Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Op de valreep

'Nadat de eerste 5 kilo eraf waren,
was mijn motivatie zoek'

journalist

Suus Ruis

M

Mensen kijken altijd een beetje vreemd op als ik het heb over mijn ‘min 5 kilo-koffer’. Dat snap ik best, want voor zover ik weet ben ik de enige in mijn omgeving met een ‘min 5 kilo-koffer’. De koffer is ontstaan toen ik twee jaar geleden ging verhuizen, en minder kastruimte kreeg in mijn nieuwe huis. 

Ik besloot toen om de kleren die ik niet meer over mijn knieën kreeg (of over mijn borsten als het jurkjes betrof), niet terug te hangen in de kast, maar op te bergen. Natuurlijk ging ik ze niet wegdoen; er zou ongetwijfeld binnen afzienbare tijd een moment komen dat ze me weer prima zouden passen. Ik ben de grootste jojo die er op aarde rondloopt, en had wel vaker met dit bijltje gehakt. Mooie kleding koop ik alleen als ik superslank ben (als ik dikker ben koop ik wegwerptroep), dus mijn ‘min 5 kilo-koffer’ is een schatkist met louter beeldige juweeltjes. 

Stomme app

En omdat ik de koffer sinds zijn ontstaan niet meer open heb gehad, is hij inmiddels ook een soort rechthoekig verrassings-ei geworden – geen idee wat er ook alweer voor prachtigs in zat.

Precies een week geleden gaf mijn weegschaal 5 kilo minder aan ten opzichte van vier weken geleden, toen ik begon met Intermittent Fasten. Tijd om de koffer van zolder te halen, zou je zeggen. Ja, nou, eh… niet dus. Ik had de koffer ergens in de afgelopen twee jaar moeten omdopen in de ‘min 8 kilo-koffer’.

Natuurlijk was ik ongelooflijk blij dat ik er 5 kilo af had gekregen. Maar ik ben klein en verre van morbide obese. Vijf kilo minder betekent in mijn geval dat ik er op zich wel prima uitzie. Gevaarlijk, want na dat weegmoment was ik vijf minuten heel blij, en daarna eigenlijk wel klaar met dat gelijn. Ik had geen zin meer om gemberthee te drinken terwijl iedereen in mijn omgeving rosé nam, ik wilde niet de hele dag in mijn hoofd bezig zijn met mijn dieet, en ik werd gallisch van het continu bijhouden van alles wat ik at in een stomme app. Misschien moest ik het hier gewoon bij laten.

Mount Everest

Maar die drie laatste kilo’s dan? Die had ik er ook zo vreselijk graag af gewild, dat was toch nog steeds zo? Nu knelde alles in mijn ‘mijn 5/8 kilo-koffer’ waarschijnlijk nog. Het liefste wilde ik het wel afmaken, maar dat laatste hobbeltje leek ineens wel de Mount Everest.

Ik besloot het het weekend even los te laten. Ik hield het een beetje binnen de perken – er ging geen kilo Engelse drop in – maar ik hield helemaal niets bij, en stond mezelf iets meer toe. Maandagochtend belde ik mijn coach Mabel van den Dungen in de hoop dat zij een trucje had om mijn motivatie weer terug te krijgen. Volgens mij is dat waar vrijwel iedereen vroeg of laat tegenaan loopt in het afvalproces: hoe hou ik het vol?

Motivatiefilmpjes

Mabel stuurde me wat linkjes van de zogenaamde Emotional Freedom Technique-filmpjes (EFT). Hierbij tik je op bepaalde punten van je lichaam, terwijl je bepaalde zinnen herhaalt die je op wat voor manier dan ook kunnen helpen. Motiverende zinnen bijvoorbeeld. En voordat nu iedereen afhaakt wegens zweverigheid: deze techniek is ooit uitgevonden door een hoogleraar van de Amerikaanse universiteit Stanford, en als je googelt zie je dat meerdere wetenschappelijke onderzoeken het effect ervan hebben aangetoond.

Ook zei ze dat ze zelf elke ochtend tijdens het tandenpoetsen, opmaken of opruimen motivatiefilmpjes kijkt op YouTube, vooral van Tony Robbins, Maya d’Angelou of David Goggins – gewoon voor de positieve vibe.

Natuurlijk was niet al mijn weerstand tegen mijn dieet meteen weg, maar ik kreeg er weer meer zin – en vertrouwen - in. Wat ik me daarnaast nog bedacht en me misschien ook kan helpen: ik eet de laatste tien dagen steeds dezelfde dingen. Uit gemakzucht, en omdat ik het druk heb. Volgens mij wordt het stukken beter én leuker om te doen als ik nieuwe gerechten ga bedenken en maken.

Nog heel even volhouden.

En nee, die kilo Engelse drop gaat er ook niet in als ik op mijn streefgewicht ben (en dat gewicht gá ik bereiken). Maar van het vooruitzicht dat ik het tegen die tijd iets meer mag loslaten, en dan soms ook kan ontbijten, word ik heel blij.

Over Suus Ruis

Suus Ruis (43) is auteur van meerdere boeken, en als freelance journalist werkzaam voor diverse bladen. Met haar ex-man kreeg ze zoon Caesar (9), en het afgelopen jaar probeerde ze door middel van IVF met haar huidige partner op de valreep nog een baby te krijgen. Nu ze die kinderwens moet laten varen, is het tijd om de overtollige kilo’s aan te pakken.