Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Lezerscolumn

'Niet alleen kinderen
hebben weleens heimwee'

D

De zomervakantie nadert en dat is prettig. Alhoewel, niet voor kinderen met heimwee. En wist je trouwens dat ook volwassenen daar last van kunnen hebben? Ook blogger Merel Wildschut (32) heeft er regelmatig last van en schreef er onderstaand blog over.

"Als ik heimwee heb voel ik me eenzaam, verloren, angstig, nerveus (en dat al vaak dagen van tevoren,) lichamelijk niet in orde (ik heb vooral veel maagpijn en soms knallende hoofdpijn), mis ik alles en iedereen van thuis, heb ik de hele tijd het gevoel dat ik in huilen kan uitbarsten (en soms gebeurt dat ook), kan ik niet genieten, slaap ik slecht (of gewoon helemaal niet) en wil ik tegen iedereen die zegt dat ik 'gewoon moet genieten' schreeuwen, ook al weet ik dat iedereen het goed bedoelt.

Mindful

Het voelt alsof de dagen eindeloos lang duren en de periode dat je weggaat is bijna niet te overzien. Je hoofd wéét: 'Het is maar een week'. Je gevoel zegt: 'Hier komt nooit een einde aan'. De dagen duren láng en de nachten zijn soms gewoon bijna niet door te komen, zó langzaam lijkt de tijd te gaan.

Ik wil steeds controleren wat er thuis gebeurt. Hoe laat is het thuis? Wat zou ik nu aan het doen zijn als ik thuis was? Wat deed ik vorige week om deze tijd, toen ik nog gewoon lekker veilig thuis was? Mis ik niet van alles? Gaat het leven gewoon door als ik er niet ben? Kortom: heimwee hebben staat 100% haaks op mindful zijn. Iets wat je ook maar moeilijk kunt afdwingen.

Groepsreis

Ik heb de ergste heimwee als ik alleen op reis ben. Ook als ik met een groepsreis mee ga. Wanneer ik met iemand weg ga die dicht bij me staat, is het veel minder erg tot bijna niet aanwezig; dan ben ik minder angstig, waardoor ik me wat beter kan overgeven aan het feit dat ik niet thuis ben. De heimwee gaat dan sneller over..

Ik zeg bijna, omdat er nog steeds allerlei dingen te missen zijn, zoals mijn katjes, het huis en mijn dagelijkse routine. Een lieve vriendin zei daarover: 'Maar het is ook logisch dat je heimwee hebt, want je hebt een hoop mooie dingen te missen!' En dat is waar.

Aanval

Ik hield vroeger al niet van lang van huis weg gaan. Na drie weken vakantie was ik enorm blij om weer op mijn kamertje te kunnen spelen, met mijn spullen. Ook al waren mijn broertje, ouders en de hond dan al die drie weken gewoon bij me. Het is voor mij gewoon heel erg fijn om thuis te zijn, of om in ieder geval te weten dat ik naar huis kan, wanneer ik dat wil.

Het is wisselend hoe lang zo’n 'heimwee-aanval' duurt. Soms duurt het een dag of twee, soms een week of twee en soms blijft het gewoon de hele trip sluimeren. Het hangt van veel dingen af. Bijvoorbeeld van hoeveel ik te doen heb en dus afgeleid word, maar ook van mijn lichamelijke conditie.

Volwassenen

Als ik niet goed slaap en niet goed kan eten door de maagpijn, duurt het langer. Gek (en jammer) genoeg heeft de duur van de heimwee niet veel te maken met hoe leuk ik het ergens vind. Ik kan het ergens geweldig vinden, maar toch kapot gaan van de heimwee.

Ik vind het afschuwelijk om heimwee te hebben en ik zou niks liever willen dan dat ik het nooit meer kreeg. Immers, ik moet ook nog al eens op reis voor mijn werk, nog los van het feit dat ik zelf mooie reisjes wil maken. Ik begin te geloven dat ik gewoon één van die (vele!) volwassenen ben die hun hele leven lang last van heimwee houden en daar kan je dan maar beter mee leren omgaan.

Frustrerend

Ik hoop van harte dat mensen heimwee  bij volwassenen serieus nemen. Niet omdat ik uit ben op jullie medelijden (dat maakt mijn heimwee tenslotte ook niet minder ;)) maar omdat ik weet hoe frustrerend het is als mensen het niet begrijpen.

Ik snap dat er mensen zijn die absoluut níet snappen hoe zoiets voelt of waar het vandaan komt. Als je het nooit hebt gevoeld, of gewoon het niet in je hebt om heimwee te krijgen, dan is het waarschijnlijk ook best wel lastig om het je voor te stellen. Maar als je het hebt, is het menens. En dan is het ontzettend fijn en helpt het enorm als je omgeving begripvol reageert.

Pushen

Toen ik nog in het onderwijs werkte, was ik stagebegeleider voor leerlingen die in Nederland een hotelstage liepen. Vaak waren dit de leerlingen die niet op stage naar het buitenland durfden. Iets wat maar weinig collega’s begrepen en waar veel mensen luchtig of makkelijk over deden.

Soms werden er zelfs leerlingen gepusht om toch maar naar het buitenland te gaan - onder het mom 'Doe nou maar, geniet nou maar' - en dat waren vaak de leerlingen die helemaal gesloopt thuis kwamen na een week of twee, met een afgebroken stage die vervolgens in Nederland weer opgepakt en gefixt moest worden. Ik vind niet dat je mensen - vooral jonge mensen niet - moet pushen om zich over heimwee heen te zetten.

Reizen is niet iets wat moét om gelukkig te zijn. Of wat moét, omdat je anders geen volwaardig lid van deze maatschappij bent. Reizen moet je volgens mij alleen maar doen voor jezelf, als je het zelf wilt. Het mag gerust een beetje leuk blijven allemaal."

Merels artikel verscheen eerder hier.