Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte
Lezerscolumn

'Ik ben dolblij
met mijn borstverkleining'

L

Lezeres Bregje liet haar borsten verkleinen en schreef daar een lezerscolumn over. "Blijkbaar rust er toch een taboe op dit onderwerp ('Aaaah, tieten, wat eng!') en praten mensen er niet gauw over. Ik hoop dat mijn verhaal een steuntje in de rug is voor vrouwen die zich door het formaat van hun borsten niet helemaal prettig voelen." 

"Tussen mijn 15e en 18e groeiden mijn borsten van een kleine A naar een goede D. Op mijn slanke lijf was dit een behoorlijk heuvellandschap. Ik had er niet echt last van, op wat opmerkingen na. Maar in de jaren daarna groeide het aantal opmerkingen én fysieke klachten."

Rode striemen

"Tijdens een stage in Parijs plakten de croissants en wijn binnen no time 10 kilo aan mijn lijf en dus ook aan mijn borsten. De rode striemen van m’n kanten behaatje in mijn borsten en de rug,- en nekpijn deed ik af als 'onbelangrijk'." 

"Tot een opmerking op een zomerse dag de druppel was. 'Ik kan niet normaal met jou praten. Jouw borsten zijn echt enorm!' Mijn gesprekspartner in de kroeg waar ik altijd kwam, was nogal direct. Uuuh, wat? Ik vond het zó erg om te horen, dat een vreemde mij op die manier bekeek."

70FF

"Terug in Nederland liet ik mij in een lingeriespeciaalzaak opmeten. De verkoopster haalde een beha uit het rek en ik vroeg 'Welke maat is dat?' Ze antwoordde luchtig '70FF'. Slik. Ik wilde onder het mes! Een week later zat ik tegenover de chirurg. Hij erkende mijn klachten en stemde in met een operatie."

 

"De 'Franse kilo’s' waren er inmiddels weer af. Desondanks waren mijn borsten nog steeds groot. Het vet was grotendeels verdwenen, maar de huid en het klierweefsel waren onveranderd gebleven. Gevolg: ik was een 22-jarige met enorme hangtieten. Ik kon ze nog net niet over mijn schouder slingeren."

Wijnglas zonder voet

"Op de grote dag van de operatie kwam de chirurg mijn ziekenhuiskamer binnen. Hij pakte zijn stift om het te opereren gebied op mijn lijf te tekenen. Door mijn gewichtsverlies hoefde de chirurg minder weefsel weg te halen, waardoor mij een groot litteken onder mijn borst bespaard bleef."

"Normaal heeft het litteken de vorm van een anker met een bolletje bovenop, in mijn geval is het een wijnglas zonder voet. Als ik het me goed herinner is er in totaal 1 kilo weggehaald. Ik bracht mijn herstel vooral halfzittend door in bed, ook ’s nachts. Wie had ooit gedacht dat borstspieren met zoveel bewegingen gebruikt werden. Wat een pijn!"

Borstvoeding

"De dag waarop het verband verwijderd werd, was ik zo blij. Ik kreeg pleisters en trok mijn ieniemienie-sportbehaatje in cup 70C aan. Wat een verschil! De weken erna ging bij iedereen die vroeg hoe het met me ging mijn T-shirt omhoog. 'Kijk! Ik heb minitietjes!' Ik was zo trots! We zijn nu dertien jaar - waarin een zwangerschap - verder. Mijn littekens zijn nog wel licht zichtbaar, maar vallen amper nog op."

"Het staafje van de zwangerschapstest was amper opgedroogd of mijn borsten besloten als bloemkolen uit de grond te schieten. Na zes weken was ik al gezegend met cup 70G! Omdat de chirurg destijds niet mijn hele tepel had losgehaald, kon ik gewoon borstvoeding geven. Toen ik stopte met borstvoeding geven, kwam alles gelukkig weer in proportie, wel nog met een goede cup D. Ik ben blij dat ik deze keuze destijds heb gemaakt, ik moet er niet aan denken hoe mijn lijf er nu uit zou hebben gezien zonder operatie." 

Jij op VROUW

Ben jij, net als Bregje, ook heel blij met een drastische ingreep? En wil je daarover vertellen?

Laat dan hier je verhaal achter!

Op www.bregblogt.nl kun je meer van Bregje lezen.