Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Marjolein kookt over

‘In mijn volgend leven word ik influencer
Gratis reizen en kleding: ja, ik wil!’

journaliste

Marjolein Hurkmans

M

Marjolein was een paar dagen in Tunesië en kwam er daar achter dat ze iets fout doet. Terwijl ze het ene custardtaartje na het andere naar binnen schoof (en dat in een suikervrije week!) besloot ze per omgaande influencer te worden. Lekker met vijf hutkoffers een weekje naar het buitenland. 

Ik was deze week in Tunesië. Ik weet het, het is a hell of a job, die van mij. Maar iemand moet het doen en ik offer me graag op voor de medemens. Natuurlijk plaatste ik regelmatig even een fotootje op Instagram en zo. Je kunt niet volgers verzamelen en dan niet af en toe een vrolijk plaatje plaatsen van een krant lezende local of een rondsnuffelend poesje.

 

Foto

Terwijl ik daar ijverig mee bezig was, kwam ik een foto tegen van een collega uit de categorie influencers met wie ik ooit op Vlieland was (jaja, ik kom nog eens ergens). Hoe leuk, zij was ook in Tunesië.

Ze zat beeldig te wezen in een hip niemendalletje, omringd door stapels gezellige geborduurde kussens. De prijzen van jurkje, slippers, oorbellen en armbanden stonden in het bijschrift. Voor het geval ik ook van die vrolijk rinkelende dingen aan mijn oren wilde hangen.

‘Wat leuk,’ appte ik, ‘jij ook hier’. ‘Welnee,’ appte ze terug. ‘Dat was vier maanden geleden. Maar ik post mijn foto’s met tussenpozen. Anders raken mijn volgers geïrriteerd.’

Hutkoffers mee

Joh! Ik had de plaatjes regelmatig voorbij zien komen. Snoezig in een strandstoel met kekke zonnebril en bontgekleurde pareo, aan de thee met breedgerande zonnehoed in een  goudkleurig zomerjurkje met bijpassend enkelbandje. Op jaloersmakende sandaaltjes in capribroek met stoer jack tijdens een wandeling door de vrije natuur…

En ik maar denken: ‘wat een leven heeft dat kind. Ze zit elk weekend in een ander exotisch oord prachtig te wezen, terwijl ik de koelkast uitsop.’ Blijkt het allemaal nep. Nou ja, in een week geschoten dus. Ik heb een uur nagedacht over de hoeveelheid koffers die je mee moet nemen op zo’n reisje als influencer. En of het dan nog leuk is met al dat gesjouw.

Advertentie

En of mensen daar intrappen; daar heb ik ook over nagedacht. Ik bedoel: op een gegeven moment gaat het toch opvallen dat al die bijschriften bij de foto’s meteen de prijzen bevatten van de kledingstukken die je ziet. Je kunt het service noemen, in mijn wereld heet dat gewoon een advertentie.

En toch heeft zo’n influencer vele duizenden volgers. Waardoor een reisorganisatie denkt: maar is dat even een leuk idee. We sturen dat kind naar onze slechtst lopende locatie, offreren een paar gratis hotelovernachtingen en doen er wat leuke etentjes met gesloten beurs bij. En dan denken al die volgers: als zij het er zo leuk heeft, moeten wij er ook naartoe.

En de jurkjesboer grijpt ook meteen zijn kans en gooit er een palletje fijne kleertjes tegenaan met bijpassende accessoires. En al die volgers meteen naar de online shop natuurlijk. Want als zij dat jurkje draagt, willen zij dat ook. Een goudmijn. En je hoeft er niks voor te kunnen. Een gezellig hoofd hebben, een jeugdig voorkomen en een selfiestick. Dan ben je er al.

Herkomst onbekend

Ik doe iets fout, dacht ik. Met mijn krantlezende locals en rondsnuffelende poesjes. Ik moet meteen aan de selfie. Vandaar de foto boven deze vlog. Met die heerlijk zittende jurk in panterprint (ooit gekocht op de markt in Groningen, 10 euro), het jasje heb ik van dochter geleend (herkomst en prijs onbekend, zal wel van een vlooienmarkt zijn), schoenen heb ik helaas niet al te duidelijk in beeld en de tas kreeg ik voor mijn verjaardag van mijn man (en hij wil de prijs niet vertellen, zelfs niet toen ik zei dat hij zo mijn nieuwe carrière als influencer in de weg zat).

Kom maar door hoor

Beste reisorganisaties, mocht u interesse hebben, dan heb ik een lijstje paraat met de landen waar ik ooit nog graag eens naartoe zou gaan. En beste jurkjesboer: mijn kledingmaat is 42. Je weet maar nooit hoe een koe een sponsor vangt.

O, en mijn man kan heel goed fotograferen (helemaal niet, maar we doen gewoon net alsof zodat hij gezellig mee kan, schijnt heel normaal te zijn in de influencerswereld, zo hoorde ik van een reisagent).

Taartjes

Met de suikervrije week is het niet helemaal goed gekomen trouwens. Dat lag niet aan mij, dat lag aan Tunesië. Mijn hemel, wat kunnen die mensen daar lekkere koekjes bakken, druipend van de honing, bestrooid met gehakte nootjes, gevuld met amandelmarsepein.

En in elke hotelkamer stond wel een bordje klaar met die lekkernijen (ja, er stond ook een fles water en een bordje fruit, maar dat heb ik thuis ook). Bij thuiskomst heb ik alsnog drie dagen de zaak suikervrij gehouden. Ik bedoel: straks komen al die gratis jurken binnen en dan moet ik ze terugsturen omdat ik een maat gegroeid ben. Zou toch jammer zijn voor mijn carrièremove.

Recept

Favoriet waren trouwens deze kleine custardtaartjes. Je maakt ze heel gemakkelijk zelf.

Nodig voor de bodem:

  • 125 gr suiker
  • 250 gr bloem
  • 125 gr ongezouten roomboter
  • 1 ei
  • 2 tl vanille extract
  • snufje zout
  • Muffinvorm

Nodig voor de vulling:

  • 500 ml melk
  • 50 gram custardpoeder
  • 75 gram suiker
  • Merg van vanillestokje
  • 1 ei

Ter decoratie: halve dadels, partjes mandarijn, schijfjes banaan, plakjes appel etc.

Verder nodig: zakje tartina (dr. Oetker)

Kneed een soepel deeg van de ingredienten voor zanddeeg, laat dat even rusten in de koelkast. Vet de muffinvorm goed in en verdeel het deeg over de bakjes tot ongeveer halverwege de uitsparingen. Leg hier een stukje bakpapier in en leg daar een blindvulling op (keramische- of gedroogde bonen). Bak de bodempjes goudbruin. Maak ondertussen de custard. Klop in een bekertje de melk met het ei, de helft van de suiker en het custardpoeder tot een romig papje.

Breng de rest van de melk met de rest van de suiker en de vanillemerg aan de kook. Klop de melk door het custardmengsel, doe dit terug in de pan en zet deze weer op het fornuis tot de custard dik en lobbig is. Laat afkoelen, afgedekt met plasticfolie om velvorming te voorkomen. Schep de custard in de taartvormpjes en leg er een stukje fruit naar keuze op. Maak de tartina volgens de gebruiksaanwijzing en giet dit over de taartjes heen.