Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Martine Bijl met haar man Berend
Foto: Hollandse Hoogte
Open brief

'Dankjewel Martine,
voor de droomwereld in mijn jeugd'

journaliste

Marjolein Hurkmans

M

Martine Bijl was het allereerste idool van VROUW-redacteur Marjolein Hurkmans. Vandaag werd bekend dat de presentatrice/schrijfster/zangeres afgelopen donderdag - Hemelvaartsdag - op 71-jarige leeftijd thuis in haar atelier en omringd door familieleden is overleden. Wij wensen haar nabestanden heel veel sterkte met het verlies.

"Ach Martine, dat je er niet meer bent... Ik ben er helemaal door van slag. Je voelde toch altijd een beetje als 'mijn Martine'. Hoe vaak draaide ik op mijn oranje portable platenspelertje niet jouw plaat Liedjes uit de tijd van Ot en Sien (1967)? Ik had 'm op mijn vierde verjaardag van mijn peettante gekregen. Zij leek een beetje op je, vond ik. En ze was mijn lievelingstante, dus jij moest ook leuk zijn, dat kon niet anders.

Elfje Twaalfje

Ik leerde alle liedjes uit mijn hoofd en ken ze nog steeds. Op dagen waarop de zon overvloedig schijnt en ik verlang naar een beetje schaduw, zing ik het zachtjes voor me uit: Een peluwtje van mollig mos, een kussentje van varen. En een gordijn van blaren, geeft zoete middagslaap in het bos.

Minstens zo dol als op de Ot en Sien-plaat was ik op Elfje Twaalfje (1969), een verhaal door jou geschreven, gezongen én getekend. Mijn moeder had het ooit gekregen bij een pak wasmiddel, Biotex als ik het mij goed herinner. Over een elfje dat een beetje te dik was en niet zo goed kon zingen, dansen en vliegen als de andere elfjes.

Verdrietig

Ik kon dat allemaal ook niet zo goed, dus dat herkende ik wel. De dieren ontfermden zich over Twaalfje en leren haar onder andere zingen als een nachtegaal. En het eindigde met: Voortaan is iedereen lief voor Elfje Twaalfje. Ze hoeft nooit meer verdrietig te zijn.

Het huwelijk van mijn ouders verkeerde in zwaar weer toen ik op de kleuterschool zat. Ik denk dat mijn verering voor jou daar iets mee te maken had: bij jouw warme, zoetgevooisde stem die zong en vertelde over dieren, elfjes en kussentjes van varen voelde ik me veilig.

Verloren

Thuis was het immers allemaal wat minder gezellig. Ik vluchtte in jouw wereld van vlinders, bloemen en slootje springen. Dáár wilde ik zijn. Niet thuis, waar de verhuisdozen klaar stonden en papa al weken niet had geslapen.

Ik groeide op en de plaat werd van de eerste plaats verdrongen door ABBA, Meat Loaf, Blondie en David Bowie. En op een dag, toen de cd's hun intrede deden, zette ik al die vinylplaten bij het grof vuil. En zo gingen ook Elfje Twaalfje en de Ot en Sien-plaat verloren.

Veilig

Jaren later zag ik je terug in Heel Holland bakt, en dat veilige en warm huiselijke hing nog steeds om je heen. De kandidaten van het bakprogramma voelden zich zichtbaar prettig bij je, net zoals ik destijds als hummeltje troost had geput uit jouw stem.

En nu ben je dan overleden. Op 71-jarige leeftijd. Dat is toch te jong? Ik hoop dat je ergens bent waar bloemen bloeien en mollige elfjes de sterren van de hemel zingen. Rust maar, op dat peluwtje van mollig mos. Rust maar en slaap zacht, lieve Martine.

De hemel van het ledikant

Blinkt prachtig blauw door ’t lover

De heesters slingeren om de rand

De bloesem hangt erover

Het koeltje fluistert met de vliet

De dartele vlinders spelen

De nachtegalen kwelen

Is het niet een lieflijk wiegelied?  

(Uit 'Middagslaapje', van de plaat 'Liedjes uit de tijd van Ot en Sien' (1967).