Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Kinderen pesten elkaar
Opgebiecht

'Ik heb de pester van mijn dochter
de huid vol gescholden'

D

De dag na haar vierde verjaardag stapte mijn dochter met haar roze rugtas en grote bange ogen de basisschool binnen. Als ik aan dat moment terugdenk, breekt mijn hart. Want toen is het allemaal begonnen...

Mijn dochter is altijd al verlegen en stil geweest, maar ik ken weinig kinderen die zo’n eerste schooldag niet spannend vinden, dus veel zorgen maakte ik me nog niet. Na wat tranen en veel kussen liet ik haar achter, om na een paar uur opgebeld te worden door haar juf. Op de achtergrond hoorde ik haar krijsen van verdriet.

En het hield niet op. Want ons onzekere meisje was een makkelijke prooi voor pesterijen. We hebben alles geprobeerd om haar weerbaarder te maken, maar dit is nou eenmaal haar karakter.

En daar wordt gebruik van gemaakt. Eén klasgenootje heeft het al sinds dag één op haar gemunt. Haren trekken, bijten, uitschelden, duwen. Het kind doet er alles aan om onze dochter aan het huilen te krijgen. 

Elke dag raak

En dat lukt haar goed, want het is elke dag raak. Mijn dochter is nu zeven en ze wordt dag in dag uit getreiterd. Het doet mij zoveel pijn. 

Natuurlijk hebben wij het over andere scholen en zelfverdedigingscursussen gehad en zijn we regelmatig op bezoek bij de juf om te praten over de situatie. Maar de juf ziet het probleem niet, letterlijk niet, want het gebeurt altijd net buiten haar zicht op het schoolplein. Aankloppen bij de ouders van het klasgenootje heeft ook niets uitgehaald.

Dus heb ik laatst zelf actie ondernomen. Na schooltijd heb ik het klasgenootje bij me geroepen om haar eens goed te vertellen wat ik van haar vindt. Ik ben ontzettend boos geworden en heb haar de huid vol gescholden.

De tranen sprongen in haar ogen en ze is helemaal overstuur weggerend. Misschien kinderachtig van mij om het op deze manier aan te pakken, maar ik kon geen andere manier bedenken. Ik hoop dat het heeft geholpen. Het lijkt er wel op, want de laatste tijd zie ik mijn dochter steeds vaker met een voorzichtige glimlach uit school komen.

Ze hoeven echt geen beste vriendinnen te worden, zolang ze mijn kind maar in haar waarde laat!