Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Stef Nagel
Maaike Olde Olthof

'Mijn boezemvriendin
houdt meer van mij dan ik van mijzelf'

Maaike Olde Olthof

M

Maaike Olde Olthof is gescheiden en moeder van Puck (9) en Charlie (6). Deze week krijgt ze liefdeslessen van haar boezemvriendin.

''Denk je dat je de break-up met Carlos wel verwerkt hebt?'' Els stelt de vraag alsof ze het antwoord al weet. Ze kijkt me niet aan. We zitten samen op een dikke boomstam tijdens de wandeling door het verwilderde bos.

Tranen

Hoewel ze ruim twintig jaar ouder is, is onze band hecht. "Ik weet het niet. Het is negen maanden geleden. Wanneer is iets officieel 'verwerkt'?" Met de neus van mijn laars draai ik rondjes in de natte aarde.

"Ik heb het losgelaten. Dat ging moeizaam. Het vertrouwen in de liefde, dat is nog niet terug", beken ik. "Pijnlijk, hè?" zegt ze zacht. "Als je hart zo in duizend stukken geslagen is." Het raakt me. Ik slik de tranen behendig weg. 

Boezemvriendin

"Je hoeft het verdriet niet altijd voor jezelf te houden." Ze steekt haar arm naar me uit en ik verdwijn in haar ontzagwekkend grote, zachte voorgevel. Els is letterlijk mijn boezemvriendin. Voor mij is ze een beschermelinge, een soort oudere zus met wie ik op hetzelfde gevoelsniveau zit. 

"Verwerken klinkt als gummen, uitvlakken. Ondanks alle heftigheid en ellende koester ik de mooie momenten die we samen beleefd hebben. Zoiets uit het geheugen wissen, zou een misdaad zijn."

Intense liefde

De razende wind geeft een ruk aan het bladerdek, er valt blad op mijn schoot, als een soort troost. "Wat heeft ’t je gegeven?" Alleen zij kan zo’n vraag stellen. Els kijkt afwachtend, geduldig.

"Carlos heeft me geleerd van mezelf te houden. Ik besef dat er zo veel mensen zijn die nooit zo’n intense liefde zullen meemaken. Een die er zo diep inhakt." Ze geeft me een kus. We lopen samen zwijgend verder, met de wind in onze rug. 

Deskundige

Als we een half uur later thuis aan de glühwein zitten terwijl de regen ruw tegen het raam smijt, pakt Els het gesprek weer op: "Je hebt hem nooit op de proef gesteld. Je bent er meteen voor gegaan. Vol en met open hart." Ik knik. "Dat zal nooit meer gebeuren."

Ze lacht hard. "Ben je gek. Lieverd, jij kúnt niet anders. De volgende keer begin je stap voor stap aan een relatie, voordat je met open hart verder gaat." "Een volgende keer?" zeg ik sceptisch. "Ik wil pas een relatie als het solide en voor altijd is." "Dat weet je nooit." En zij is de deskundige.

Jacht

"Nog één ding, Maaike: mannen zijn en blijven jagers. Het maakt niet uit hoe oud ze zijn, gescheiden, getrouwd of weduwnaar. De meeste mannen doen in het begin hun best. Pas na die roze wolk ga je hem in werkelijkheid zien. Dus: laat je niet misleiden door de achtervolging wanneer de jacht geopend is."

Ik lach om haar intonatie en de liefdesles. Het moedigt haar aan: "Jij durft je kwetsbaar op te stellen en dat maakt je juist sterk. Dan denkt zo’n vent: 'Dat is een lekkere, gemakkelijke prooi.' Fout natuurlijk, want hij komt erachter dat jij allesbehalve buit bent.

Dat maakt hem onzeker. Zeker als hij diep vanbinnen weet dat-ie jou niet verdient. Jij bent de hoofdprijs!" Zij gelooft het. Ik niet. Maar God wat houd ik van Els, mijn boezemvriendin die meer van mij houdt dan ik van mezelf.

Jij op VROUW.nl

Heb jij ook zo'n boezemvriendin als Els en wil je daarover vertellen?

Dan kan dat hier...