Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | Science Photo Library
Lezerscolumn

Astrids ex-man verhuist zonder overleg:
Hij dwingt onze dochter een keuze te maken

A

Astrid is 46 jaar en trotse moeder van een dochter van bijna acht jaar. Ze blogt bij Nieuwestap.nl over haar scheiding en over het co-ouderschap dat ze met haar ex-partner heeft. Sinds ruim een jaar is de band met haar ex-partner veranderd en is hun harmonieuze split een vechtscheiding geworden. ‘Hij komt m’n huis niet meer in. Nooit meer.’

“Wat?” Ik sta in een bouwmarkt en laat van schrik de pot verf uit m’n handen vallen. Mijn ex vertelt me even doodleuk via de telefoon dat hij een huis in Den Bosch heeft gekocht en dat hij daar met z’n nieuwe vriendin - en mijn kind - naartoe gaat verhuizen. 

 

Vierde verhuizing

Hoe dan? Dit kan niet! We hebben co-ouderschap en Den Bosch is meer dan een half uur rijden over het meest filegevoelige stuk snelweg van Nederland! Maar los daarvan: Waarom hoor ik dit nu pas? Hoe kan hij deze beslissing - die ook verstrekkende gevolgen heeft voor mij - nemen zonder overleg?

De bouwmarkt lijkt me geen goede plek om het gesprek voort te zetten, dus zeg ik dat ik hem later bel. Als ik dat doe, neemt hij z’n telefoon niet op. We hebben het hele weekend geen contact en ik weet ondertussen niet hoe mijn dochtertje zich voelt. Dit wordt de vierde verhuizing voor haar in drie jaar tijd, en dat terwijl ze aangaf dat de derde verhuizing al te veel van het goede was. 

Consequenties

Nu hij zijn verhuisplannen kenbaar heeft gemaakt, begrijp ik ineens waarom hij er laatst op zinspeelde dat een andere school misschien beter bij haar zou passen. En dat ze op paardrijden mag - in Den Bosch, gok ik zo - maar dat ze dan wel van voetbal af moet. Want de wedstrijden op zaterdag gaan gewoon door.

En hoe verwacht hij dat zijn dochter bij hem komt op de dagen dat ik haar volgens het co-ouderschapsschema bij hem moet brengen? Denkt hij dat ik kosten en tijd ga besteden aan zijn beslissing? Jammer dan, hij komt haar maar halen. 

Mijn ex overziet totaal niet wat de consequenties zijn. Een paar dagen per week zal hij vanuit Den Bosch via de school van onze dochter in Utrecht naar zijn werk in Wageningen moeten rijden. Mijn meiske haat autorijden.

Bij papa of bij mama?

Nog erger dan al deze praktische dingen, vind ik het dat hij z’n dochter over een paar jaar dwingt een keuze te maken waar ze gaat wonen. In het ouderschapsplan staat dat bij een verhuizing de huidige school gehandhaafd blijft. Hij mag haar dus nog vier jaar voor dag en dauw over de A2 slepen.

Maar de middelbare school? Dat is niet te doen op die manier. Dus komt ze (dan) bij mij wonen. Want ik laat haar NOOIT vertrekken naar Den Bosch. Met alle consequenties van dien voor mijn leven. En ook daar heeft hij niet over nagedacht.

Zelfbeheersing

Op maandag wordt mijn meiske bij me gebracht. Ex is niet van plan ook maar iets met mij te bespreken. Hij staat in z’n recht met deze beslissing, dat heeft ’ie uiteraard via een advocaat uitgezocht.

En dan verlies ik m’n zelfbeheersing. Ik deel hem mede dat hij wat mij betreft niet meer bestaat, waarop hij kwaad wordt en ik hem met geweld de deur uitwerk. Hij komt m’n huis niet meer in. Nooit meer.

Ik haat hem

Mij rest aan m’n dochter te vragen wat ze hiervan vindt. Ze is verdrietig, wil niet naar Den Bosch. Maar omdat ze naar Den Bosch gaan, heeft ze van haar vader een hooverbord gekregen en er is er een nieuwe fiets beloofd. Mijn ex probeert zijn kind te kopen. Helaas voor hem, is ze daar te intelligent voor.

“Mama, ik heb aan papa gevraagd of zijn vrienden in Den Bosch belangrijker waren dan ik. Maar daar gaf hij geen antwoord op.”
I rest my case. Beschadigd voor de rest van haar leven. Ik haat hem. Voor de rest van mijn leven.

Jij op VROUW

Heb jij ook een bijzonder verhaal en wil je dat met ons delen? Dat kan!

Stuur een berichtje