Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Dansende vrouw met kilootje meer
Foto: Hollandse Hoogte
Marjolein kookt over

Bodyshaming op de dansvloer...
'Dat wordt dansen in het geniep'

journaliste

Marjolein Hurkmans

M

Marjoleins dochter deed mee aan een wedstrijd voor bandjes. Maar dat ze niet won, was niet de grootste teleurstelling van de avond. Dat jongens die mensen met overgewicht belachelijk maakten, tweede werden, kwam veel harder binnen.

Vriendin M. kijkt enigszins verbouwereerd om zich heen. Op het podium gaan drie jongens in het zwart enorm te keer. Dikke mensen in de dancing, dikke mensen in de discotheek. Ze gaan door tot ze kapot zijn. Voor hen is elke club te klein…  Vriendin M. heeft ooit flink wat overgewicht gehad. Ze vindt het dan ook geen leuk liedje.

Dikke mensen

Er staan wel meer mensen wat ongemakkelijk te wezen. Vooral vrouwen. We doen een dansje samen, we doen een drankje samen. Ik voel alleen maar kilo’s, nee ik hoef geen namen… Dikke mensen in de dancing…

Zelf weet ik eigenlijk ook niet zo goed wat ik ervan moet vinden. Ja, het is een aanstekelijk deuntje. Maar dit is ook fatshamen; bodyshaming op de dansvloer… Misschien zou ik er anders ingestaan hebben als de muzikanten zelf aan de mollige kant waren geweest.

Zwarte

Maar deze jongens zijn 'gewone' gasten, een tikkeltje gespierd zelfs. En die staan daar nu dus mensen met overgewicht belachelijk te maken. In een volle zaal die luid meejoelt.

Zouden ze dat ook gedaan hebben als het woord 'dikke' was vervangen door een ander woord, bijvoorbeeld zwarte, Joodse, transgender...? Vermoedelijk was dan de hel losgebroken. Maar mensen met letterlijk te veel om het lijf, mag je ongestraft belachelijk maken?

Onzekere pubers

"Je moet hierover schrijven", zegt vriendin M. die je niet eens meer stevig zou noemen. Maar beroepsmatig houdt ze zich bezig met onzekere pubers en we zien allebei hoe een aantal meisjes uit de categorie 'size zero is een onhaalbare droom' de zaal verlaat. Ook een vriendin van mijn dochter, een poppetje met een uiterst tenger postuur, briest. "Jij bent toch journalist? Zo'n tekst, dat kan toch helemaal niet…!"

Terwijl de jongens op het podium roepen dat dikke mensen vooral hun kipfiletjes in de lucht moeten gooien, vraag ik het aan de vrouwen en meisjes om me heen. Is dit leuk? Ik ga ervan uit dat ze hun schouders zullen ophalen. Want het is toch een aanstekelijke melodie?

Bodyshaming

Maar dat doen ze niet. Eigenlijk zijn ze allemaal een tikkeltje verontwaardigd. De mollige meisjes, maar de slanke net zo goed. "Het was net zo dansbaar geweest als de tekst had geluid: 'Leuke mensen op de dansvloer' of 'Toffe mensen op de dansvloer'", zegt iemand venijnig.

'Vind jij dat ik erover moet schrijven?', vraag ik aan mijn dochter als we naar huis lopen. Ze is verdrietig. Ze heeft niet gewonnen. Maar dat is niet wat het meeste steekt. Dat de 'Dikke mensen-jongens' tweede zijn geworden, vindt ze erger. Kennelijk vindt de jury bodyshaming oké.

Publiciteit

Mijn dochter is daar fel op, al heeft zij zelf een gangbare maat. Ze hoeft zich niet aangesproken te voelen, zoals ik. "Ik weet niet of je ze die publiciteit wel moet geven", zegt ze.

Daar heeft ze een punt. We hebben het hier niet over een band die de hitlijsten aan het bestormen is, maar over een paar provocerende jongens. En er is natuurlijk ook nog zoiets als vrijheid van meningsuiting.

Kamerplant

Maar ik ben het ook met vriendin M. eens; dat het niet kan. Want voor mensen met overgewicht is beweging heel erg goed. En dansen is een hele leuke en gezonde manier om te bewegen. Maar met zo’n liedje in je hoofd kijk je wel twee keer uit voor je losgaat op de dansvloer.

Ik heb tijdens het hele echt wel aanstekelijke nummer geen stap verzet. Als zo'n liedje een hit wordt, zijn de rapen gaar. Ik denk niet dat ik nog een danspas durf te maken op een feest. Dan maar met een bitterbal achter een kamerplant.

Medicijngebruik

En je weet het niet hè, waarom iemand overgewicht heeft. Het kan zijn omdat ze van koken en eten houden, zoals ik. Maar voor hetzelfde geld is er sprake van een stofwisselingsziekte, of een gevolg van medicijngebruik.

Lachen jongens! Eigenlijk vind ik dat de jury het had moeten afstraffen. Maar dat deed die nou eenmaal niet. Misschien had die wel helemaal niet op de tekst gelet. Daarom schrijf ik er toch over.

Natte wangen

Vorige week merkte een collega op: 'Je schrijft zo weinig over eten tegenwoordig'. Daar zat wat in. Een vakantie in Marokko, een weekend Paaspop, en daarna de stressvolle opmaat naar de bandjeswedstrijd. Er werd de afgelopen tijd inderdaad bitter weinig gekookt in huize Hurkmans.

Er gingen vooral flessen wijn doorheen. Nu ook weer. We hebben toch een nazorgmomentje. Dochter gunt het de winnende band (een pittig punkbandje) echt van harte, maar de spanning van de afgelopen dagen en de teleurstellende afloop beginnen als waterige ogen, transformeren in aan wimpers klevende druppels en eindigen in de natte wangen van een verdrietig hoopje mens.

Buitenland

En dan helpen troostende woorden van haar papa een beetje, warme armen iets meer, maar dan het liefst van haar verkering en die is vier weken in het buitenland. En mama? Die maakt haar lievelingsdessert: kersenclafoutis.

Zonder poespas. Met kersen uit een pot, want zo vindt ze het het lekkerst. En nee, daar worden we niet dunner van. Dat wordt dansen in het geniep; Ik heb stiekem met je gedanst… Ook veel sympathieker qua tekst.

Madeliefs kersenclafoutis

Nodig: 200 ml melk, 100 g kristalsuiker, 2 eieren, zakje vanillesuiker, snuf zout, 80 g bloem, 70 g gesmolten boter, grote pot kersen op siroop, scheutje kirsch of licor 43, 50 gram in vlokjes boter, poedersuiker

Verwarm de oven voor op 200 graden, vet een lage schaal in met boter, laat de kersen uitlekken en meng ze met de kirsch. Beleg de bodem van de schaal met de kersen. Meng eieren, vanillesuiker, bloem, melk, eieren, suiker en zout en kneed dit door elkaar. Voeg de gesmolten boter toe en klop dit tot een beslag. Giet het beslag over de kersen. Bak 10 minuten in de oven, verlaag de temperatuur tot 175 graden, haal de schaal uit de oven, verdeel de vlokjes boter over de bovenkant en zet de schaal terug. Laat nog 20 tot 25 minuten bakken (tot de clafoutis goudbruin is). Bestrooi met de poedersuiker en serveer lauwwarm (eventueel met een bolletje ijs).