Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Sandor van der Laan
Open brief

Deze boze directeur geeft
het goede schoolvoorbeeld

Marjolein Geels

S

Sandor van der Laan is directeur van basisschool Develhoek in Zwijndrecht. De vader van een van zijn leerlingen is ernstig ziek, maar kan gelukkig nog wel taarten bakken en het voetbalteam trainen. Hierdoor ziet zijn zoon hem niet als zieke papa. 

Als hij een anonieme brief krijgt breekt zijn klomp: de schrijver trekt het verhaal in twijfel en beweert dat je geen leuke dingen kan doen als je zo ernstig ziek bent. Sandor schreef hem de volgende brief...

Beste ouder die deze week besloot een brief te schrijven aan de ernstig zieke vader van een leerling van onze school waarin u op uiterst akelige wijze het ziektebeeld in twijfel trekt en het gezin beticht van fraude,

Allereerst wil ik u 'bedanken' dat u deze brief anoniem heeft geschreven. Niet alleen zadelt u daarmee het gezin op met de nodige frustratie aangezien zij nu niet weten met wie ze te maken hebben, maar u dwingt ook mij om kostbare tijd - die ik had kunnen besteden aan het onderwijs op onze school - te steken in dit schrijven, puur omdat ik u iets duidelijk wil maken.

Uw aanleiding is namelijk - zoals u schrijft - het feit dat het lieve zoontje van de betreffende vader in de klas heeft verteld dat zijn vader ziek is (hoe dapper), maar ook dat zijn vader geregeld zijn voetbalteam traint en in het weekend taarten bakt. En volgens u kan dat helemaal niet als je zo ziek bent.

Weet u beste ouder: mijn grootste angst is zelf ooit ziek te worden en daardoor beperkt te worden in de opvoeding van mijn zoontje. Voor hem ben ik nu afwisselend Superman, Bassie (soms Adriaan), de 'Sterkste man van de wereld' en de redder die de monsters onder zijn bed verjaagt.

Als op school gevraagd wordt wat er bijzonder is aan papa dan volgt er zonder twijfel een stortvloed aan lof en worden mij kwaliteiten toebedeeld die ver voorbij mijn daadwerkelijke vermogens reiken. Ik kan echt geen auto optillen, niet sneller dan een trein rennen, maar dat maakt onze knul niet uit: in zijn ogen kan ik álles.

Ik gun zo'n onbevangen 'helden-blik' werkelijk ieder kind. En iedere papa.

Toen ik vernam dat het verhaal van onze leerling over zijn vader zich niet beperkte tot 'papa is ziek', maar zich ook toespitste op papa's ongekende taartbakkunsten en Van Gaal-waardige trainerscapaciteiten was ik zo blij. Voor vader én voor kind.

En dan komt uw brief, laf zonder naam, beschuldigend, naar en doordrenkt van wantrouwen.

Wat 'fijn' dat u daarmee een turbulente tijd voor het gezin net wat moeilijker maakt. Heeft u enig besef wat voor verdriet dit teweeg brengt? Of was het u daar juist om te doen?

Het heeft mij in ieder geval de koude rillingen bezorgd. Ook 'bedankt' daarvoor.

Ik schrijf dit niet anoniem. Wellicht raapt u de moed nog bij elkaar om gewoon even netjes aan te geven dat het zeer ongepast is geweest om de woorden van genegenheid van een kind voor een vader zo gruwelijk te misbruiken. En wie weet bent u zelfs zo stoer om naar het gezin welverdiende excuses te maken.

Want op onze school gaan we uit van vertrouwen, openheid en respect, uitgangspunten die ik in uw brief volledig gemist heb.

Maar bovenal: op onze school zijn we trots op elkaar. Heel erg trots. En dat houdt dus ook in dat ieder kind vol lof en liefde over zijn of haar papa en mama mag vertellen.

En daar gaat uw brief echt niets aan veranderen.

Nooit.

Sandor van der Laan
directeur Basisschool Develhoek

Foto: MyCoolPix® Schoolfotografie

Gerelateerde onderwerpen