Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: ingrid Rensen
Lezerscolumn

Ingrid plaatste haar ernstig gehandicapte dochtertje
uit huis

Redactie VROUW

I

Ingrid Rensen (48) - moeder van drie en auteur - heeft een ernstig meervoudig beperkte dochter. Marit werd veel te vroeg geboren en raakte ernstig gehandicapt door een in het ziekenhuis opgelopen infectie. Gevolg: ze heeft de geestelijke ontwikkeling van een baby van 2 maanden. Na tien jaar besloten Ingrid en haar man om hun meervoudig gehandicapte meisje in een instelling te laten plaatsen. Over dat emotionele besluit schreef ze een Lezerscolumn.

"Ik zie ze zitten, de vader liefdevol een arm geslagen om zijn ernstig gehandicapte dochter en de moeder naast ze. We glimlachen en geven elkaar een hand. Ik denk terug aan de winter van 2003. Bijna vijftien jaar geleden. Een onaangenaam gevoel overvalt me als de herinneringen naar boven komen. Het grijpt me naar de keel.

Onrust

December 2003 staat in mijn geheugen gegrift. Mijn lieve meisje was veel ziek en uren zat ik met haar op de bank om haar te troosten en te knuffelen. Ik wilde haar onrust wegnemen die ze opliep door de vele infecties en antibioticakuren. Het was niet het enige jaar dat we vastgeketend aan elkaar op de bank zaten. Vele jaren zouden volgen.

Tijdens die onrustmomenten wist ik dat ik de volgende dag weer uren op de bank zou zitten met haar, kijkend naar Dr. Phil of Oprah. Dramatelevisie tot me nemen waardoor mijn eigen narigheid minder erg leek. 

Cocon

Destijds voelde ik mij een gevangene in mijn eigen huis, levend in een cocon, terwijl mijn lieve schatje er niets aan kon doen. De zorg wilde ik zoveel mogelijk zelf doen waardoor er allerlei lichamelijke klachten ontstonden.

'Mevrouw, u hebt een slijmbeursontsteking!' 
'Mevrouw, u hebt ontstoken ribben door overbelasting.' 
'Mevrouw, uw rug is overbelast.' 
Te vaak werd de huisarts bezocht.

Schuldgevoel

Na tien jaren voor haar te hebben gezorgd was de energie op, het zorgenpotje was bijna leeg, de bodem in zicht met twee gezonde kleine jongens die aandacht vroegen. Hoewel het pijnlijk was, was de opluchting groot toen mijn meisje naar een instelling ging. Het bewustzijn van Marit is zo laag waardoor ze geen heimwee kent. Een grote troost.

Ik nam afstand en begon opnieuw te leven, uit eten te gaan, bezoekjes af te leggen, vriendinnen vaker te bezoeken en voelde me een puber die de wereld opnieuw ging ontdekken. En ik genoot, ondanks het schuldgevoel dat altijd op de achtergrond aanwezig was, van de vrijheid die was ontstaan.

Lieve ouders die ik soms ontmoet en waar ik zoveel respect en bewondering voor heb omdat jullie kind nog thuiswoont. Soms wil ik jullie een hele dikke knuffel geven voor de zorg en de onvoorwaardelijke liefde voor jullie kind, maar vergeet ook niet een klein beetje van jezelf te houden."

Lees hier meer van Ingrid Rensen, o.a. over haar meisje Marit.

Jij op VROUW.nl

Zit er ook een Lezerscolumn in jouw pen?

Schrijf 'm dan hier!