Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Voeten op een weegschaal
Op de valreep

'Ontsporen deed ik afgelopen zondag.
En hard...'

journalist

Suus Ruis

A

Altijd als ik aan een dieet begin, ben ik vol goede moed. Dus toen coach Mabel de eerste keer dat ik bij haar was, iets zei over 'Als ik een keer zou ontsporen', antwoordde ik niet. 'Gewoon terug klimmen op die pony, als dat gebeurt', adviseerde ze. Pfff, alsof ik ooit zou ontsporen. Ik was gemotiveerd! De knop was om! Ontsporen is voor losers! 

Niet alleen kan ik in het begin de wereld aan, als ik start met lijnen weet ik ook altijd precies hoe de wereld in elkaar zit. Zo vertelde ik onlangs dat wegen weinig zin heeft. Een vetpercentage - en vochtgehalte en spiermassa - zegt veel meer.

Op magische wijze

Ik weet nog steeds dat ik gelijk heb als ik dat zeg, maar dat weerhoudt me er inmiddels niet meer van om me manisch drie keer per dag te wegen in de hoop dat er de tweede of derde keer op magische wijze toch ineens 1,5 kilo af is (misschien heel veel vocht dat plotseling verdwijnt? Je weet het niet). Weten dat iets totale onzin is, en er ook naar handelen, zijn twee totaal verschillende dingen. Geobsedeerd? Ik? Hm, misschien een beetje. 

En dat ontsporen? Dat deed ik afgelopen zondag, en hard. Het was prachtig zomerweer, en de dag van de sloepentocht in Loosdrecht. Met een aantal gezinnen zaten we op een boot. Van tevoren werd er in de groepsapp besproken wie wat zou meenemen: rosé, sandwiches, toastjes, snacks... Ik stond vroeg op om een uitgebreide rauwkostsalade voor mezelf te maken, en kleine Curverbakjes met tomaatjes, aardbeien en andere gezonde dingen. Deze dag zou niet mijn Waterloo worden, ik kon dit. Geen snacks voor mij.

Eén of twee wijntjes

Ik glimlachte nog mijn meest vertederende zwijgzame glimlach toen de aanwezige kinderen overgooiden met zakjes chips en Hamka’s. Deed me niks. Toen de drank op tafel kwam (laten we zeggen dat de avond toen nog niet helemaal gevallen was), haalde ik diep adem. Zou ik? Rosé is mijn lievelings. Ook al paste het niet helemaal in mijn dieet, één of twee wijntjes konden best.

Bij de Intermittent Fasting-methode die ik volg, is het uiteraard belangrijk om de juiste dingen te eten en drinken, maar als dat niet lukt, moet je in ieder geval binnen je toegestane aantal calorieën blijven. En binnen je tijdslot; zo eet ik 'alleen' van 12 uur ’s middags tot 20 uur ’s avonds.

Toastjes brie

Ik had echter met één ding geen rekening gehouden; ik drink al een paar weken nauwelijks, en dan komt een wijntje net iets harder aan; dat is niet al te best voor je beoordelingsvermogen. Na twee glaasjes rosé werd ik dus iets minder streng voor mezelf. Twee toastjes met brie konden niet zoveel kwaad. En dat derde en vierde wijntje ook niet. En oe lekker, blokjes kaas! Zat ik nog binnen de caloriegrens? Niet helemaal, vermoedde ik. Ik zou niet dineren, kwam allemaal goed! Proost!

Maar het kwam helemaal niet goed. We eindigden op een terras waar ik twee bitterballen at, en eenmaal thuis vond ik dat de dag dieettechnisch al zo verpest was, dat ik best twee witte bolletjes, een paar koekjes, een stuk chocola en wat Haribosnoepjes (degene die ik eigenlijk niet eens lekker vind) kon nemen. Ik propte het naar binnen alsof morgen De Grote Hongersnood zou komen.

Hartgrondige hekel

De dag erna had ik een hartgrondige hekel aan mezelf. Hoe moest ik weer op die pony klimmen? (sowieso zou die pony door z’n hoeven zakken door mijn gewicht). Na wat telefonische steun van mijn 'juf' probeerde ik het achter me te laten. Het was al gebeurd, het had weinig zin om me er de rest van de week rot over te voelen. En mijn les/te vermijden valkuil: mezelf ter compensatie niet gaan uithongeren.

Als ik in de spiegel kijk, lijk ik echt wel meer afgevallen, maar volgens de weegschaal is er deze week slechts 2 ons af. Misschien wordt het tijd om naar mijn eigen wijze woorden te luisteren en dat ding in de kliko te gooien. 

Over Suus Ruis

Suus Ruis (43) is auteur van meerdere boeken, en als freelance journalist werkzaam voor diverse bladen. Met haar ex-man kreeg ze zoon Caesar (9), en het afgelopen jaar probeerde ze door middel van IVF met haar huidige partner op de valreep nog een baby te krijgen. Nu ze die kinderwens moet laten varen, is het tijd om de overtollige kilo’s aan te pakken.