Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | Roel Burgler
Lezerscolumn

Wendy gaat naar de voedselbank:
Soms krijg je vier weken witte bonen

Redactie VROUW

W

Wendy van de Kamp (44) is als alleenstaande moeder van twee kinderen aangewezen op de voedselbank. Zij vertelt hoe dat in de praktijk is.

“Ik had nooit verwacht dat het mij zou overkomen. Maar na een scheiding, stond ons huis onder water en bleven er schulden over. Ik werkte bij een bedrijf in de financiële sector dat werd doorverkocht, alleen werd ik niet mee overgenomen.

 

Ik ging verder solliciteren, maar omdat ik schulden heb word ik niet meer aangenomen in die sector omdat je dan een ‘bedrijfsrisico’ zou kunnen zijn. Je zou in theorie dan je eigen rekeningnummer op kunnen geven als je een transactie afsluit. Dat willen ze uitsluiten.

Schulden aflossen

Ondertussen werd ook mijn lijf steeds slechter. Ik blijk hypermobiliteit te hebben waardoor bijvoorbeeld mijn pink steeds uit de kom raakt en ik veel ontstekingen heb.

Tel daarbij op twee zorgintensieve kinderen met autisme, dan heb je het plaatje wel compleet denk ik. Ik ben al die tijd wel blijven solliciteren, maar ben uiteindelijk van de WW in de bijstand beland.

En omdat ik nog steeds mijn schulden aflos, mag ik gebruikmaken van de voedselbank.

Handig

Als het over de voedselbank gaat, krijg ik regelmatig opmerkingen als: ‘Handig, nu hoef je geen boodschappen meer te doen!’ 

Laat ik vooropstellen dat ik enorm dankbaar ben dat we hier in Nederland zo’n mooi initiatief als de voedselbank hebben en dat ik blij ben met alles wat ik krijg. Ook wil ik vermelden dat het aanbod per regio verschilt en ik uitsluitend over mijn eigen situatie praat.

Supermarkt

Dat ik geen boodschappen zou hoeven doen, is een misvatting. Nu zijn we hier in de gelukkige omstandigheid dat we sinds een tijd tot op zekere hoogte onze eigen spullen kunnen kiezen, omdat het afhaalpunt is ingericht als een supermarkt.

Uit iedere productgroep mag je één, twee of soms drie artikelen kiezen, afhankelijk van de grootte van je gezin en het aanbod.

Zakjes en sauzen

Waar meestal meer dan voldoende van is, zijn pakjes en zakjes en sauzen. Ik kan inmiddels een winkel beginnen met ketchup en erwtensoep. Mix voor burrito’s, soep of iets dergelijks is heel fijn, maar er moeten altijd ingrediënten bij.

Meestal is het vak met zoet beleg ook goed gevuld, mocht er nog iemand vlokken, hagelslag of pindakaas nodig hebben: ik ben je vrouw!

Verse groente

Met wat geluk zijn er ook conserven. Vaak is er een bepaalde voorraad van iets, waardoor je vier weken lang witte bonen in tomatensaus krijgt, of appelmoes. Verse groenten en fruit zijn hier schaars, zeker in de winter. 

Als er genoeg is mag je daarvan twee dingen kiezen, maar meestal één. Je moet dan denken aan een krop sla, wat uien, wortels. Soms genoeg voor een maaltijd, soms niet.

Koelvakken

Vaak kies ik fruit indien aanwezig, een mango is luxe voor ons en daar genieten we extra van. Er zijn ook koelvakken, heel tof. Ook hier, soms veel, soms (bijna) niets.

Bijna alles is op de datum en het is dan ook een kwestie van snel eten. Ook hier één of twee producten; soms zijn dat pakken yoghurt, maar het kan ook een eenpersoonsbakje zijn.

Duur

Als we heel veel geluk hebben ligt in het tweede koelvak kaas. Kaas is geen vanzelfsprekendheid in ons huis, want duur! In de andere koelvakken ligt er soms nog iets van verpakte groenten zoals soepgroenten, superfijn want multi-inzetbaar.

Dan is er nog vlees in de vriezer. Ook dit aanbod verschilt, maar ik zie alles daarvan als luxe, superfijn! Er is ook brood, dat uit de vriezer komt bij de bakker en niet meer verkocht kan worden, of van een dag oud. 

Combinaties

Soms kun je wel drie avondmaaltijden samenstellen met wat je krijgt, maar vaker zijn het er twee of één. Het maakt wel dat je heel creatief wordt qua combinaties, macaroni met witte bonen en een slavink is prima te eten.

En soms zijn er echt hele toffe dingen, zo had ik een keer rosbief, daar hebben we echt van gesmuld.

Zielig

Ik wil nogmaals benadrukken dat ik echt heel erg blij ben met wat ik krijg en dat ik niet zielig ben. Maar mocht je eens van iemand horen dat ze ondersteuning krijgen van de voedselbank, weet dan dat ze niet alles op een presenteerblaadje aangereikt krijgen.

Dat er weken zijn dat er nauwelijks een complete maaltijd van kan worden gemaakt en dat ze iedere ochtend Brinta eten, ook al gruwelen ze ervan.”

De vrouw op de foto is niet Wendy.

Jij op VROUW.nl

Heb je ook een bijzonder verhaal te vertellen en wil je dat delen? 

Stuur dan een berichtje

Gerelateerde onderwerpen