Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Marjolein met haar suikervrije chocomousse| Eigen foto
Marjolein kookt over

Morgen begin ik..
Echt!

journaliste

Marjolein Hurkmans

I

Ik had twee challenges om uit te kiezen deze maand. De wandelchallenge alsnog, omdat ik die de vorige keer heb vernacheld met mijn gescheurde enkelband. Of de suikerchallenge, want die wil ik al tijden doen. Een maand geen suiker; ik vind het een uitdaging.

Maar de enkelband wil nog steeds niet wat ik wil. Een blokje om en ik kan meteen weer met mijn been omhoog. En met de suikerchallenge ging het de eerste de beste dag ook al mis. Dat was namelijk de dag nadat ik voor het eerst weer mijn huis zag dat door de huurders is uitgewoond. En terwijl ik in zak en as zat wegens de desolate staat van het huis waar mijn kinderen waren geboren, en een hele dag alleen maar Once Upon a Time keek op Netflix (tot ik daar tot vergroting van de ellende ook nog eens de laatste aflevering had bereikt), ging Jongste naar de supermarkt. Hij kookt tegenwoordig op dinsdag.

Hij kwam terug met te stoven vlees voor een Irish stew en een dikke reep Tony Chocolonely in de smaak wit. “Hier mam,” zei-ie, “voor jou. Als troost.” Met een zus met de nodige hormonale schommelingen als gevolg van falende anticonceptie (schreef ik ook al ooit over. Het gaat nog steeds goed met de Ladycomp), heeft hij een ding geleerd dat hem als toekomstige geliefde enorm van pas kan komen: ongelukkige vrouwen, daar koop je chocolade voor. De wereld gaat aan goede bedoelingen ten onder. Ik had het hart niet om te weigeren, dacht: ik doe een stukje voor de vorm en at toen driekwart reep op.  Tja...

Het Pieterpad wandelen

Om nou allebei de challenges een maand op te schuiven, vond ik ook weer zo laf. Voordat je het weet, is het januari en dan doe ik niet aan voornemens. Uit pure opstandigheid. Zo zit ik nou eenmaal in elkaar. Als iedereen vindt dat ik me iets voor moet nemen, doe ik het lekker niet. Daarbij heb ik al een plan voor 2017: ik ga het Pieterpad wandelen.

En terwijl ik me mijn eigen recalcitrante gedrag herinnerde, realiseerde ik me meteen dat zoiets natuurlijk ook opgaat voor de eerste van de maand. Waarom zou een challenge per se op 1 november moeten beginnen. 2 november kan ook, toch? Het is uiteindelijk 23 november geworden voordat ik de suiker definitief een maand in de ban deed. Ik heb het hele verhaal toch nog bijna een maand uitgesteld. Maar inmiddels heb ik een beeldige grijsgroene jas gekocht bij de winkel waar Dochter werkt. Van poezelig zacht nepbont. En hij kan net niet dicht. Dat is toch jammer als het echt koud wordt. En door op 23 november te beginnen, ben ik op 23 december ook klaar met de suikerchallenge. Precies op tijd voor de kerstdagen. Klaar met die challenge en hoppa aan het kerstdiner!

Chocolade met pepernotensmaak

Het wordt me allemaal niet gemakkelijk gemaakt. Komt ook door mijn tak van sport, natuurlijk. Er moeten oliebollen worden getest en Ianna, die de pr voor Tony Chocolonely verzorgt, nodigt me achtereenvolgens uit voor de opening van de winkel in Amsterdam (chocola tot je geen pap kan zeggen) en stuurt me dan de nieuwe repen op… met pepernotensmaak. Ik heb ze onder een grote stapel handdoeken in de kast gelegd; 23 december zijn ze de eerste.

En dan zijn er nog de vele lunches en perspresentaties: “Nee dank u, voor mij geen toetje.”

Gelukkig heb ik het te druk met schilderen, behangen en een heleboel last minute-deadlines om er al te veel mee bezig te zijn.

Doe mee met de suikerchallenge!

En dan krijgt u nu tot 23 december van mij dus alleen maar suikervrije recepten. Gedeelde smart is halve smart. Doe gewoon gezellig mee! Leuk toch, een beetje experimenteren?

Ik houd me aanbevolen voor leuke recepten (posten kan op mijn Facebookpagina: https://www.facebook.com/marjoleinkooktover/) En dan gaat mijn jas straks misschien gewoon dicht en uw spijkerbroek ook. Of die ene kerstjurk die al jaren in de kast hangt…

Heel optimistisch zoek ik op internet naar een recept voor suikervrije chocolademousse. Een mens moet wat. Op last van een foodblogger pureer ik avocado met banaan, dadels en cacao. Het staat op de eettafel en we kijken ernaar. “Don’t try this at home,” mompelt Jongste. Avontuurlijke Dochter steekt een vinger in de bruine smurrie. “Mam,” zegt ze, “dit is het smerigste dat je ooit hebt gemaakt.” Eh… kaasplankje dan maar?