Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opgebiecht

Met klei of zand spelen? Ik moet
niet denken aan die zooi in huis!

I

Ik was altijd al ordelijk en netjes. Een perfectionist, ook in huis: bij mij moet alles recht liggen, schoon zijn en glimmen. En dat wordt steeds moeilijker nu mijn dochter 3 is…

Ik heb een hekel aan troep. Sterker, ik kan niet functioneren met rommel om mij heen. Ik word er heel onrustig van en krijg zelfs jeuk. Ik ruim veel op, zorg dat alles netjes is in huis, maar het gaat verder dan dat.

Irritante opruimtic

Mijn man en ik hebben bijvoorbeeld een tweekleurendekbed. Onder rode ruitjes, boven blauwe ruitjes. Ik dek altijd op met de blauwe kant naar boven. Laatst lagen we nog even te lezen voor het slapengaan. Mijn man was aan het draaien in bed, hij lag niet lekker.

Hij schudde zijn kussen en het dekbed op en ineens lag de rode kant boven. Dan kan ik dus écht niet slapen. Hij vindt het superirritant dat ik hem dan vraag het dekbed weer om te draaien, dus dat gaat dan met gemor en gezucht.

Perfectionisme

Ik vind het jammer dat mijn man mijn 'tic' irritant vindt. Ik vind het trouwens ook stom van hem, want dankzij mij is alles netjes in huis en zelf doet hij bijna niks in het huishouden. Toch merk ik dat mijn perfectionisme me begint op te breken. Want mijn dochter van 3 maakt behoorlijk wat rommel en daar heb ik veel last van.

 

Rommel maken deed ze natuurlijk altijd al, dat begint al direct na de geboorte. Met de momenten waarop ze als baby een flesje uitspoog op de bank had ik veel moeite. Dan was ik vooral even bezig met hoe ik dat weer schoon moest krijgen, en minder met de eventuele misselijkheid van mijn kind.

Kruimels door het hele huis

Vanaf dat ze ging lopen, werd het nog veel ingewikkelder. Mijn regel nummer 1 is: beschuit, fruit of koek eten, doen we aan tafel. Maar ja, dan zaten we te eten en belde er iemand aan, of ik knipperde even met mijn ogen, en dan zag ze haar kans schoon. Lagen er kruimels door het hele huis! Ik liep eigenlijk de hele dag met een kruimeldief achter haar aan.

Nu ze 3 is geworden, is het echt niet meer te doen. Inmiddels vindt ze het leuk om te knoeien met eten, ik denk omdat ze aanvoelt dat ik het verschrikkelijk vind en dat haar vader boos op me wordt als ik er te veel aandacht aan besteed. Dus er gaan regelmatig bekers melk om. En dan kan ik dus weer dweilen. 

Heksensoep

Ook haar spelletjes geven veel troep. Ze vindt het heel leuk om emmertjes water te halen bij het kraantje in ons toilet en dan heksensoep te maken in de voortuin. Dan propt ze bladeren, modder en takjes in het water. Dat leren ze op het kinderdagverblijf.

Je wilt niet weten hoe de gang en het toilet eruit zien als ze heksensoep maakt in de tuin! Vol met modder en vlekken. Dat doen we dus niet meer. Op het kinderdagverblijf leert ze nog meer: kleien en verven. Ook dat geeft een hoop zooi. Ze vraagt elke dag of ze thuis ook klei mag. Maar ik wil dat echt niet hebben!

Met zand gespeeld

Ik merk dat ik steeds vaker 'nee' zeg. De reden zit 'm in praktische dingen, bijvoorbeeld dat ik haar altijd bij de deur uitkleed als ze van het kinderdagverblijf komt en meteen een pyjama aantrek. Want op het kdv hebben ze soms met zand gespeeld en dan ligt binnen alles onder.

Soms geven anderen een cadeau dat ik niet zie zitten. Opa en oma hebben deze zomer een zandbak gegeven voor in de tuin, zo’n plastic schelp. Die staat nog steeds in de schuur. Ik weet al precies hoe het zal gaan: van buiten naar binnen rennen, zand meeslepen, het huis een troep. Dus die zandbak ben ik 'vergeten', en nu het eenmaal herfst is kan het toch niet meer.

Daarom geen tweede

Natuurlijk let ik er heel erg op dat ik voldoende andere alternatieven bied. Als we samen vrij zijn, neem ik haar mee naar het park en spelen we in het gras. Dan neem ik de lunch mee of ik koop een broodje voor haar, dat scheelt kruimels en gedoe thuis. En als ze wil verven, leid ik haar af met een bezoek aan de speeltuin, dat soort dingen. Als ze erg aandringt, zet ik haar gewoon even achter de iPad. En dat vindt ze ook leuk, hoor.

Hoe het in de toekomst moet, dat weet ik nog even niet hoor. Ik houd veel van mijn dochter, maar we moeten toch door die fase van plakvingers op de deur en snot in het tapijt heen. En ik vind dat niet zo makkelijk. Daarom heb ik besloten dat er geen tweede meer bij komt, ook al vindt mijn man dat jammer. Maar straks wil ze ook vriendjes en vriendinnetjes mee naar huis nemen en als haar broer of zus dat dan ook nog doet... Dat zie ik gewoon niet zitten.

Net zo netjes als ik

Ondertussen blijf ik haar gewoon achterna lopen met de kruimeldief, haar inprenten dat je je schoenen bij de voordeur uittrekt en dat je lego en poppen na het spelen altijd meteen opruimt. Zij zal toch ook wel behept zijn met een paar 'opruimgenen'? Stiekem hoop ik dat ze net zo netjes wordt als ik!

Jij op VROUW

Wil jij ook iets, anoniem, opbiechten?

Dat kan dan hier!

Gerelateerde onderwerpen