moeder Saskia brengt ode aan haar overleden zoontje
Lezerscolumn

Als je je zoontje moet laten gaan...
'Ik mis hem nog iedere dag'

Redactie VROUW

D

Damian kreeg bij zijn geboorte een levensverwachting van een tot maximaal drie jaar. Op 9 februari 2015 overleed hij. Moeder Saskia van Bakkum (33) mist hem nog iedere dag. Ze stuurde ons een lezerscolumn. Ondanks alle tegenslagen bleef Damian altijd lachen.

Als je te horen krijgt dat je zoontje niet ouder wordt dan tussen de een en drie jaar, stort je wereld in. Je bent meteen aan het rouwen, maar je moet ook jezelf weer bij elkaar pakken en doorgaan. Je moet genieten van elk moment dat je nog met je kanjer mag hebben.

Damian had een stofwisselingsziekte, de ziekte van Menkes. En jeetje, hij heeft zo lang gevochten om ons zoveel mogelijk mooie momenten te geven. Maar als moeder leven met de gedachte dat hij elk moment kan overlijden, iedere dag weer die angst en niet weten wanneer het voorbij is, dat is zo ongelooflijk moeilijk. Dat gun je niemand, niemand!

Weer naar huis

Die angst moet je ook proberen naast je neer te leggen, zodat je nog kan genieten van het hier en nu. Damian kreeg longontsteking na longontsteking en iedere keer krabbelde hij er weer bovenop. Zo vaak kregen we van de dokters te horen dat we rekening moesten houden met … maar nee hoor, onze kanjer ging iedere keer weer gewoon naar huis.

Damian met zijn broertje Jayden | Eigen foto

Epilepsieaanvallen, sondevoeding, zuurstoftekort, uitzuigapparatuur en medicijnen: ondanks alles bleef Damian lachen. En toen, een maand voor zijn derde verjaardag, moesten wij de moeilijkste beslissing uit ons leven nemen. We hebben de keuze gemaakt om hem te laten gaan.

Zijn lach

Het was een dag na de geboorte van het zoontje van een vriendin… En heel eerlijk? Soms vraag ik me af of we niet te snel waren met onze beslissing. Misschien hadden we nog eventjes moeten wachten en was hij er misschien nog een laatste keer bovenop gekomen …

Dat antwoord zullen we nooit krijgen. Als ik heel diep in mijn hart kijk, weet ik dat we de juiste keus gemaakt hebben. Maar hem missen, doe ik iedere dag. Zijn aanwezigheid, zijn lach … alles.

We zijn trots op jou, kanjer.