Lezerscolumn

'Na 16 jaar ben ik gestopt met roken.
En nu echt'

D

De jaarwisseling is voor veel mensen hét moment om eindelijk die stap te zetten waar ze al zo lang tegenaan hikken. Voor blogster Jessica Bozelie was dat stoppen met roken. In onderstaande blog ziet ze dat leven in rook opgaan.

Ik was 12 jaar toen ik mijn eerste sigaret op stak, in het geheim met mijn buurmeisje. We rookten het onder de brug in Kortenhoef, want we moesten 'oefenen' voor in het openbaar. Je kon immers niet voor schut staan, niet proestend een sigaretje roken.

Het voelde stoer. Je hoorde erbij. Het was iets 'wat volwassenen ook doen'. Ik was een snotkind van 12 jaar en oefende met roken onder een brug.

In de 'rookcoupé'

Mijn vader ontdekte mijn schuilplaats voor mijn sigaretten in het gangetje achter het huis. Hij zei niets, maar draaide enkele dagen achter elkaar alle sigaretten om in mijn pakje, het filter dus naar beneden. Ik wist genoeg. Ik wist dat de smoesjes 'maar ik zat in de rookcoupé naar school!' niet meer verkocht konden worden.

Mijn moeder zei toen ik 15 was 'Meisje stop er nou mee voordat je verslaafd bent'. Stoer antwoordde ik dat ik al verslaafd was. Terwijl ik op dat punt echt nog niet zo verslaafd was. De jaren gingen voorbij. Ik leefde en rookte meer en meer. Ik nam mijzelf voor dat, zodra een pakje sigaretten 5 GULDEN zou kosten, ik zou stoppen. Maar toen kwam de euro en werden de 5 gulden nooit behaald. Weer een smoes.

Angst voor stoppen met roken

Smoezen, daar ben ik goed in. Teveel stress, nieuwe baan, feestmaand, ja maar… allemaal smoezen. Omdat ik te laf ben mijn angst onder ogen te zien: stoppen met roken. Of ik het wel eens geprobeerd heb? Jazeker. Maar ik stond er niet achter, deed het voor een ander. Of omdat het verstandig klonk, want natuurlijk, elke roker weet echt wel dat 'ie zich langzaam een ziekte rookt. 

10 maanden geleden was het ineens klaar met Joey; hij ging het plots ook vies vinden. BOEM, daar ging mijn rookmaatje. Ik was verbaasd! Ik bedoel, Joey's laatste beweging zou zijn in de kist, mét een sigaret!

Maar ach, het schuldgevoel verdween, de zomer kwam en ik rookte weer heel wat sigaretjes weg. Ik werd wel jaloers op Joey. Het leek hem zo makkelijk af te gaan! In mijn familie en vriendengroep rookt bijna niemand meer. Roken is niet meer stoer. Roken is een slappe verslaving. 

Ik stop, ik stop nu echt

Ik heb Joey destijds zo vaak proberen over te halen om te stoppen met roken. Nooit wilde hij. En nu? Nu was ik zelf te slap om te stoppen! Terwijl de adviezen om te stoppen binnen bleven stromen. Van 'ochtendblaf' tot opstandige baarmoeder: vanwege medische redenen werd ik dringend geadviseerd om te stoppen.

Mijn kinderen zijn nog jong. Ik wil niet dat ze op hun twaalfde de eerste sigaret opsteken en ik er niets over kan zeggen omdat ik zelf met gele nagels naast een zuurstoffles sta te paffen. Ik stop. Ik stop nu. Ik rook mijn een na laatste sigaret. Die laatste sigaret zal het niet van mij winnen; ik ben namelijk niet slap. Ik ben sterker dan een flut sigaretje. Dus hier ligt mijn laatste sigaret, gebroken.

jessicabozelie.wordpress.com

Mijn psychische spelletje

Ik ben kotsmisselijk omdat het pakje per se op moest vanavond. Maar die laatste rook ik niet: die breek ik doormidden. Vanaf morgen begint mijn psychische spelletje, maar ik win. Ik heb zojuist lolly's en eten ingeslagen, heb vanavond ook nog nachtdienst. Ik prent mezelf telkens in: je doet het 'gewoon niet'.

Het is nu zestien jaar na mijn eerste sigaret. Tijd voor verandering. Ik? Ik ben gestopt. Nu echt. Omdat ik het wil en niet slap ben. 

Jouw blog op VROUW.nl

Net als Jessica een blog schrijven voor VROUW.nl? Dat kan!

Laat jouw verhaal hier achter