Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Vrouw troost kindje
Foto: Sabine Joosten
Lezerscolumn

'Het breekt mijn hart
om je zo verdrietig te zien'

D

"Dat pesten onzichtbare, diepe wonden achterlaat wist ik. Dat niet iedere persoon de 'grapjes' ziet als pesten wist ik ook. Maar om deze wonden en littekens te zien in je eigen kind is hartverscheurend."

"Wij hebben er vorig jaar goed aan gedaan om van school te veranderen voor onze prachtige, gevoelige kinderen. Ik zie ze grotendeels weer opbloeien, weer worden wie ze 'moeten' zijn en dat is prachtig. Haren worden weer langer gedragen, er wordt gedanst en we mogen weer anders zijn. Op deze school kan dit en wordt het geaccepteerd.

Lang haar

Maar er zijn nog steeds van die momenten waarop het anders zijn dan de rest wel moeilijk is. Zeker als volwassenen zeggen dat je met dat lange haar net een meisje lijkt. Dat doet zeer. Want volwassenen horen dat niet te zeggen.

Dus mama probeert het maar recht te praten: 'Ach, die meneer is jaloers op jouw mooie lange haar. Want hij is kaal' of 'Ach, die mevrouw had haar bril niet op en zag niet zo goed dat jij geen meisje bent'.

Wond

Ook op andere momenten, als je doet wat je met veel plezier doet tijdens de breakdance-les, is het moeilijk als een van de grotere jongens je corrigeert. Wat prima is, maar niet op die grove toon, die mijn gevoelige, kwetsbare jongen helemaal uit het lood slaat.

Dat je een stom rotjoch bent en hier niet hoort te zijn. Met als gevolg dat de wond die diep in jou zit en die langzaam aan het helen was, weer wordt opengereten. En jou het plezier ontneemt om er weer heen te gaan.

Ruzie

En dus maak je ruzie met mama, want zij houdt van je. En omdat mama niet gelijk begrijpt waarom je zo boos bent en ruzie met haar zoekt, ruziet mama terug. Tot ze het beseft... en haar hart breekt.

Het breekt mijn hart om je zo verdrietig te zien, om je heropgebouwde zelfvertrouwen weer te zien slinken door zo'n ondoordachte opmerking. Wellicht niet zo bedoeld, maar keihard aangekomen.

Stemmetje

Het maakt me boos dat pesters niet inzien hoeveel schade ze aanrichten, dat ze het plezier dat je had weer verzieken. Eenmaal gepest word je nooit meer hetzelfde; er kan geen grapje meer gemaakt worden zonder dat er ergens in je achterhoofd een stemmetje zegt: 'Zie je wel, ik ben stom!' Naarmate je ouder wordt kun je dat stemmetje heus wat doen verstommen. Maar je raakt hem nooit helemaal kwijt..."

Jij op VROUW.nl  

Zit er ook een Lezerscolumn in jouw pen?

Klik hier!