Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

De 4 missen
Marjolein kookt over

Met 4 missen
op mosseljacht in Yerseke

journaliste

Marjolein Hurkmans

E

Er bestaat een 'dingetje' tussen Scheveningen (Zuid-Holland) en Yerseke (Zeeland). En dat dingetje heet 'de mosselman'. Volgens het liedje komt die namelijk uit Zuid-Holland, maar in Zeeland weten ze het zeker: dat is een foutje van de tekstschrijver; mosselen vis je op uit de Oosterschelde.

Ze hebben zelfs een standbeeld van de mosselman in de haven gezet. Ik word erop gewezen als we de haven invaren, na een natte tocht over de baren op jacht naar de eerste mosselen van het seizoen en een gedenkwaardige lunch op een zandplaat: "We moeten wel dooreten, want over een uur staat het hier weer onder water."

Ach, een beetje water meer of minder.

Grijs!

Zal je altijd zien. Weken van zonovergoten dagen en op de dag dat de eerste mosselen uit de zee worden gevist, heeft de lucht die oer-Hollandse grijze tint, die het vooral leuk doet op schilderijen van Hollandse meesters. Daar mag ik niet over klagen, want ik houd niet van extreem warm. Maar op zo’n boot op de Oosterschelde zou een zonnetje toch best goed uitgekomen zijn.

Natuurlijk heeft iedereen dat druilerige aan zien komen; iedereen heeft een zuidwesters paraat. Behalve ik dan. Rasoptimist. Ik dacht: 'Eenmaal aan boord, komt die zon vast wel door. De kust heeft de meeste zonuren. Gaat goedkomen'. Niet dus. "Heb je het niet koud?", vraagt miss Overijssel, die ook meegaat op mosseljacht, vanonder haar paraplu. "Nee" lieg ik met natte haarslierten in mijn nek.

Beeldschone dames

In de verte verschijnt de boot die de eerste mosselen uit het water haalt. Fascinerend hoe blij iedereen ervan wordt. Ook de vier missen, waarvan ik niet precies weet waarom ze meevaren, behalve dan omdat ze ook leuk kunnen zingen over die vermaledijde mosselman en dat het fijn is voor het plaatje, vier van die beeldschone dames aan boord.

Zelf ben ik vooral fan van mosselkweker Anthony, die mij haarfijn uitlegt hoe het nou zit met de voortplanting van de mossel. "Mosselen zijn tweeslachtig" legt hij uit. "Dus ze planten zich in hun eentje voort." Ik vind het een beetje sneu voor het weekdier. Ik bedoel: wel de zorg voor het kroost, maar geen lol tussen het zeewier. Dat is toch een beetje jammer.

Geen huisdieren

Hij geeft zijn mosselen verder geen namen. Er is in de weekdierenkweek geen sprake van Bertha 1 tot en met Bertha 2 miljoen. "Nee, ik hecht me niet aan mijn mosselen. Daar zijn het er een beetje teveel voor." Dus ook geen favorieten die dan niet in de verkoop gaan, maar als Karel en Marietje hun oude dag mogen slijten in het aquarium? "Nope" antwoordt ie. Jammer. Op zich lijkt het me een heel onderhoudsvriendelijk huisdier, zo’n mossel.

En zo dobberen we voort naar de zandplaat waar de lunch wordt geserveerd. Wederom een beeldig plaatje; van de lange tafels vol schalen met mosselen net uit de zee gevist. En prima bier om ze mee weg te spoelen. Anthony haalt me over om ook een rauwe mossel te proberen. "Het zijn net oesters" moedigt hij aan. "Maar dan lekkerder." Ik slik er manmoedig vier door. Hoppa. 'Dag Karel, dag Marietje, rust zacht'.

Just another day at the office. En cameravrouw Hester legde alles vast.

VROUW-jubileumconcert

Kom je ook naar het waanzinnige VROUW-jubileumconcert op 30 oktober a.s.? Bestel snel je tickets en zing samen met vriendinnen lekker mee met Jan Smit, Ruth Jacott, Tino Martin, Mike Peterson en Edsilia Rombley.