Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Bitterballen met mosterd
Opgebiecht

'Ik ben stikjaloers
op mijn slanke zus'

O

Op de tweede dag van het nieuwe jaar had, terwijl Nederland aan het uitbrakken was van de glazen champagne en de oliebollen terugzag aan de heupen, voor mijn zus het startsein geklonken.

Tijdens het kerstdiner moest de hele familie aanhoren dat ze haar overgewicht meer dan zat was, en dat het nieuwe jaar 'het jaar van de verandering' zou worden. Eerst zien dan geloven, dacht ik nog, want het is niet de eerste keer dat ze dit plan deelde met haar naasten.

Hele zakken chips

De band met mijn zus is goed, en ik weet dan ook dat ze van lekker eten houdt. Als we samen een wijntje drinken bestelt ze steevast een portie borrelhappen en regelmatig geeft ze toe hele zakken chips weg te werken als ze alleen voor de tv zit. Niet erg, maar als je dit patroon een aantal jaar vasthoudt, zie je dat terug aan je lijf. 

De klok sloeg twaalf uur en mijn zus nam een teug. Nog geen half uur later had ze drie oliebollen op, en tegen de tijd dat het 02:00 uur was, werd de koelkast geopend en werkte ze nog een paar happen van het overgebleven toetje weg.

In de sportschool

Toen mijn man en ik een uur later bedachten om naar huis te gaan, wenste ik haar nog sarcastisch héél veel succes met haar goede voornemen. Als tegenreactie hoorde ik half dronken een gemompel dat ze op maandag écht zou beginnen. 'Nu al aan het uitstellen', dacht ik.

Maar niks was minder waar. Op 2 januari stond mijn zus in de sportschool. Net zoals op 3 januari, 4 januari en de rest van de week. De kilo’s vlogen eraf, en als ik met mijn vriendinnen afsprak, hoorde ik niks anders dan verhalen over hoe goed mijn zus eruitzag. Inmiddels is ze bijna twee maanden bezig, en hard op weg om een fitgirl te worden.

Room door haar eten

Ondanks dat ik het haar ontzettend gun om wat kilo’s te verliezen, word ik kotsmisselijk van alle complimenten. Ik was altijd 'de slanke' van ons twee, maar inmiddels heeft ze mij ingehaald. Lopen we samen door de stad, krijgt zíj een knipoog, en ook de bouwvakkers fluiten nu ook naar haar.

Als ze bij me komt moet ik me inhouden geen extra lepel room door haar eten te doen en merk ik dat ik ontzettend aandring op dat ze een koekje bij de koffie neemt. Ik zal het nooit aan haar toegeven, maar ik ben ontzettend jaloers en hoop niks liever dan dat ze binnenkort de handdoek in de ring gooit...

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook iets, anoniem, opbiechten?

Dan kan dat hier!

En, wat vind jij? Laat je horen!