Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Hollandse Hoogte
Opgebiecht

'Ik fakete mijn
zwangerschap'

A

Als de relatie van een lezeres in zwaar verkeert, bedenkt ze een drastische oplossing om haar relatie te redden.

De relatie tussen mij en mijn partner liep al een tijdje niet lekker. Ruzies stapelden zich op, lichamelijk contact was er amper en in de weekenden ging hij het liefst met vrienden op pad. Ondanks dat is het nooit in mijn hoofd opgekomen om hem te verlaten. Nooit.

Knoop doorhakken

Dat mijn partner wél met deze gedachte heeft gespeeld, ontdekte ik per ongeluk. Hij stond onder de douche toen er een bericht van zijn beste vriend binnenkwam op zijn telefoon. 'Ik kan niet voor je beslissen pik, maar mocht je de knoop doorhakken, dan staat er hier altijd een bed klaar', stond er geschreven.

Een bed? De knoop doorhakken? Mijn maag draaide zich om. Compleet in paniek las ik het gesprek tussen mijn vriend en zijn maat. Een gesprek waarin mijn partner schreef dat hij niet wist of er nog toekomst zat in onze relatie. Ik wist dat het slecht ging tussen ons, maar zó slecht? De tranen sprongen in mijn ogen.

Zwangerschap

Ik móest iets doen om te voorkomen dat hij een punt achter onze relatie zou zetten. Maar wat? Op het moment dat hij in mijn betraande ogen keek, wist hij meteen dat er iets aan de hand was. Maar wat moest ik zeggen: dat ik zijn berichten had gelezen en daarmee het risico lopen dat hij zou vertrekken?

Ik moest een relatiebreuk koste wat het kost voorkomen en verzon ter plekke dat ik in verwachting was. Hij trok lijkwit weg. Zonder iets te zeggen, vertrok hij die ochtend naar zijn werk. Ik bleef achter met een enorme knoop in mijn maag. Wat had ik gedaan? Misschien kwam hij nu wel helemaal niet meer terug...

Trotse vader

Later die dag kwam hij thuis als een compleet andere man. Dolblij, stralend én met een enorme teddybeer. Hij had het misschien niet laten merken, maar hij was dolgelukkig met de zwangerschap. Hij kon niet wachten om ons kleintje in de armen te sluiten. Liefdevol aaide hij over mijn buik.

Sinds dat bewuste moment is onze relatie honderdtachtig graden gedraaid. Ruzies verdwenen als sneeuw voor de zon, zijn agenda was ineens ieder weekend leeg en we hadden meer lichamelijk contact dan ooit. We waren weer een beetje opnieuw verliefd. 

Web van leugens

Alleen was er natuurlijk wel dat ene probleem... mijn zwangerschap. Het baby'tje waar hij zó liefdevol over sprak, maar dat er niet zou komen. De eerste weken hadden we zoveel seksueel contact dat ik er stiekem op hoopte dat ik misschien wel spontaan in verwachting zou raken. Helaas gebeurde dit niet. 

Op het moment dat hij aandrong op een echo, brak het zweet mij uit. Ik móest iets doen, want als hij erachter zou komen dat ik deze zwangerschap uit mijn duim had gezogen, zou hij alsnog zijn biezen pakken. Dat wist ik zeker. Nachtenlang zocht ik naar een oplossing voor de leugen die steeds groter werd.

Schaamte

Nog steeds schaam ik me diep voor mijn oplossing, maar ik zag geen andere uitweg om mezelf uit mijn web van leugens te bevrijden dan te verzinnen dat ik een miskraam had gehad terwijl hij op z'n werk was. Hij was kapot van verdriet. En ik ook. Verdriet omdat ik het allemaal had aangericht, zijn droom had ontnomen. Toch kon ik niet anders. Ik móest mijn relatie redden. 

Hoe schuldig ik me ook voel, het heeft er wel voor gezorgd dat we nu nog steeds samen zijn. We hebben inmiddels een prachtige zoon en zijn getrouwd. Nooit heb ik hem verteld dat ik mijn zwangerschap heb gefaket. Dat zal ik ook nooit doen. Als ik het opnieuw had mogen doen, had ik het waarschijnlijk anders aangepakt maar misschien ook niet...

Gerelateerde onderwerpen

En, wat vind jij? Laat je horen!