Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Op de valreep

'De laatste tijd sloeg ik snel
de handdoek om mij heen'

journalist

Suus Ruis

I

Ik ben niet preuts. Ik loop gewoon in m’n nakie over de bovenverdieping als ik onder de douche vandaan kom (en ga indien nodig nog even in mijn blote kont een blouse strijken). Ik heb nul moeite met de sauna, en seks met het licht uit vind ik stom. 

De laatste tijd veranderde ik echter langzamerhand in iemand die snel de handdoek om zich heen slaat als ze mannenvoeten op de trap hoort. Twee weken geleden maakte mijn schoonzus een foto van mij in bikini. Ik schrok me rot toen ik hem zag: vooral mijn armen en mijn buik waren echt dik. 

Buikvet

Die dikke buik had ik eigenlijk nooit. Goed, na de zwangerschap van een negenponder was hij wat minder strak dan eerst, maar het was meer vel dan vet. Pas de laatste jaren kreeg ik een steeds grotere buik.

Toen mijn verse goeroe Mabel van den Dungen mij haar ebook over mijn nieuwe heilige graal Intermittent Fasting toestuurde, bleef ik steken bij een passage over buikvet.

Stress

Dat zou vooral door stress - en dan in bijzonder door het 'stresshormoon' cortisol - komen. Nou weet ik best veel van voeding, én van hormonen, maar deze had ik even gemist. Zou dat het bij mij zijn? Ik ben al jaren één bonk stress.

Als ik hier iets dieper in buik eh duik, leer ik dat het hier niet alleen maar gaat om werkstress en hoe-krijg-ik-mijn-kind-ooit-op-tijd-naar-voetbal-stress. Blijkbaar is het voor je lichaam ook heel stressvol als je je volpropt met paprikachips en witbrood met zalmsalade. Nou, dat laatste lijkt me simpel op te lossen.

Helend

Daar ben ik in ieder geval al mee bezig, nu ik in de acht uren waarin ik per dag mag eten, alleen maar gezonde dingen eet. 'Voedingsmiddelen die helen', noemt Mabel dat. Ikzelf vind borrelnootjes en jodenkoeken eigenlijk ook best helend, maar dat schijnen ze dus niet te zijn. Heb ik weer.

Ik ben nu een kleine week bezig, en voel me goed. De eetdagboekjes die ik van tevoren had moeten invullen, lieten al zien dat ik weliswaar geen grote maaltijden eet, maar vooral snaai. Van acht tot elf ’s avonds maalden mijn kaken.

Snaaien

Vanaf het begin van dit avontuur moest ik in een speciale app bijhouden wat ik eet. Ik schrok van het feit dat een kwart van alle calorieën die ik de eerste dag binnenkreeg, afkomstig waren van snacks.

Weliswaar gezonde snacks zoals ongebrande noten, augurken en snoeptomaatjes, maar toch. Zelfs tijdens een dieet was ik continu aan het snaaien. En dat patroon wil ik doorbreken - het is volgens mij een van de belangrijkste oorzaken van die buik.

Snackmomenten

Ik vind dergelijke apps de bom. Als je heel trouw en eerlijk invult wat je eet en drinkt, kun je ook bijsturen. Dat heb ik ook gedaan: ik vind één (hooguit twee) snackmomenten voor mij voldoende.

Misschien verbeeld ik het me, maar volgens mij ben ik al een kilootje kwijt (ik weeg me nog even niet). Het gevoel dat ik iets aan het doen ben aan de extra kilo’s maakt dat ik me er veel minder onzeker over voel - wonderlijk hoe het brein werkt.

Ik loop boven gewoon weer in m’n nakie en duik niet meer weg als ik mannenvoeten hoor. Tegenwoordig douche ik overigens ook ijskoud af. Daar hebben de buren meer last van dan ik. Maar dat is een verhaal apart. 

Over Suus Ruis

Suus Ruis (43) is auteur van meerdere boeken, en als freelance journalist werkzaam voor diverse bladen. Met haar ex-man kreeg ze zoon Caesar (9), en het afgelopen jaar probeerde ze door middel van IVF met haar huidige partner op de valreep nog een baby te krijgen. Nu ze die kinderwens moet laten varen, is het tijd om de overtollige kilo’s aan te pakken.