Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Eigen beeld
Lezerscolumn

Kyra werd onvruchtbaar verklaard
maar is nu toch zwanger!

Z

Zwanger worden is lang niet altijd vanzelfsprekend, en wanneer je in die malle medische molen zit, lijkt iedereen wel zwanger. Kyra - 21 en getrouwd - schreef er een Lezerscolumn over.

"Al van jongs af aan wil ik moeder worden. En dat gevoel werd alleen maar sterker. Dus toen mijn man en ik ons hadden gesetteld in ons koophuis wist ik het zeker: met deze mooie man wil ik een gezin stichten.

Cyclus

Daar was ik echt klaar voor, ondanks mijn leeftijd. Dus belandde de pil in de prullenbak en besloten we te zien waar het schip strandde. Maar een dik half jaar verder was ik nog altijd niet zwanger. Mijn lichaam liet mij heel duidelijk weten dat er iets aan de hand was.

Binnen no time zat ik bij de huisarts en bespraken we mijn cyclus. Maar ja, welke cyclus? Want die heb ik namelijk nooit gehad (behalve, dankzij de pil, een kunstmatige)! "Dan heb je wellicht primaire amenorroe." Primaire wablief? De huisarts verwees ons door en we konden al snel terecht in het fertiliteitscentrum voor een intake en onderzoeken. 

Eigen foto

Onvruchtbaar

Het nare nieuws moest ik nog even laten bezinken maar toch gingen we door en zaten we met klamme handjes aan het bureau van de fertiliteitsarts. Er zou een echo gemaakt worden, die zou dan nog wat meer uitsluiten.

Op het eerste beeld was het meteen duidelijk: PCOS (Polycysteus Ovarium Syndroom, red.), en niet zo’n beetje ook. Dat, in combinatie met de primaire amenorroe, maakte mij volledig onvruchtbaar en een natuurlijke zwangerschap zat er dan ook niet in.

Hondsberoerd

Nog geen maand later begon ik met een eerste ronde Clomid. Maar alle drie de rondes liepen uit op niks. Hondsberoerd werd ik van die pillen. Maar een eitje? Ho maar. 'Gelukkig' - want spannender -  mocht ik overstappen op injecties.

In eerste instantie vielen de spuiten reuze mee: ik voelde er eerst helemaal niks van en vond het appeltje-eitje. Tot de dosering dusdanig hoog was dat de vloeistof ontzettend brandde. Uiteindelijk was ik er zo klaar mee: om de dag vaginale echo’s, elke keer een klap in mijn gezicht...

Maar mijn smeekbeden werden die avond gehoord, want de volgende dag zagen ze een piepklein eitje op de echo. Eentje van 11mm, die twee dagen later 16mm was en de dag daarna zelfs 18,5mm! 

Moeders voor moeders

Na de laatste echo mocht ik Ovitrelle spuiten, een injectie met het hormoon hCG (humaan choriongonadotrofinedie, red.) dat de eisprong, bevruchting en innesteling bevordert. Deze injectie wordt gemaakt door de vrouwen die meedoen aan Moeders voor Moeders. Dus lieve dames: bedankt hier voor!

Na de Ovitrelle werd het spannend: ik moest twee weken wachten tot ik een test mocht doen. Twee slopende weken! Drie dagen voor mijn daadwerkelijke testdag, deed ik een test. En die was behoorlijk positief. De dag erna was het een echte knaller, en stond er zelfs: 1-2 weken.

Mijn geluk kon niet op! Al die hormonen en al die spuiten hadden hun werk gedaan. Het is zo bijzonder om zwanger te zijn, maar meer nog als je het jaar daarvoor onvruchtbaar wordt verklaard!

Moed

In het hele traject heb ik geen moment de moed verloren. Tuurlijk zitten er slechtere dagen tussen, maar ik heb echt geleerd dat een positieve mindset het verschil kan maken. Dit probeer ik mijn lotgenoten dan ook mee te geven: 'Wees dankbaar en gelukkig met hetgeen dat je al wél hebt: een partner, huis, huisdier, beste vriendin, familie...'

Probeer daarop te focussen en vertel jezelf dat je leven al prachtig ís. Jullie hebben het goed samen, en dat is wat telt! Dit is echt mijn ultieme tip! Op die manier heb ik mijzelf er keihard doorheen geslagen. En met succes want ik zit in het eerste trimester van mijn zwangerschap!

Liefs, Kyra

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook een verhaal dat je wil delen?

Dan kan dat hier...