Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Mirelle met man en dochter
Foto: Eigen beeld
Onvergetelijke vakanties

Mirelle (48) maakte de aardbeving op Kos mee:
Ik stond huilend aan de balie

Simone van Hugten

W

Wat voor Mirelle Monhemius-Dam (48) en haar gezin een gezellige last-minute vakantie had moeten worden, eindigde in een hoop zorgen en paniek. Ze werden in juli 2017 ruw wakker geschud door de aardbeving op het Griekse eiland Kos.

"Vorige zomer hadden we vrij laat een reisje geboekt. We waren net verhuisd en hadden eigenlijk niks op de planning. Toch wilden we er even tussenuit en een maand later vertrok ik samen met mijn man en dochter (toen 13) voor tien dagen naar Kos. In het begin was er geen vuiltje aan de lucht: het eiland was leuk, onze appartementje was leuk. Helemaal top!

Paniek

Maar in de nacht van donderdag op vrijdag liep alles helemaal anders. We waren er op dat moment een week. Eerst werden we wakker van onze luidruchtige Engelse buren die hard aan het schreeuwen en drinken waren. Vervolgens begon de grond een beetje te trillen, het ging wat heen en weer.

We dachten nog dat er een tractor te snel langsreed. Een aardbeving kwam echt niet meteen in ons op. Opeens ging alles ontzettend hard heen en weer. Dat was zó eng. Je weet niet wat het is of hoe lang het duurt dus je raakt heel erg in paniek. Het was letterlijk alsof de grond onder onze voeten vandaan zakte. Ik dacht zelfs even: 'Nu gaan we dood!' 

Verbroedering

Die nacht moest iedereen meteen zijn/haar appartement uit. Uit stress rende ik gewoon in ondergoed en shirtje naar buiten. Ik weet nog goed hoe ik naar mijn dochter riep dat ze haar schoenen moest aandoen, voor als we zouden moeten rennen en vluchten. Zo’n bizar moment!

Het was een aardbeving van 6,5 op de Schaal van Richter en dit gebouw kon 7,2 aan, dus het had niet veel gescheeld of alles lag aan gruzelementen. Wel zat er een enorme scheur in het gebouw dus ik wist zeker: 'Ik ga hier niet meer in. No way. Want wie weet wat er nog komt aan super heftige naschokken?' 

Dronken

Iedereen werd buiten opgevangen bij de receptie met bedjes en kleedjes. De adrenaline gierde door mijn lijf. Hoe angstig we ook waren, het verbroederde wel om daar met lotgenoten te zitten. Dat hielp al iets. 

Op het moment van de aardbeving zouden we nog op vrijdag, zaterdag en zondag op Kos verblijven. Die vrijdagochtend was alles in principe weer veilig; we mochten ons huisje weer in. Maar het beven was niet volledig gestopt. Het was alsof je constant dronken bent en heel wankel loopt.

Tsunami's

Ik ben alleen nog naar binnen gegaan voor de wc en de douche, verder hebben we alleen nog maar buiten geslapen. Nou ja, geslapen... Ik was zo vreselijk bang, ik kreeg het niet onder controle. Gelukkig hadden we fijn contact met een ander stel, toevallig uit dezelfde woonplaats.

Zij sliepen ook buiten en ’s nachts kon ik mijn hart luchten bij die vrouw. We voelden ons buiten namelijk totaal niet gerust. Er kwamen telkens allerlei horrorverhalen voorbij over tsunami’s. Dus we waren de hele tijd op onze hoede. 

Buiten wakker worden | Eigen beeld

Reisorganisatie

De reisorganisatie was er gelijk op het moment van de aardbeving, maar ze konden helaas niets voor ons doen. Zij konden niet weg en wij ook niet. Ik heb wel een paar keer huilend aan de balie gestaan, maar moest mij erbij neerleggen. Ik heb die drie dagen echt niet meer kunnen genieten.

Soms zei ik tegen mezelf: 'Kom op, niet aanstellen, zet je erover heen! De schade bij ons is beperkt, in Kos-stad was het nog veel erger, dus doe gewoon iets leuks!' Mijn man kon namelijk nog best lekker aan het zwembad zitten. Maar ik niet. Telkens als er weer een naschok kwam, werd ik overspoeld door angst.

Nieuwe vakantiegangers

Er kwamen tussendoor nieuwe vakantiegangers aan op Kos, omdat het weer veilig was. Zij vonden het maar overdreven, dat hele buiten slapen. 'Tsja, jij hebt het niet meegemaakt', dacht ik. Dat gevoel kun je niet zomaar uitleggen.

Voor mijn dochter was het ook een traumatische ervaring. Ik maakte me erg zorgen om haar. Ze blijft het noemen als iemand bijvoorbeeld vraagt of ze weleens wat engs heeft meegemaakt. Het heeft er flink ingehakt.

EMDR

Ik heb na de vakantie EMDR gehad, een vorm van therapie voor als je last blijft houden van een nare ervaring, om het trauma te verwerken. Ik leerde het om te zetten tot iets positiefs, maar ik ben het nog niet helemaal kwijt.

Ik ben een paar maanden niet mezelf geweest en had moeite met weer op vakantie gaan. Toch ben ik met Pasen met mijn zus naar Spanje gegaan. Ik durfde eerst niet en was echt in staat om het af te blazen, maar heb toch doorgezet.

Uiteindelijk ben ik daar heel trots op en blij om. Deze zomer ga ik naar Portugal. Wel heb ik van tevoren eerst goed bekeken waar de breuklijn loopt, om de kans op een aardbeving te verkleinen. Ik hoop dat die trekjes ook ooit nog weggaan."

Maakte jij ook iets bijzonders mee op vakantie? Stuur je verhaal naar de redactie.

JIJ op VROUW

Van de partners van VROUW