Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Vrouw aan de telefoon
Leven van een stewardess

Deel 65: Ik opende haar profielfoto
en schrok...

O

Of Dirk die ochtend daadwerkelijk in het dorp was geweest, zoals Brenda beweerde, zou ik misschien nooit weten. Wat ik wel zeker wist, was dat ik me niet veilig voelde zolang die mafketel zijn gang kon gaan. Wat moest hij in godsnaam van me?

Ik belde Robin. "Hoe weet jij zo zeker dat Dirk mij niet meer lastig zal vallen?", vroeg ik op de man af. "Ik hoorde dat hij laatst weer in het dorp gesignaleerd is."

Politie bellen

Ik hoorde de verbazing in zijn stem. "Heb je hem gezien dan?", vroeg hij me ook nog. "Nee, maar een vriendin dacht dat ze hem 's ochtends in de supermarkt had gezien. Zij wist overigens ook niet dat het al een tijdje over is tussen ons en al helemaal niet dat ik denk dat Dirk betrokken is bij cokesmokkel. Eigenlijk wil ik gewoon de politie bellen."

Volgens Robin moest ik daar maar even mee wachten. "Aan die gasten heb je niet zoveel Veer. Die zullen sowieso niets doen zolang Dirk geen aanwijsbare dreiging vormt en jou niets aangedaan heeft."

Ingetuind

"Maar je zei de vorige keer dat hij geen problemen meer zou veroorzaken! Als hij toch weer in het dorp gesignaleerd is, dan vraag ik me dat echt af, Robin. Ik vind het namelijk wel een probleem dat hij hier in de buurt rondhangt."

Robin verzekerde me dat hij ervoor zou zorgen dat Dirk nogmaals gewaarschuwd werd. Maar het zat me helemaal niet lekker. Ook niet dat ik er op een of andere manier toch weer ingetuind was. Hoe kon het toch dat ik altijd alles meteen doorheb, maar nu tot twee keer toe een relatie had met criminele mannen?  

Profielfoto

Ik hing op en nog geen seconde daarna ging de telefoon weer. Dit keer was het mijn zoon. "Sebas, lieverdje, wat fijn je weer te horen", begroette ik mijn jongste kind. We spraken over van alles en nog wat. Over zijn studie, zijn baantje als barkeeper en uiteindelijk vertelde hij dat hij verliefd was geworden.

"En het leuke mam, ze werkt ook als stewardess. Bij jou! Misschien ken je haar wel?" Maar de naam die hij gaf, zei me niets. Terwijl we nog aan de telefoon zaten, zocht ik haar naam stiekem op Facebook op. We hadden tien gemeenschappelijke vrienden. Ik opende haar profielfoto en schrok.

Twee dochters

Een vrolijke blonde vrouw van ruim 30 verscheen op mijn beeldscherm. Naast haar stonden twee kleine blonde meisjes. "Sebas...", zei ik aarzelend, "Is ze misschien iets ouder dan jij?" "Ja, zestien jaar ouders zelfs", grinnikte hij. "Ze heeft zelfs al twee dochters van 9 en 7. Maar mam, ze is echt geweldig. Jij zou haar echt heel graag mogen."

"Sebas, je bent 19! Wat moet je nou met een vrouw van 35?", kon ik niet laten om te vragen. Ondertussen had ik een hartslag van 300. Jezus hee, mijn kleine mannetje die verliefd aan het worden was op een vrouw die bijna zijn moeder kon zijn!

Sebas reageerde geïrriteerd. "Het leeftijdsverschil merk je helemaal niet, en 35 is helemaal niet oud hoor. Als ik nou met een vrouw van 45 zou aankomen. Dat is pas oud!"

En daar kon ik het dan weer mee doen.