Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

tomaten, ui en knoflook
Marjolein kookt over

'Jongste wordt niet blij van
een weekje veganistisch'

journaliste

Marjolein Hurkmans

H

'Heb je een hekel aan me of zo?', vraagt Jongste. Hij kijkt misprijzend naar de net bezorgde doos met etenswaren. EKO VEGANMENU staat er in grote zwarte letters op. Jongste is een puber. En dan niet een van het soort dat de wereld wil redden door zich te storten op sojabonen en veganistische kaas.

Hij heeft een oudere broer die inmiddels op zichzelf woont en een zus waarvan er een nog steeds vegetariër is en de ander het jarenlang was (tot er een ridder langs kwam galopperen die eieren met spek bakte na een romantische nacht. De liefde erin, de principes eruit. Dat dus zo’n beetje).

Vergeten groenten

En waar de gemiddelde puber zich met vreugde afzet tegen zijn ouders, doet onze Jongste dat met verve tegen zijn broer. Als die zegt dat het gras groen is, zal die kleine net zo lang bekvechten dat het blauw is tot de hele familie sterretjes ziet.

En vice versa. Ze zijn aan elkaar gewaagd. Dus Jongst eet geen vegavlees, geen sojabonen en al helemaal geen quinoa, bulgur of rare dingen als groentes die allang vergeten waren en wat hem betreft zo moeten blijven.

Pizza zonder kaas

'We gaan het even uitproberen', zeg ik. 'Het is maar voor drie dagen. Dat overleef je wel.' De blik in zijn groene ogen spreekt boekdelen. Hij heeft er een hard hoofd in. Toch valt zelfs hem de bonenschotel de eerste avond best mee. Jammer van de gort die we erbij eten. Gortdroog, er zit wat in in sommige uitdrukkingen.

Zelf zie ik vooral op tegen de pizza van dag twee. Een pizza zonder kaas, ik vind het een moeilijke. Als je het dan toch doet, doe het dan goed. Met een dikke rand deeg en druipend van de kaas. Sommige dingen horen vet en calorierijk te zijn. Een roomsoes maak je ook niet met kwark.

Altijd slachtoffer

De platen zijn kant en klaar. Er gaat gebakken courgette op, een sausje van tomatenpuree met knoflook en tomaten in verschillende kleuren. Het geheel wordt afgetopt met heel veel stukjes zwarte olijf.

Jongste schuift moedeloos met het ding - waarvoor we gewoon een andere naam moeten verzinnen, tomatenplaatkoek of zoiets - over zijn bord. 'Waarom deden we dit ook alweer?', vraagt hij. 'Voor je werk toch? Wij zijn altijd slachtoffer van jouw werk.'

Tomatenkoek

Stiekem vind ik de tomatenkoek heel lekker. 'Het is ook goed voor je', zeg ik, 'om minder vlees te eten en meer groente. Voor de wereld en het milieu ook trouwens.' 'Gelukkig is de week bijna om', zegt mijn zoon terwijl hij in de keuken een eitje bakt met twee plakken ham en een heleboel geraspte kaas. Ik neem nog een stuk van het tomatengeval en heb het hart niet om hem te zeggen dat dat weliswaar zo is, maar dat we volgende week een doos van Hello Fresh uitproberen.

En daarna nog een van Marley Spoon en tot slot die van de Allerhande. 'Zal ik in het weekend kip uit de oven maken?', vraag ik. En ik heb ook nog een leuk apparaat waarmee we winegums kunnen maken. Om uit te proberen. Zin om te helpen?' 'Leuk', zegt ie. De ham en kaas hebben hem kennelijk milder gemaakt. Ik krijg plotseling enorme trek in een broodje kroket.

Het veganmenu dat ik deze week uitprobeerde, is er voor 3 en 4 maaltijden en is beschikbaar vanaf 49 euro. Het wordt thuisbezorgd of kan worden afgehaald bij 75 Ekoplaza's verspreid over het land.