Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Nies met haar man Geert en haar zoontje
Lezerscolumn

'Ik ga op reis en neem mee...
geen baby'

N

Nies vindt het maar moeilijk, voor het eerst alleen een weekendje weg zonder zoon Morris (10 maanden). De Belgische moeder schreef er een lezerscolumn over.

Joepie! Ik ga op reis. Meestal sta ik te popelen, te springen, af te tellen, in te pakken… Ik ren als een gek door het huis en slaap de laatste nacht voor vertrek weinig, puur van de 'goesting om te vertrekken'. Dit keer is het anders. Want terwijl mijn vriendinnen jubelend appen 'Ik kijk er naar uit', 'Zoveel zin in' en 'We gaan ons amuseren' lukt het mij niet om hetzelfde terug te sturen.

Eerste keer

Hoewel ik zo uitkijk naar het huwelijk van mijn vriendin in Spanje, is het ook de eerste keer dat ik zonder Morris weg ga. Hij is nu 10 maanden en logeerde twee keer een nachtje bij iemand anders; een keer bij oma en opa (zijn ouders), een andere keer bij moeke en vake (mijn ouders).

Twee keer dus. Een nacht. En nu in vier (!) nachten. Voor mij voelden die twee logeerpartijtjes oké aan, dat op zich vond ik al behoorlijk spannend. Het heeft namelijk even geduurd voor hij 'normale' nachten kreeg en doorsliep.

Aan de borst

Een kind dat nog vier keer ’s nachts aan de borst wil drinken, doe je niet zo gemakkelijk naar oma. Ondertussen slaapt hij de klok rond (soms nog 1 flesje ’s nachts) dus dat maakt het gaan logeren iets gemakkelijker. Maar meestal zorgen wij toch dat er één van ons thuis blijft, of een grootouder naar ons kan komen.

Nu worden het dus vier nachten; twee bij mijn ouders, twee bij zijn ouders. Zij gaan hem verwennen, veel met hem spelen, met hem fietsen, … Hij gaat er absoluut niets te kort hebben. Maar mama gaat wel iets te kort hebben. Plots geen baby meer in de buurt.

Dramatiseren

Hem niet naar bed kunnen brengen, knuffelen na zijn laatste fles, die lach als ik hem ’s ochtends uit bed haal. Jongens, wat doe ik dit met een bang hartje. Haha, ik hoor mezelf dit helemaal dramatiseren. Sorry, voor mij is het een big deal en ik zie er eigenlijk keihard tegenop!

'Neem hem dan mee', hoor ik je denken. Ja, dat is natuurlijk een optie. Maar dat zou het ventje niet per se goed doen. Hij zou dan een nacht bij vreemden moeten slapen, van hier naar ginder gezeuld worden…

Bruidsmeisje

Ik ben namelijk bruidsmeisje op dit huwelijk dus daar komt wel wat bij kijken. Morris is het al een beetje gewend om op reis te gaan, maar helaas leent deze gelegenheid zich niet echt tot baby’tjes. Pas op, het had gekund hoor. De bruid heeft zelf een zoontje van 5 maanden maar de papa is Spaans dus die hebben natuurlijk familie die op hem kan passen.

Ik probeer mezelf gerust te stellen met de gedachte: 'Oké het zijn 5 dagen'. Maar de eerste dag gaat hij naar de opvang dus het is enkel ’s avonds dat hij ons niet ziet. En maandag landen wij al om 8u20 op Zaventem, dus die dag rekenen we ook maar niet mee. Eigenlijk zijn het dus maar 3 dagen dat hij ons echt niet ziet 

Andere moeders

Nog eens rustig ontbijten. Uitslapen. Uitgaan met een glaasje. Wel. Ik ben heel benieuwd of ik dat ga kunnen. Genieten. Zal ik het wat kunnen loslaten en valt het mee? Of zit ik met m’n hoofd de hele tijd in België en denk ik alleen aan Morris? Geen idee.

Ik gok een beetje van beide. Het breekt mijn hart als ik het er met andere mama’s over heb en zij zeggen: 'Vier nachten, amai dat ben ik nog nooit weggeweest van mijn kroost'. En die kinderen zijn 6 en 4 jaar!

Heel wat hindernissen

Ik zou het ook niet gedaan hebben zonder dit huwelijk. En ik had me in allerlei bochten kunnen wringen om hem wél mee te nemen (want is een kind niet best gewoon het beste af bij zijn ouders, waar ook ter wereld?).

Het was vooral Geert, mijn man gaat ook mee uiteraard, die me wees op het feit dat Morris meenemen voor heel wat hindernissen zou zorgen. Is hij dan niet beter thuis, rustig bij de grootouders? Ik weet het niet.

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook, net als de Belgische Nies, je ei kwijt?

Dan kan dat hier!

Gerelateerde onderwerpen