Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Op de valreep

'Helemaal hopeloos
was het nou ook weer niet'

journalist

Suus Ruis

V

Vrijdag togen mijn vriend en ik voor de miljoenste keer naar de fertiliteitspoli. We hadden een soort evaluatie,- en 'hoe nu verder'-gesprek. De afspraak werd gemaakt op een niet heel blij moment, namelijk toen ik een kleine week eerder mijn jas aantrok om naar huis te gaan. 

De verpleegkundigen hadden dermate moeilijk gekeken toen ze zeiden dat we het 'hoe nu verder' moesten bespreken, dat ik eigenlijk een beetje had verwacht dat de arts vandaag zou gaan zeggen dat ze het eigenlijk niet meer zagen zitten met die bejaarde inwendige machine van mij. 

Hooggespannen verwachtingen

Zoals ik vorige week al schreef, wilde ik na het debacle in eerste instantie niet nadenken over nog een poging - de allerlaatste. Na een teleurstelling die ik voelde in elke vezel van mijn lijf, moest ik heel even tot mezelf komen.

Maar na een paar dagen herpakte ik mezelf. Ik ben realistisch, maar geen doemdenker. De kans dat het ons lukt, is miniem. Maar hij is er wel. En zoals mijn vriend zei 'Als we die kans niet pakken, blijven we ons de rest van ons leven afvragen of we toch niet hadden moeten doorzetten'. We wilden er dus toch een laatste keer voor gaan. Met minder hooggespannen verwachtingen dit keer, dan kan het alleen maar meevallen.

Hopeloos

Tegen mijn verwachting in raadde de arts het ons niet af. Nee, het zag er niet al te rooskleurig uit, vond ook zij. Maar helemaal hopeloos was het nou ook weer niet. Wat er uiteindelijk misging vorige week, is niet duidelijk. Wekenlang had ik na de echo’s die ik had bloed moeten prikken, en de hormoonwaarden die ik op het laatst had wezen duidelijk op de aanwezigheid van tenminste één eicel.

Technisch/ medisch praatje: rondom een eicel bevinden zich de zogenaamde cumulus-cellen - dat is een soort krans van mini-celletjes. De ivf-mensen in het VU hadden niet in hun verslag gezet of er bij mij dan ieder geval wel cumulus-cellen gevonden waren.

Ergens een eicel

Wat zou betekenen dat er waarschijnlijk wel ergens een eicel is geweest, die gewoon niet is meegekomen, of ondanks medicijnen die dat tegen moesten houden, eerder op eigen houtje op reis is gegaan. We horen dat binnenkort alsnog. Dat zou het kleine beetje goede nieuws zijn wat we op dit moment wel kunnen gebruiken, want het vergroot onze kansen die laatste keer wel.

Het duurt nog even voordat het hele circus weer begint. Eerst een rustmaand (het lichaam moet herstellen van al het onnatuurlijke hormonale geweld), dan weer minstens drie weken aan de pil. Het zou de grap van de eeuw zijn als ik in die rustmaand zwanger word. Gewoon zomaar, zonder schaaltjes en potjes en naalden en echo’s. Het zou kunnen… Er is helemaal niets mis met mij, alleen mijn leeftijd.

En er zijn gekkere dingen gebeurd.

Over Suus Ruis

Suus Ruis (42) is auteur van meerdere boeken, en als freelance journalist werkzaam voor diverse bladen. Met haar ex-man kreeg ze zoon Caesar (9). Sinds twee jaar is ze samen met haar huidige vriend, met wie ze nu probeert op de valreep een laatste-kans-baby te krijgen.