Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Madelief, de dochter van Marjolein Hurkmans
Foto: Eigen foto
Marjolein kookt over

'Mijn dochter gaat naar Londen
en ik mis haar nu al'

journaliste

Marjolein Hurkmans

D

De enige dochter van VROUW-collega Marjolein gaat vier maanden naar Londen. En terwijl Madelief op dit moment nog gewoon de keuken van haar ouderlijk huis op z’n kop aan het zetten is, mist haar moeder haar nu al...

Ze gaat weg. Ik heb het lang geblockt. Vriendinnen zeiden al: "Je moet niet zo zeuren, onze kinderen vlogen al uit toen ze 19 waren. Die dochter van jou woont op zolder met haar vriendje. Ze waait iedere dag wel een keer binnen. En ze gaat maar voor vier maanden hè, dramaqueen!"

Verloofde

Ja, ze waait elke dag wel een keer binnen. En hoe? De krullenbol is van de wilde plannen. Momenteel is ze al dagen bezig met het maken van een eetbare theepot. Haar eerste poging was met chocolade. Die zag er prachtig uit. Als een net uit de klei opgegraven brokstuk uit een ver verleden. Maar hij was niet naar haar zin.

Mijn keuken was een slagveld. Ze heeft weliswaar een keukentje op zolder waar ze met haar verloofde woont, maar in die van mij is het kennelijk lekkerder werken. En nou ja, ik denk dat het ook wel praktisch is, zo’n moeder achter de hand die een beetje weet hoe verschillende voedingsmiddelen reageren als je ze verwarmt. Zo heb ik het plan om de theepot te gieten van gesmolten kaas succesvol getorpedeerd; dat gaat niet werken.

Winegums

De tweede poging, met gelatinepudding en gouden spikkeltjes, was evenmin een succes. Ze haalde haar zelfgemaakte mal weg en het ding zakte als een sneeuwpop in de zon in elkaar. En dus zochten we - op WikiHowhet recept op voor winegums.

Terwijl haar vader met tape en tochtband de vorm waterdicht probeerde te maken, stond ik te roeren in een pan met anderhalve liter water, 200 gram gelatinepoeder en 10 pakjes jellypudding met aardbeiensmaak. Het was 's avonds rond tienen. Ik plakte met mijn schoenzolen vast aan de keukenvloer. Sticky spul!

Londen

Een uur later stond het geval af te koelen in de rommelkamer. "He he", zei dochter. "Ben helemaal zenuwachtig hoe het afloopt. Wie wil er een wijntje?" Man en ik keken elkaar aan. Met zo’n onzichtbare zucht die je alleen met elkaar deelt via je ogen. Want we wilden net verder gaan met onze Netflix-serie. De plakzooi in de keuken pakten we morgen wel weer aan.

Maar over twee weken gaat ze vier maanden naar Londen op uitwisseling. Dan brengen we haar weg met een volgeladen auto op de boot. Vier maanden lang geen kleren die zomaar uit mijn kast verdwijnen, geen schoenen die al ergens anders aan de wandel zijn. 

Zingend

Geen gipsen gevaartes op mijn eettafel, knutselstellages, "Oh gezellig, je bent nog wakker. Heb je nog wijn?"--vragen terwijl ik net naar bed wil. Geen "Zal ik even mijn laatste liedje laten horen?", terwijl ik middenin een serie zit of "Kan ik even een filmpje op jouw laptop bewerken?", terwijl ik een deadline heb, of een oeverloze monoloog over iets op school terwijl ik me probeer te concentreren op een verhaal.

Geen jachten op bruidsjurken voorlopig, geen "Ga je mee naar de uitverkoop?", geen "Wil je koffie, mam?", geen sprankelende wervelwind die overal alles laat liggen, altijd wel iets kwijt is en middenin de nacht het hele huis wakker zingt omdat ze moet plassen en het niet kan helpen: ze wordt nou eenmaal zingend wakker.

Lot

"Lekker rustig", zegt haar vader. "Ja", jok ik. Want eigenlijk had ik gehoopt dat er iets tussen zou komen. Dat ze ineens zou doorbreken met haar band en dus niet vier maanden weg kon omdat ze iedere week moest optreden in Wieringerwerf en op de braderie van Zoetermeer.

Maar dat gaat er niet meer van komen, vrees ik. Het was ook net als met het kopen van een Staatslot: de kans dat je een miljoen wint, is klein. En tóch heb je in je hoofd het geld al uitgegeven. 

Op diezelfde manier was ik er al maanden van overtuigd dat ze niet echt zou gaan… Dat er iets tussen zou komen. Maar... ze gaat dus wel. En terwijl ze voor mijn neus de theepot van winegum uit de mal haalt, mis ik haar al verschrikkelijk.

Slagveld

"Tjonge", zegt haar vader, "wel lekker dat we dan eindelijk eens een serie kunnen bingewatchen zonder dat die stoorzender binnen komt vallen." "Huhuh", knik ik. "Wat wil je eigenlijk voor je verjaardag hebben?", vraag ik. Want binnenkort wordt hij 54. Hij grijnst besmuikt. "Een weekendje Londen?"

"Zullen we nog een theepot maken?", vraag ik dochter. "In regenboogkleuren?" Het kan me helemaal niks schelen dat ik straks weer in een slagveld sta. Binnenkort is mijn keuken vier maanden dochterloos. Hoe schoon; hoe ongezellig…

Recept voor winegums

Nodig: 120 ml water, 20 g gelatine in poedervorm, 1 pakje jellypudding. NB: dit is het oorspronkelijke recept keer tien.

Doe het water in de pan, roer de gelatine erdoorheen en vervolgens de jellypudding. Zet de pan op een middelhoog vuur en laat het 15 minuten zachtjes borrelen terwijl je blijft roeren. Giet de gelei in een siliconenvorm (bijvoorbeeld voor ijsblokjes) en zet die minstens een kwartier in de diepvries.