Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Kat likt uit glas
Opgebiecht

'Ik vind haar huis
zo vies'

I

Ik heb een heel lieve vriendin bij wie ik altijd terechtkan. Fijn mens, echt waar. Maar haar huis is zo ongelooflijk vies; ik durf er nauwelijks iets aan te raken laat staan te eten.

Ze heeft twee kleine kinderen, drie honden en een kat. En werkelijk overal waar je kijkt zie je viezigheid en haren; op de bank, op de vloer, op de tafel, in de koffiemokken... 

Zoveel troep

Echt, bij mij thuis is het heus niet steriel, maar ik word onpasselijk van zoveel troep. Als ik zeg: 'Goh, daar mag ook weleens een stofzuiger overheen', reageert ze heel laconiek. 'Joh, dan kan ik het morgen weer doen.' 'Ja', denk ik dan, 'dat hoor je ook te doen met zoveel dieren'. Lijkt me toch niet echt gezond voor haar twee kinderen...

Maar het zijn niet alleen de honden en de kat. Ook in de keuken is het een bende. Afwas van een paar dagen op het aanrecht, een vieze vloer, een fornuis dat in geen weken een spons heeft gezien, een afzuigkap die zowat druipt van het vet, een uitpuilende vuilniszak. En dan heb ik het nog niet eens over de wc...

Kattenhaar

Het vreemde is: ze werkt niet. Natuurlijk zorgt ze voor haar meisjes, maar die gaan de hele dag naar school, dus dan zou je denken: ze heeft tijd zat. Blijkbaar staat schoonmaken gewoon heel laag op haar prioriteitenlijstje. 

Toen ik een keer m’n gebakje liet staan, vanwege het vieze bordje en de kattenhaar op het vorkje, zei ik dat ik spontaan m’n trek had verloren. Vond ze niet leuk. Ze mieterde het gebakje in de vuilnisbak en gaf me een ongeopende zak chips. 'Of ben je daar soms ook vies van!' beet ze me toe. Daarna dacht ik 'Ik kan maar beter zwijgen'. 

Logeren

De laatste jaren zorgde ik dat we vooral bij mij afspraken, of ergens in de stad. Maar dat zit er voorlopig niet meer in; ik ga namelijk bij mijn man weg. De liefde van mijn kant is gewoon over. Hij wil nog wel verder daarom wil ik ook snel weg.

Gelukkig krijg ik al over drie maanden een appartement. Maar tot die tijd zit ik met een probleem. Nu heeft mijn vriendin aangeboden dat ik zo lang bij haar mag logeren. Zó lief, en toch had ik graag willen zeggen: 'Sorry, maar ik kan al bij vriendin X terecht.'

De boel aan kant

Helaas is dat niet het geval. Ze is de enige in de buurt die een kamer over heeft. En mijn zoontje moet gewoon naar school, anders ging ik wel zolang naar mijn ouders maar die wonen 150 kilometer verderop. Echt, ik schaam me voor de gedachte, maar ik zie vreselijk op tegen die drie maanden. 

Toch heb ik 'ja' gezegd. Ze vond het dolgezellig en kijkt er enorm naar uit. Maar ik me vooral zorgen. Eigenlijk wil ik zeggen dat ik hoop dat ze de boel een beetje aan kant maakt als we komen. Desnoods doe ik het zelf.

Ik wil daar best elke dag stofzuigen, afwassen en een doekje over de wc halen. Met liefde zelfs. Maar ik durf het nauwelijks voor te stellen. Ik ben bang dat ze vreselijk gekwetst is en dat het dan van haar helemaal niet meer hoeft. Dat de vriendschap dan echt over is..."

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook iets, anoniem, opbiechten?

Dan kan dat hier!

En, wat vind jij? Laat je horen!