierentwintig uur vrij zouden gaan doen. Sommigen wilden gaan paragliden, anderen met de fiets op pad en ik verheugde me vooral op een massage en een middagje de markt op en de stad in.

Slenteren langs de boulevard

Met vier meiden kozen we voor een fietstocht - met gids - door de stad. Het was heel leuk. De wijk Miraflores is geweldig. Het is misschien een béétje toeristisch, maar toch voelt het er altijd veilig. Het is gewoon superleuk om hier door parken te lopen. Of lekker te slenteren langs de Malecón, terwijl je de paragliders langs de kust ziet suizen.

Loodzware koffer

Sandra had gevraagd of ik naar een riem wilde kijken, en zodoende had ik een doel terwijl ik over de markt struinde. De toeristische Inca Markt is iedere keer weer een feest om te bezoeken, met alle prachtige kleuren die je tegemoet knallen. Momenteel zijn de armbandjes met geweven Inca-patronen niet aan te slepen. Mijn collega’s vertrekken allemaal met vrachtladingen in hun koffer naar huis. En ik moet toegeven dat ik ook ontzettend hebberig werd van al dat leuke spul. Dus kocht tien armbandjes, drie riemen en een paar schoenen. En toen kon ik die alpaca shawl met de prachtige kleuren eigenlijk ook niet laten liggen…

Kortom, mijn koffer was op de terugweg een stuk zwaarder dan heen. En ik moest nog met de trein terug ook.