Dit veld is verplicht

Dit veld is verplicht

Nee bedankt

Opgebiecht

'Volgende maand gaan we trouwen,
maar ik wil niet meer...'

F

Fanny (35)* staat op het punt te gaan trouwen, maar ze is vreemdgegaan en overweegt het huwelijk af te blazen. "Daar heb ik het lef alleen niet voor. Er is al zoveel geregeld, ik moet dan zoveel mensen teleurstellen. En het ergste vind ik het nog voor mijn vriend. Hij zal er helemaal kapot van zijn…"

Nog een kleine maand en dan gaan we trouwen. Alles is geregeld: locatie, jurk, band, taart, auto en de fotograaf. Er komen ruim honderd mensen en zo eind juli is mooi weer natuurlijk ook bijna gegarandeerd.

Op Facebook

Jarenlang heb ik hier naartoe geleefd. Als klein meisje droomde ik al van Het Huwelijk. Maar nu het bijna zover is, lijkt alles door mijn vingers heen te glippen. Ik denk namelijk dat ik mijn huwelijk af ga blazen.

Mijn vriend en ik zijn nu tien jaar bij elkaar. Ik wist meteen: met deze man wil ik trouwen. Hij vroeg mij twee jaar geleden ten huwelijk, niet bijster origineel (gewoon in ons favoriete restaurant, na het dessert), maar ik was volledig in tranen. Ik jubelde 'Ja!' en niet veel later stond de foto van de verlovingsring op Facebook.

Minder gevoel

Ik zou gaan trouwen! We besloten het huwelijk wat verder weg te plannen, zodat we goed konden sparen. Daar bovenop deden onze ouders nog een flinke duit in het zakje waardoor we echt konden uitpakken. Het wordt een complete dag, met werkelijk alles erop en eraan.

Ongeveer een jaar geleden kwamen bij mij de eerste twijfels. Ik kan mijn vinger er niet precies opleggen, maar het leek wel alsof mijn gevoel voor mijn vriend wat minder werd. Ik drukte het weg. Iedereen heeft wel eens een mindere fase, toch?

Seksleven 

Misschien zat ik zelf wel niet zo lekker in mijn vel. Ik had het onwijs druk op mijn werk en volgde daarnaast ook nog een studie. Dat had er vast mee te maken, maakte ik mezelf wijs. Maar de twijfels bleven groeien. Ik kon ook in bed zijn aanrakingen steeds minder goed velen.

Ons seksleven stortte in, wat onze relatie al helemaal geen goed deed. Wat moest ik? Dan toch maar naar bed gaan met mijn vriend terwijl al die onzekerheden door mijn hoofd spookten?

Oud-klasgenoot

Het lukte mij niet. Het viel mijn vriend uiteraard ook op. 'Houd je nog wel van mij?', vroeg hij steeds vaker. En hij heeft ook zeker wel eens gevraagd of ik nog wel wilde trouwen. Ik wuifde het weg. Natuurlijk hield ik nog van hem! En natuurlijk wilde ik nog trouwen. Dacht ik…

Aan het begin van dit jaar kreeg ik een Facebookberichtje van een oud-klasgenoot. Al snel verdiepten onze gesprekken zich. Ik had mijn vriend wel verteld over het contact, maar het oppervlakkig gehouden.

Vonken en passie

Dat we elkaar bijna dagelijks appten, zei ik niet. Ik voelde ook wel dat dat fout was. We spraken af. En we hadden seks. De vonken spatten er vanaf, zo'n passie had ik met mijn eigen vriend nooit gehad!

Die oud-klasgenoot was absoluut niet op zoek naar een relatie, meer naar wat spanning. Ik was ook niet verliefd, maar het was voor mij wel een duidelijk signaal; als je met het altaar in het zicht vreemdgaat, dan zit er iets niet goed in je relatie. Met de oud-klasgenoot heb ik even aangerommeld, maar inmiddels zien we elkaar niet meer.

Een grote chaos

Ik heb het alleen met mijn beste vriendin gedeeld. Ze schrok er heel erg van. Volgens haar zijn het spanningen en heb ik het gedaan omdat ik in mijn achterhoofd heb dat mijn laatste maanden als 'vrije vrouw' ingaan. Ik geloof daar helemaal niks van.

Ik heb het gewoon gedaan, omdat mijn relatie scheef zit. Mijn leven is momenteel een grote chaos. Ik kan mijn vriend onmogelijk vertellen wat ik gedaan heb, want dan ontploft hij. Hij heeft het zelfs al regelmatig over kinderen.

Hotelletje geboekt

Mijn huwelijk afblazen durf ik ook niet. Hoe moet ik dat vertellen? Mijn ouders en schoonouders hebben al zoveel geld uitgegeven. En wij hebben ook alles al geboekt en veel al betaald. De uitnodigingen zijn verstuurd, mensen hebben voor ons vrijgenomen, een hotelletje geboekt. Dit kan ik toch niet maken?

Misschien trekt alles bij als we de grote dag gehad hebben. Maar het liefst ren ik heel hard weg om ergens waar niemand mij kan vinden onder een heel dik dekbed te gaan liggen.

De spanning in mijn lijf bouwt zich met de dag op. Ik kan overal wel om huilen. Dat merkt mijn vriend ook, maar ook dat gooit hij op trouwstress. Hij moest eens weten. Ik vind het echt afschuwelijk dat ik hem bedrogen heb en overweeg dat wat de mooiste dag uit ons leven had moeten worden te cancelen. Oh, wist ik maar wat ik moest doen…

* De namen in deze 'Opgebiecht' zijn uiteraard gefingeerd.

Jij op VROUW.nl

Wil jij ook iets - anoniem - opbiechten?

Dan kan dat hier!