Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

'Ik kom in sociaal isolement door mijn zomerdip'
Foto: Hollandse Hoogte
Lezerscolumn

'Ik kom in een sociaal isolement
door mijn zomerdip’

Yara Hooglugt

L

Lezeres Catharina (69) vindt het maar raar dat mensen die zich ’s winters het liefst drie maanden onder de dekens begraven op vol begrip kunnen rekenen, terwijl zomerhaters vrijwel nooit serieus genomen worden. “In de zomer moet je blij en vrolijk zijn. Zo niet, dan word je buitengesloten."

“Al vanaf mijn vroegste jeugd heb ik last van de zomerblues. Niet gezegend met een snel bruinende huid verbrandde ik als kind op de eerste zonnige zomerdag al direct, wat me pijnlijke en slapeloze nachten vol talkpoeder opleverde.

Buitengesloten

De zomers uit mijn tienertijd waren dan ook de ergste. Terwijl vriendinnen in het zwembad joelend van plezier van de hoogste duikplank sprongen, verschanste ik me onder een schaduwrijke boom. Ik verbrandde namelijk niet alleen levend, ik kon ook nog eens absoluut niet tegen die hitte. Nog steeds niet: ik kan niet zweten, dus als de temperatuur boven de 25 graden uitkomt, krijg ik een rood hoofd en een drukkend gevoel.

Omdat ik mijn lichaamswarmte niet kwijt kan, is water - net als bij dieren - mijn enige redding om af te koelen. Bij hoge temperaturen zit ik binnen voor de ventilator met natte doeken in mijn nek. Als het me écht te heet wordt en het niet anders kan, spring ik het zwembad in, om vervolgens weer snel naar de schaduw of naar binnen te gaan.

Taboe

Dus: ja, de zomerblues bestaat wel degelijk, en het taboe daarop mag wel eens verdwijnen. ‘Goh, dat jíj dat nou nooit eens doet’, hoor ik dan van zonaanbidders om me heen die dagenlang op het strand zitten of ’s zomers naar nóg zonniger oorden trekken. ‘Ze houdt er niet zo van’, zeggen anderen dan. Zo zit het niet, het is voor mij gewoon onmogelijk om aan al die uitgelaten en zonovergoten activiteiten mee te doen. Ik moet er niet aan denken.

Iedere zomer, wanneer de zomertrek is begonnen, kom ik daarom in een sociaal isolement terecht. De zomer staat voor uitgelaten, blij en bloot, maar dat is het tegenovergestelde van mijn invulling van het seizoen. Dat begrijpen mensen niet, dus ik val algauw buiten de boot.

Onbegrip

Vrienden en kennissen liggen liever in het park of op hun strandbed in Zuid-Frankrijk dan dat ze samen met mij binnen op de bank gaan zitten. Ik gun het ze allemaal van harte, maar toch is dat onbegrip soms lastig. Er kleeft een sociaal oordeel aan de zomerblues en niemand neemt me echt serieus.

Daarom bepleit ik: toon wat begrip voor mensen die ‘afwijken’ en niet zoveel van de zon houden als het gros van de samenleving. Er zijn genoeg mensen die last hebben van een zomerdip of zomerdepressie.”

Jij op VROUW.nl

Maak jij iets bijzonders mee en wil je dat met ons delen?

Stuur dan een berichtje