Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Medicijnen
Op de valreep

'Zwangerschap en bevallen in
Nederland ronduit barbaars geregeld'

journalist

Suus Ruis

J

Je mag het eigenlijk niet hardop zeggen, want dan krijg je weer een heleboel Boze Mensen over je heen, maar ik vind sommige zaken rondom zwangerschap en bevallen in Nederland gewoon ronduit barbaars geregeld.

Genoeg verloskundigen bijvoorbeeld die een ruggenprik onzin vinden; je zou pas echt een band met je kindje krijgen als je helse pijnen lijdt terwijl je hem of haar op de wereld zet. Begrijp me niet verkeerd: toen ik een 9-ponder uit mijn mini-lijf probeerde te duwen, wilde ik ook liever geen ruggenprik. Zolang het nog enigszins te trekken was, deed ik het liever ‘au naturel’. Nou ja, dat is ook niet helemaal waar.

Ik kreeg via een infuus een morfineachtig medicijn, waar ik nog net niet om gesmeekt heb. Of misschien ook wel, dat ben ik een beetje vergeten.

Wat ik eveneens vergeten was, tot nu toe dan, is dat je voor bepaalde vruchtbaarheidshandelingen ook heel erg je tanden op elkaar moet zetten. En sorry, maar ik geloof gewoon niet dat die pijn altijd nodig is. Pijn lijkt een beetje iets Nederlands geworden. En we wonen in zo’n ontwikkeld land!

Een paar jaar geleden moest ik een zogenaamde baarmoederfoto laten maken; een procedure om te checken of je eileiders doorgankelijk zijn. Ze zetten daarvoor een ballonnetje op je baarmoedermond, en spuiten contrastvloeistof in. Niet bepaald een prettige gevoel. Van tevoren moet je twee pijnstillers nemen, en – je raadt het al – op je tanden bijten.

Begin dit jaar werd er een poliep uit mijn baarmoeder verwijderd – dat doen ze hier gewoon zonder verdoving. Eigenlijk best raar.

Dokter Google 

Op dit moment hoop ik meer dan ooit dat onze laatste inseminatiepoging gelukt is en ik zwanger ben. Als dat niet het geval is, gaan we namelijk verder met IVF. En nu al ben ik als de dood voor de punctie waarmee ze de eitjes uit je lijf zuigen. Die punctie schijnt heel pijnlijk te zijn. En, surprise, surprise, in principe moet je die procedure doorstaan met twee paracetamolletjes. Tenzij ik het totaal verkeerd begrepen heb.

Ik zat onlangs te chatten met een kennis die in het zeer ontwikkelde Midden-Oosten woont, en daar een paar jaar geleden zwanger is geworden met IVF. De punctie doen ze daar onder narcose. Nou is narcose in de basis hartstikke slecht voor je, en zitten er veel risico’s aan, maar dat ze het daar inzetten, geeft wel een beetje het niveau van de pijn aan.

Ik ben Google opgedoken om te checken wat er in Nederland mogelijk is. En je kunt als je dat wilt geloof ik wel kiezen voor sterkere pijnstilling, maar narcose of een roesje is nooit een optie.

Blij met bevrucht ei 

Hmm. Als het zo ver komt, ga ik me nog wel even grondig laten voorlichten. Ik weet alleen nu al dat ik me heel hard ga maken voor de zwaarste pijnstilling die ik mag krijgen. Op zwangerschapsfora op internet zag ik dat veel vrouwen die in hetzelfde schuitje zaten dat niet hebben gedaan. De tendens lijkt toch steeds: ‘je moet er wat voor over hebben’. Natuurlijk moet dat. En ik heb heel veel over voor eindelijk een bevrucht ei. Maar pijn die niet per se nodig is? Eh… nou, eh… liever niet, eigenlijk.

Maar goed. Men lijdt het meest onder het lijden dat men vreest. En vooralsnog kan ik nog een klein beetje hopen dat dat hele circus niet nodig is.