Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Foto: Hollandse Hoogte | EyeEm Mobile GmbH
Open brief

'Lieve jarige zoon, vergeef me
mijn tranen vandaag'

journaliste

Hester Zitvast

V

Vandaag wordt het oudste kind van VROUW-journaliste Hester Zitvast 18. Ze schrijft hem een brief, want het bereiken van die 'papieren volwassenheid', maakt de nodige emoties bij haar los...

Liefste zoon,

Ze lagen gisteren voor me op een rij; alle foto's, vanaf de dag dat je geboren werd en dan van iedere verjaardag één. Een indrukwekkende slinger, waar je een verfrommelde piepkleine baby zag uitgroeien tot bolle peuter, koddige kleuter, mooi mannetje, echte puber en dan nu 'een volwassen vent'. Ik moet er nog aan wennen: mijn eerstgeborene is volwassen.

Mijlpaal

Ik heb er al een paar keer om gehuild, dat zal je niet verbazen. Je moeder is nou niet bepaald het toonbeeld van emotionele standvastigheid. Je hebt me als kind geen moederdaggedichtje kunnen voorlezen, zonder dat ik in tranen uitbarstte - ook al deed je dat altijd met een flinke dosis ongeïnteresseerdheid.

Het is nou eenmaal een mijlpaal, die 18e verjaardag. Hoe vaak mij niet - al dan niet door vreemden - op het hart is gedrukt om ervan te genieten, omdat je voor ik het wist 18 zou zijn, is niet eens op duizend handen te tellen. En nu slaat de paniek een beetje toe; heb ik wel genoeg genoten, je wel voldoende geknuffeld? Ik kan het namelijk niet meer even over doen; je bent geen kind meer...

Bouwpakket

'Hij is af', snikte ik gisteren theatraal in de armen van jouw stiefvader. Die schoot in de lach. 'Af? Moet je hem nou zien! Hij is helemaal nog niet af!' En daar heeft hij natuurlijk gelijk in. Je bent geen bouwpakket waarvan ik vandaag het laatste stukje vastlijm; we blijven moeder en kind, ons hele leven lang. Ik zal me ongerust over je blijven maken en je voorzien van (on)gevraagd advies: 'Eet gezond!', 'Doe iets warms aan!', 'Kijk je wel uit?'... Je bent mijn never ending project.

Achttien jaar geleden maakte jij mij moeder. Ik was pas 23 en je komst was niet bepaald gepland. Toch zou ik het, met de kennis van nu, opnieuw zo doen. Dan maar een leven overhoop en plannen gewijzigd; jij was dat honderd procent waard. En wat hebben jouw vader en ik het leuk met jou gehad! En nog steeds. Want je bent lief, eerlijk, sociaal, altijd jezelf en ongelooflijk grappig.

Snikkend

We gaan zo met z'n allen lunchen en ergens in de komende weken komen al je vrienden hier op een zaterdagavond liters bier drinken op jouw feest. Dát is voor jou nog het grootste voordeel; dat je daar geen ingewikkelde fratsen meer voor hoeft uit te halen; als ze je nu om je ID vragen, kun je dat gewoon laten zien. Want: je bent 18!

Bijna afrijden en deze zomer met de jongens naar Spanje. Het echte leven begint en ik heb weinig meer over je te zeggen. Ik heb alle vertrouwen in je, ondanks dat je nog wel een paar keer zult struikelen. Maar dat hoort erbij. Ook ik ga namelijk nog weleens languit. En zoals ik dan snikkend mijn moeder bel, hoop ik dat jij je steun bij mij zult blijven zoeken, indien nodig. Want wat ik al schreef; ik ben je moeder, mijn hele leven lang.

Lieve zoon, mooi kind, heb een geweldig leven. Leef het to the max. En vergeef je moeder haar tranen vandaag. Want het zijn geen tranen van verdriet, maar van geluk. We gaan zo het glas heffen op jou en wat emotioneel snotteren. Ik dan. Jij mag vermoeid rollen met je ogen. Ga vooral je gang, het is jouw feest.

Jij op VROUW.nl

Zit er ook een Open brief in jouw pen?

Schrijf 'm dan hier!