Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Nancy met haar man Jan
Foto: Eigen beeld
Onvergetelijke vakanties

'Op mijn vijftigste verjaardag
vloog ik als weduwe terug naar huis'

Maria Deniz

E

Een aantal dagen voor haar vijftigste verjaardag reist Nancy (51) in 2018 met haar man Jan (61) naar Frankrijk voor een vakantie op de camping met wat vrienden. Na vier dagen gebeurt het onverwachte: Nancy treft haar man dood aan in hun tent ...

''Wij gaan als gezin al heel lang naar een camping in Frankrijk, eigenlijk elke zomer.''

''Mijn man had die bewuste dag eigenlijk de hele dag al last van zijn maag en ging even op bed liggen in de hoop dat de klachten zouden verdwijnen. Ook had hij een soort spierpijn in zijn nek en zijn schouders. Toen ik na een tijdje even een kijkje ging nemen in de tent vond ik hem dood op zijn bed. Ik kon aan zijn lichaamshouding zien dat het einde oefening was. De reanimatie en zelfs het AED-apparaat mochten niet meer baten, Jan was overleden. Hij had niet eens de kans meer gehad om mij te roepen. Mijn man overleed die avond voordat ik 50 werd aan een hartaanval.''

''Jan was gewoon gezond maar heeft wel wat hartklachten gehad in het verleden. Dat is destijds ook onderzocht, maar de artsen konden niks vinden. Wij kregen toen te horen dat er niks ernstigs aan de hand was. Hij was die dag in Frankrijk de hele dag al niet lekker, maar dat heeft iedereen weleens! Het was warm en wij hadden een heel eind gereden. Wij hadden beiden niet het gevoel dat er iets ergs aan de hand was.''

Felicitaties

''Omdat ik 50 zou worden, wilde ik een groot feest in Nederland geven, maar dit ging natuurlijk niet meer door … Ik kon in plaats van mijn verjaardagsfeest, de crematie van mijn man gaan organiseren.''

''Op de avond dat hij overleed kreeg ik ontzettend veel felicitaties binnen, ik was natuurlijk jarig. Mijn telefoon ontplofte en al die mensen hadden geen idee. Ik heb nergens op gereageerd. Het moeilijkste appje kreeg ik van mijn dochter. ‘Liefste mama van de wereld, gefeliciteerd met je verjaardag’ schreef ze. Je moest eens weten, dacht ik … dat jouw grootste maatje er niet meer is. Mijn dochter zat toen in Sri Lanka en we hadden alleen app-contact. Ik zou haar het nieuws vertellen wanneer zij weer in Nederland zou aankomen. Mijn zoon in Nederland werd wel ingelicht.'' 

Een hel 

''Ik kon de crematie pas regelen als het lichaam van Jan in Nederland zou komen, zo is dat nou eenmaal geregeld. Ik wist ook niet wanneer het lichaam naar Nederland vervoerd zou worden want zijn dood moest onderzocht worden door de Franse politie. Zij wilden uitsluiten dat hij een besmettelijke ziekte had of dat er sprake was van een misdrijf. En toen moesten er nog allerlei papieren door de burgemeester en politie worden ondertekend. Het duurde een week voordat zijn lichaam terug in Nederland was. Ik wist in deze periode helemaal niet waar ik aan toe was, en dat was een ware hel.''

''Toen ik weer in Nederland was en mijn dochter ook terugkwam, heb ik via een vriend bij de recherche kunnen regelen dat zij door de marechaussee het vliegtuig uit werd gehaald. Mijn zoon en ik stonden haar op te wachten. Ik dacht: 'Nu komt het, het zwaarste wat ik ooit in mijn leven heb moeten doen’. Toen zij de lift uitstapte zag ze haar vader niet staan en ze wist het gelijk. Ik vertelde haar dat haar vader was overleden; we zijn met z’n drieën op de grond gestort.''

Crematie 

''De gastenlijst voor mijn verjaardagsfeestje kon ik zo gebruiken voor de crematie. Jan was motorrijder dus zijn vrienden wilden graag een motorescorte houden. Er werd muziek van The Rolling Stones en La Casa de Papel gedraaid. Dat had hij heel mooi gevonden!''

''Onderdeel van mijn verwerkingsproces was bezig blijven. Dat hield mij op de been. Ik at en sliep sowieso al nauwelijks. Ik was continu bezig, ik wilde de controle houden en alles regelen. Ik heb het huis zo snel mogelijk proberen te verkopen, want ik kon het niet onderhouden in mijn eentje.''

Mijn verjaardag, zijn overlijden 

Wij zijn op dit moment weer op de camping in Frankrijk, dit weekend ben ik jarig en op de dag van zijn overlijden zullen wij zijn as uit strooien. Mijn kinderen en ik vinden dit heel belangrijk, ook voor het verwerkingsproces.''

''Naar omstandigheden doen mijn kinderen en ik het goed. Ik kan mijzelf wel heel zielig vinden, maar dat had mijn man ook niet gewild.''

JIJ OP VROUW.NL

Was jouw vakantie - om wat voor reden dan ook - onvergetelijk en wil je je verhaal met ons delen? 

Jij op VROUW