Wegrestaurant
Lezerscolumn

En dan krijg je er opeens
2 broers en 1 zus bij

Redactie VROUW

M

Marianne Steenbergen-Van Dijk vertelt in deze lezerscolumn hoe ze erachter kwam dat ze, uit het eerste huwelijk van haar vader, nog twee broers en een zus heeft. Marianne: "De uitdrukking 'Kleine potjes hebben grote oren' werd nogal eens gebezigd bij ons thuis. Vaak viel het stil wanneer mijn broer of ik de kamer binnenkwam."

"Nu begrijp ik dat mijn ouders veel te bespreken hadden, begrijp ik wat ze geheim wilden houden... Daarmee hebben ze ons als kinderen onbedoeld tekortgedaan en zichzelf een zware last opgelegd. Toen het geheim uitkwam was mijn vader al overleden."

Haiko zou een halfbroer zijn

'Een Friese man zocht contact met mijn broer. Haiko zou een halfbroer zijn en daarmee het oudste kind uit een eerder huwelijk van mijn vader. Het verhaal was bijna lachwekkend, waardoor wij geen kwaad zagen in een ontmoeting, ergens in een wegrestaurant."

"Maar toen de man binnenstapte, vielen wij prompt stil: het was alsof we onze knappe vader zagen. Niet zo charismatisch, maar verder een evenbeeld. Haiko liet zijn geboortepapieren zien met daarop onmiskenbaar de handtekening van mijn vader. Het was genoeg om ons te overtuigen. Het kostte vervolgens moeite om, na zo lang zwijgen, ook mijn moeder aan het praten te krijgen."

Als jongen van 17

Wat bleek? Mijn vader had als jongen van 17 zijn Friese buurmeisje zwanger gemaakt. Ze trouwden verplicht, kregen Haiko en daarna nog een zoon. Alles ging goed, tot de derde op komst was en mijn vader - als dienstplichtig militair, gelegerd in Overijssel - verliefd werd op mijn moeder en ook zij in verwachting raakte."

"Het werd een schandaal: twee zwangere vrouwen, wat betreft hun toekomst overgeleverd aan mijn vaders 'grillen'. Hij koos voor mijn moeder. Daarna werd de hele geschiedenis in de doofpot gestopt, in de hoop dat de betrokken kinderen er nooit mee geconfronteerd zouden worden."

Een band opbouwen

"Nu denk ik 'Wat zou daar zo erg aan zijn geweest?' En hoe kon mijn vader zo gemakkelijk zijn eerste gezin de rug toekeren/ Of had het feit dat hij zo veel dronk - iets wat ik altijd toeschreef aan werkstress - hiermee te maken? Voor zijn vijf kinderen zijn er vele jaren verloren gegaan, waarin we een band hadden kunnen opbouwen."

"We kunnen daar verdrietig om blijven óf beseffen dat het nog niet te laat is. Wij beseffen het laatste: het voelt rijk dat ik nog twee broers en een zus heb. En omdat wij alle vijf van goede wil zijn, heb ik er alle vertrouwen in dat we van de tijd die ons nog rest echt iets moois gaan maken!" 

Jij op VROUW.nl

Wil jij, net als Marianne, ook een bijzonder verhaal kwijt?

Dan kan dat hier!