Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Corbis
Marjolein kookt over

'Daar zat 'ie op de bank
in zijn blote pielemans'

journaliste

Marjolein Hurkmans

B

Buuf heeft een date. Ze staat er jolig bij te springen op de stoep. "Via Tinder," zegt ze. "We gaan samen naar het strand fietsen." Ze draagt een jeansshort en een zwarte tanktop. "Houd je dat aan?", vraag ik alsof ik haar moeder ben.

"Hoezo?", vraagt ze, "Is dit niet goed?" "Heb je geen gezellig jurkje of zo?", vraag ik. "Vind je dit niet kunnen?", vraagt ze weifelend. Ik kijk nog eens goed. Buuf heeft prima benen; lang en gebruind. Ze is een strandfanaat. Ieder vrij moment laadt ze haar twee zoontjes in de bakfiets en trapt ze naar zee. Dat is aan haar benen te zien. "Eigenlijk kan het prima," zeg ik. "Niks meer aan doen."

Moederrol

Maar ja, ik zit nu toch in die moederrol. En ik vind Tinder fascinerend. Ooit mocht ik een rondje tinderen voor een vrijgezelle collega. Joh, al die mannen die zomaar voorbij komen flitsen en die je dan ongegeneerd naar links of naar rechts mag swipen. Zonder enige vorm van diepgang. Man op racefiets of boot? Weg ermee, te sportief of te patserig. Man in vriendengroep? Opzouten.

Natuurlijk kun je best die ene leuke met dat warrige haar rechts op het plaatje zijn, maar waarschijnlijk ben je die met die onnozele gezichtsuitdrukking en dat foute shirt links. Beter geen risico nemen. Man met gitaar? Like. Met hoedje ook. Ik ben een sucker voor hoedjes. Maar een ontbloot bovenlijf? Afgekeurd, wasbordje of niet. Voorlopig houden we de kleren aan.

Poedelnaakt

Over bloot gesproken… "Denk erom dat je hem niet meteen binnenlaat," zeg ik streng. "Ik heb een kennis en die had ook een tinderdate. Leuke man, zo op het eerste gezicht. Goed gekleed, fatsoenlijke opleiding, stonden geen spelfouten in zijn chatberichten (daar zou ik zó op afknappen!) en hij stonk niet eens uit zijn mond.

Afijn, de eerste date was bij haar thuis. 'Kom binnen,' zei ze, 'ga zitten. Doe of je thuis bent.' En dat deed 'ie. Ze ging koffiezetten in de keuken, kwam terug en meneer zat poedelnaakt op haar bank. Het was een stoffen bank, dus dan weet je het wel. Toestanden. Eerst zo’n man weer in zijn kleren praten en daarna de hele stoffering naar de stomerij."

Lange mannen

Buuf rilt. Die man van die date komt er niet meer in vandaag. Dat is duidelijk. "Is het de eerste keer sinds de scheiding?", vraag ik. "Nee," zegt ze, "ik heb al een eerder afspraakje gehad. Maar dat was niet via Tinder, maar via een bevriende kennis. Is niks geworden. Niet dat het geen leuke man was, maar ik vond hem eigenlijk te klein. Hij was maar 5 cm groter dan ik. Dan kan je niet eens hakken aan. Ik val gewoon op lange mannen."

"Ach welnee," zeg ik met een air alsof ik de wijsheid in pacht heb. "Als je verliefd bent, dan maakt lengte of kleur ogen geen moer meer uit. Ik was ooit stapel op een krullenbol die amper boven me uit kwam (en ik ben dus maar 1.63).

Ik was ervan overtuigd dat mijn ideale type klein, grappig en met krullen was. En toen werd ik verliefd op een jongen van 1.95 met gemengd bloed en wist ik zeker dat de perfecte man voor mij lang en donker was. Uiteindelijk eindigde ik met een oerhollandse Kees. Dus als je dat ukkie echt leuk had gevonden, had zijn lengte je niks uitgemaakt."

Aardbeien

"Nou ja," zegt ze, "weet je wat eigenlijk erger was. Hij kwam voor me koken. In mijn keuken. Hij kon dat prima hoor, daar viel niks aan af te dingen. Maar ik wilde dus helpen door alvast de aardbeitjes te snijden. En toen kreeg ik dus op mijn falie. Want ik had ze in schijfjes gesneden en het hadden kwartjes moeten zijn. Meneer was not amused. Zijn hele salade was door mijn verkeerde aardbeitjes verknald."

Pielemans

Nee, dat snap ik. Daar was ik ook op afgeknapt. Nog liever een vent met een racefiets dan eentje die gaat lopen kissenbissen over het snijden van aardbeien. "Toch heb je nog mazzel gehad," zeg ik, "voor hetzelfde geld had hij dus plotseling in zijn blote pielemans achter het fornuis gestaan."

Kleren aan

Als de aanbidder voor de deur staat, ben ik net boodschappen doen. Maar aan het eind van de dag, zie ik buuf wel thuisgebracht worden. Blonde zeewindharen. Ze wordt vergezeld door een vriendelijk uitziende man. "Je tas staat in de gang," hoor ik haar zeggen. "Nee hoor, je hoeft niet mee naar binnen. Ik pak hem wel even." Zo, die houdt in ieder geval zijn kleren aan vandaag. Benieuwd of er een vervolgafspraak komt.

Salade met aardbeien

Nodig: 250g aardbeien in stukjes, 100g watermeloen in blokjes, 15g kleingesneden verse munt, 75g veldsla, dressing van 3 el olijfolie, 1 el frambozenazijn, 1 tl mosterd, 1 tl honing, peper en zout (kloppen in een kommetje), 100g feta in blokjes, handvol gehakte walnoten.

Klop de dressing. Doe de veldsla in een schaal, meng er het fruit en de munt doorheen. Besprenkel met de dressing en verkruimel de feta erover. Strooi er tot slot de gehakte walnoten overheen.