Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

© Getty Images
Foto: © Getty Images
Opgebiecht

'Ik ben verliefd
op mijn leerling'

Redactie VROUW

 Deze lezeres biechtte eerder bij VROUW op dat ze verliefd is op een leerling. 

''Al een paar jaar geef ik Engelse les op een middelbare school. Hartstikke leuk, gezellige school, slimme leerlingen. Kortom: allemaal prima. Toen ik er begon, maakten mijn vriendinnen er nog wel eens grapjes over: ‘Wie weet word je ooit wel verliefd op een leerling.’

In de war

Gierend van het lachen heb ik dat weggewuifd. Dat zou mij nooit gebeuren met zo’n klas vol met van die puberende tieners. Hoe haalden ze het in hun hoofd?! Ik heb er nooit serieus bij nagedacht dat het iedereen kan overkomen. En of het nou komt omdat mijn relatie twee jaar geleden strandde en ik daardoor kwetsbaarder ben … ik weet het niet. Maar sinds dit schooljaar ben ik helemaal in de war. Ik voel me ontzettend aangetrokken tot een knul van zeventien! Tien jaar jonger dan ik zelf ben.

Hij ziet er wel iets ouder uit dan dat hij is, heeft een leuke kop, een stralende lach en hij komt veel volwassener over dan de andere jongens in zijn klas. Ik merk dat ik bloos als hij me lang aankijkt en dat ik hem voortrek in de klas. Niemand heeft dat in de gaten, maar als hij een keertje zit te stuntelen of ergens niet uitkomt, dan merk ik dat ik meteen als vanzelfsprekend zeg: ‘dit is ook lastig, hoor.’ Terwijl ik een andere leerling zou afsnauwen omdat we die stof nu al zó vaak hebben gehad.

Een week of twee geleden gebeurde er iets waar ik zelf van schrok. De les was afgelopen en hij deed er erg langzaam over om zijn tas in te pakken. Zo langzaam zelfs dat we alleen overbleven in het lokaal. Ik zei: ‘Nou nou, jij neemt je tijd.' En toen antwoordde hij met glinsterende ogen: ‘Vind je dat erg?’ Ik werd knalrood, waarop hij weer glimlachte. 'Ojee, hij heeft het door', schoot direct door me heen. Ik probeerde zo normaal mogelijk te doen, maar ik was van slag. Gelukkig kwam mijn volgende klas binnengestormd, anders had ik niet geweten wat ik had moeten doen.

Glad ijs

Wakker lag ik ervan, ik zag zijn knappe gezicht de hele tijd voor me. En realiseerde me: het onmogelijke is gebeurd, ik ben verliefd op een leerling. De paniek is flink toegeslagen, helemaal nu hij het doorheeft. Na de les die daarop volgde, gaf hij me een briefje. ‘Mag ik je mee uit eten nemen?’, stond erop. Hij liep meteen door, dus hij kon mijn hart niet horen bonken. Ik wil het, ik wil niets liever dan met hem afspreken. Met hem vrijen. Maar wat haal ik – zijn docent Engels van tien jaar ouder – me dan in mijn kop?

Ik weet dat ik me op glad ijs begeef. Ik moet hierboven staan en mijn gevoelens onder controle krijgen. Dit kan gewoon niet. En het zou me nog mijn baan kunnen kosten ook. Wat ik me dus helemaal niet kan permitteren. Ik durf er niet over te praten. Weet zeker dat mijn vriendinnen het zouden uitbrullen van het lachen en dat zou ik nog begrijpen ook. Ondertussen voel ik me zo beroerd. Ik moet van deze verliefdheid af, maar het lukt me niet om het te negeren. Ik lijk zelf wel zo’n puber en zo gedraag ik me ook. Morgen zie ik hem weer en dan verwacht hij een antwoord. Wat moet ik doen?''

Heb je ook iets op te biechten? Stuur ons (anoniem) je verhaal.

JIJ op VROUW

 

Gerelateerde onderwerpen