Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Leven van een stewardess

Deel 64: 'Ik dacht dat hij een ontbijtje
voor jullie aan het halen was'

T

Terwijl ik in de keuken nog een fles wijn pakte, luisterde ik naar het gelach en geroezemoes in mijn woonkamer. Mijn vriendinnen Sandra en Lisette hadden het hoogste woord.

"Wat nou leuke man op de tennisbaan?! Jij moet je de komende tijd een beetje koest houden Lies! Dick heeft je amper vergeven, je ligt er zo weer uit hoor", plaagde Sandra.

Scheidingspapieren

Ik dacht terug aan de avond waarop Lisette betrapt werd door haar man. Haar echtgenoot had er geen gras over laten groeien en knikkerde haar meteen uit huis. Wat een drama was dat. Gelukkig leek alles toch nog goed te zijn gekomen en woonden ze weer bij elkaar. Ongetrouwd dit keer, want de scheidingspapieren waren al getekend.

Ook Brenda mengde zich in de discussie. "Maar San, ben jij dan al helemaal over Stan heen?" Ik liep de woonkamer in en zag Sandra’s gezicht betrekken. "Nou, ik weet zeker dat ik nooit meer iets met hem zou willen want ik trek dat polygame van hem voor geen meter. Maar ik vond hem wel echt heel erg leuk."

Seksleven

"Maar ben je nog verliefd op hem dan?", vroeg ik. Maar dat was ze toch niet echt. "Ik merkte dat mijn hart oversloeg toen ik hem van de week bij het benzinestation tegenkwam. Maar vervolgens kwam ook direct het gevoel boven dat ik had toen hij die meid in ons seksleven wilde betrekken. Dus het is nogal dubbel.

Alleen Brenda had een normale, stabiele relatie. Want San en ik waren single en Lisette moest op haar tenen lopen want haar man vertrouwde haar toch niet echt. "Iedere keer als we een wijntje teveel drinken, komt het onderwerp aan bod." 

Een hengst

"Wat natuurlijk ook niet helpt is dat we de scharrel regelmatig tegenkomen op het hockeyveld. We negeren elkaar en als zijn vrouw erbij is dan loop ik zelfs een blokje om, maar Dick wordt steeds opnieuw furieus als hij hem ziet. Hij zou hem het liefst een hengst verkopen."

"Hoe zit het eigenlijk met jou en Dirk?", informeerde Brenda. Ik had haar en Lisette nog helemaal niet bijgepraat. Alleen San was op de hoogte van de huidige stand van zaken. Ik twijfelde of ik het hele verhaal zou vertellen. "Nou", begon ik, "het is al een tijdje uit en het komt ook niet meer goed. Ik hoef hem nooit meer te zien."

Een ontbijtje

San knikte me bemoedigend toe. "Vertel het", bewoog haar mond zonder geluid. Ik twijfelde. Moest ik mijn vriendinnen opzadelen met deze toestand? Ik had geen idee hoe dit allemaal ging aflopen. Wat Dirk zou doen en hoever de invloed van Robin reikte...

"Dirk spoort niet", vatte Sandra gelukkig krachtig samen. "Die komt er gewoon niet meer in, hè Veer?" Opgelucht knikte ik. "Oh", antwoordde Brenda verbaasd. "Ik zou toch zweren dat ik hem vanochtend in de supermarkt zag. Ik ken hem natuurlijk alleen van foto’s dus heel zeker weten doe ik het niet, maar ik dacht dat hij een ontbijtje voor jullie aan het halen was."

Van schrik proestte ik het uit. De wijn kwam bijna door mijn neus naar buiten en de tranen schoten in mijn ogen. San sloeg een arm om mijn schouders en begeleidde me naar de keuken. "Als die gek hier in het dorp is, heb je een probleem. Misschien moet je Robin bellen?"