Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

vrouw stopt fles champagne in haar tas
Opgebiecht

'Stelen is
mijn uitlaatklep'

L

Lezeres E. (45) pleegt regelmatig een winkeldiefstal. "Sommigen zijn verslaafd aan roken of shoppen, ik zoek mijn heil in stelen. Het begon al toen ik een jaar of 7 was, en ik snoepjes jatte bij de drogist. Smakkend stond ik dan naast mijn moeder bij de kassa, waar de dame achter de balie vertederd 'O, dat mag eigenlijk niet, hè' zei."

De kick die ik van het stelen krijg, is met niets te vergelijken. In mijn dagelijks leven ben ik heel netjes. Ik ben met de harde hand opgevoed en zou het nooit in mijn hoofd halen om iets te doen wat niet 'hoort'. 

Uitlaatklep

Zo heb ik mijn studie netjes afgerond, ben ik parttime gaan werken zodra de kinderen kwamen, pronkt er een glimmende trouwring om mijn vinger en staat het eten klokslag zes uur op tafel. Om dat goede gedrag te compenseren, doe ik af en toe iets wat niet mag. Diefstal is echt een uitlaatklep geworden.

Dat ik af en toe een fles shampoo of een netje mandarijnen in mijn tas gooi, zou dan ook niemand verwachten. Maar de winkels maken het ook zo makkelijk! Zeker supermarkten met zelfscans zijn een gewilde prooi. Hoe simpel is het om bijvoorbeeld maar één flesje bier te scannen in plaats van het complete sixpack? Geen haan die er naar kraait.

Meenemen zonder te betalen

En als ze er dan toch achter komen? Tja, dan houd ik mij gewoon van de domme. Zoals ik al zei, verwacht niemand dat ik af en toe iets meeneem zonder te betalen. Mijn gezin ziet er uit om door een ringetje te halen en mijn man en ik zijn allebei hooggeschoold en welbespraakt.

Ik ben er met zelfscannen weleens uitgepikt voor controle, maar vooralsnog kwam ik er vanaf met 'Sorry, in het vervolg let ik beter op. Het was een lange week.' Ik moet wel oppassen, want ik wil natuurlijk niet dat mijn man of kinderen iets merken.

Een ander gangpad

Als ik boodschappen met hen doe, kijk ik daarom ook extra uit. Dan loop ik bijvoorbeeld naar een ander gangpad en gooi ik snel een appel in mijn tas, of ik scan iets expres niet en stop de bonnetjes na het afrekenen diep in mijn tas.

Het liefst ga ik dan ook alleen naar de winkels, maar dat kan niet altijd. Ik kan de kinderen niet alleen laten en mijn man wil soms ook gewoon mee. Soms neemt één van mijn kinderen een klasgenootje mee. Dat moet dan ook mee naar de supermarkt. Dan baal ik want dan moet ik mij inhouden.

De kick

Tijdens mijn pubertijd kreeg ik interesse in make-up en kleding, maar mijn moeder vond mijn keuzes maar niets. Daarom ging ik weleens met vriendinnetjes naar de stad, waar ik er altijd voor zorgde dat ik een dikke trui of jas droeg.

In de pashokjes trok ik dan leuke shirtjes aan die ik vervolgens niet meer uitdeed. De kick die ik kreeg als ik door de beveiligingspoortjes kwam zonder dat het alarm ging, was fantastisch en zorgde ervoor dat ik nog altijd regelmatig naar zo’n moment verlang. 

Beter beveiligd

Tegenwoordig is kleding een stuk beter beveiligd, zeker bij duurdere winkels, en is het moeilijker om iets mee te nemen. De consequenties van gepakt worden zijn nu ook groter: ik heb nu immers man en kinderen. Dat maakt aan de ene kant de kick groter, maar zorgt er aan de andere kant voor dat ik nu drie keer nadenk voor ik kleding meeneem.

Helemaal stoppen met stelen, is voor mij geen optie. Ik kan niet zonder die kick, zou het leven dan ontzettend saai vinden. Soms vind ik het lastig dat ik lieg tegen mijn gezin. Om mijn schuldgevoel te verkleinen, steel ik soms ook iets voor hen. Lego of een mooie stropdas of zoiets.

Tot nu toe gaat het goed. Ik heb door de jaren zo mijn trucjes ontwikkeld en die werken goed. Voorlopig ben ik nog die moeder op het schoolplein waarvan je nooit verwacht dat haar luxe lipstick en mooie oorbellen onrechtmatig verkregen zijn.

Jij op VROUW.nl 

Wil jij net als E. - al dan niet anoniem - iets opbiechten?

Dan kan dat hier!

Gerelateerde onderwerpen

En, wat vind jij? Laat je horen!