Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Marjolein kookt over

Nog één keer over de pakjes en zakjes…
Mèt een excuus aan de vlogpapa

journaliste

Marjolein Hurkmans

H

Het is me allemaal niet in dank afgenomen, mijn 'Opinie' over de pakjes en zakjes. De commentaren kwamen van vele kanten. Zo waren er mensen die me verweten geen rekening te houden met de armoede in Nederland; als je bent aangewezen op de Voedselbank heb je amper een keuze. Dus ben ik er maar eens ingedoken.

Wat zit er eigenlijk in zo’n doos? Het aantal verse groente valt inderdaad vies tegen. Ik kwam twee preien en een krop andijvie tegen en verder vooral inderdaad veel pakjes en zakjes.

Eind van de middag

Gelukkig wonen we in Nederland en niet in bijvoorbeeld Groot-Brittannië. Groente is hier relatief goedkoop, zeker als je naar de markt gaat. Aan het eind van de middag, als de kramen worden ingepakt, kun je vaak voor heel weinig geld de restanten opkopen. En vrijwel alle groentes lenen zich voor soep. Je kookt ze met een bouillonblokje en een liter water en pureert de hele handel.

Over dat bouillonblokje waren overigens ook heel wat mensen niet te spreken. Ik zou in mijn verhaal de strijd aangaan met producten vol E-nummers, maar te beroerd zijn om zelf bouillon te trekken en naar een product grijpen dat zelf ook bomvol smaakversterkers en andere rommel zit. Tja, dat klopt. Zoals ik al schreef in die blog: ik koop ook blikjes tonijn, maak zelden mijn pasta zelf, de rijst komt uit dozen en de kaas en kwark komen uit de winkel.

Luie dagen

Na die ene keer dat ik mijn gezin zowat vergiftigd heb door bonen niet lang genoeg te laten weken, ga ik voor de veiligheid ook voor bonen uit blik en op luie dagen grijp ik echt wel naar een pakje frittata in plaats van zelf tomaten te ontvellen en stuk te koken.

Ik ben geen gezondheidsgoeroe die vindt dat je altijd alles helemaal zelf moet maken en dat er nooit eens een keer een pizzakoerier gebeld mag worden. Doe normaal joh, ik heb drie kinderen, een hond en een kat, een fulltime baan en ik zit middenin een verbouwing. Er zijn echt wel dagen dat ik een diepvrieskroket in de Airfryer gooi. Ik ben niet roomser dan de paus en al helemaal niet heilig.

Mayonaise

Waar het wel om ging was dat ik vind dat mensen niet zo gemakkelijk naar mixen moeten grijpen. En zeker niet elke dag. Dat is nergens voor nodig. De meeste ingrediënten die in zo’n zogenaamd gemaksproduct zitten, heb je zelf ook wel in huis of zijn heel gemakkelijk te maken. Kijk maar eens op de doosjes en vervolgens in je kruidenrek, kom je vast een heel eind. En de ingrediënten die je beter kan vermijden, omdat ze slecht voor je zijn zoals veel zout en suiker, kun je dan ook beter doseren.

Zo koop ik bijvoorbeeld nooit mayonaise. Als je een goede keukenmachine hebt (zonder kan het ook, maar dan klop je jezelf in een versuffing), is ie zo gemaakt. Dessertlepel mosterd, een ei, een eetlepel azijn (allemaal op kamertemperatuur) in de mixkom en dan met een heel dun straaltje 200 ml zonnebloem- of olijfolie er bij gieten terwijl je het ding op vol vermogen laat draaien. Suiker en zout, dat wel in de meeste mayonaises zit die je kant en klaar koopt, zijn dan helemaal niet nodig. Voor de critici heb ik het even uitgerekend: mijn zelfgemaakte mayonaise komt op 1,14 per potje en dat is 25 cent goedkoper dan een potje van het bestverkochte merk.

Tomatensaus

Hetzelfde geldt voor tomatensaus. Dompel tomaten een minuutje onder in kokend water, trek het velletje eraf en laat ze smoren met een klein beetje water op een laag vuurtje. Zet de staafmixer erin en maak op smaak met kruiden. Zout toevoegen kan altijd nog. Nog teveel werk? Joh, dan kook je toch een blik gepelde tomaten iets in. Daar hoor je me echt niet over.

Appelmoes? Hetzelfde verhaal. In stukjes snijden, eetlepel water erbij en op laag vuur zacht laten worden. Een beetje kaneelpoeder of koekkruiden er doorheen en extra suiker is niet meer nodig. Voor de reageerders die schreven dat ze gewoon echt niet kunnen koken, gewoon doen. Ja, er mislukt weleens wat. Maar dat gebeurt bij mij ook. Volgende keer beter. Toen je leerde lopen, viel je ook regelmatig op je bips.

Ontaarde moeders

Blijft over de reactie van de meneer die de hoofdrol speelt in de campagne en mij verwijt dat ik hem te schande maak, terwijl ik als oprichtster van de Club van Ontaarde Moeders, me er juist hard voor zou moeten maken anderen niet te bekritiseren om hun manier van opvoeden.

Ik heb mezelf even achter de oren gekrabd. Volgens mij had ik het niet zo zeer over zijn wijze van omgaan met zijn kinderen (het ziet er allemaal heel gezellig uit in de commercial), maar over het iedere dag uit pakjes en zakjes eten. Maar misschien is het zo wel op te vatten?

Excuses

In dat geval: mijn excuses. Eerlijk? Ik dacht dat jullie niet echt bestonden. Ik dacht dat het hier gewoon acteurs betrof. Net zoals in de commercial van Jumbo: Acteur doet alsof hij vloggende vader is met ingehuurde kinderen.

Er rest mij wat dat betreft een verontschuldiging. Ik huldig inderdaad het principe dat het voor alle kinderen het belangrijkste is dat er begrip voor hen is en dat er heel veel van ze wordt gehouden. En voor de rest doet het er allemaal niet zo toe.

Niet wat je ze voorzet en niet welke bedtijd je hanteert. Niet of ze vijf kinderen op hun partijtje mogen uitnodigen of de hele klas. Als je het maar heel leuk hebt samen. Mocht ik echt moeten kiezen dan zou ik waarschijnlijk zelfs gaan voor iedere avond met z’n allen aan tafel achter een kant- en klaarmaaltijd in plaats van dagelijks vers, maar nooit samen eten.

Statement

Dus, beste vlogpapa: sorry. Het was niet persoonlijk. Hoewel ik hoop dat je zo gauw de camera uitstaat, gewoon een uitje gaat fruiten in plaats van een pak open te trekken. Bedrijf X (zowel van de vader in kwestie als van de pakjesfabrikant noem ik liever geen namen. Ik ben niet zo van het publiekelijk 'shamen') is inmiddels zelf ook met een statement gekomen.

Ik citeer (een beetje samengevat): 'Doel van de campagne is ook om Nederland weer te laten praten over de pakjes en de zakjes. We juichen het toe dat sommigen de maaltijd bereiden vanaf de basis. Uit onderzoek blijkt echter dat de gemiddelde Nederlander dagelijks 18 minuten in de keuken wil staan. De meerderheid gebruikt daarom een pakje of een zakje om te koken. Die mensen bieden wij een basis die ze gemakkelijk kunnen aanvullen tot een volledige maaltijd door er zelf verse groenten, peulvruchten, vlees of vis aan toe te voegen.'

Achttien minuten… Is dit een uitdaging?